تندتپشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تندتپشی
Tachycardia ECG paper.svg
ECG showing تاکی‌کاردی سینوسی with a rate of about 100 beats per minute.
طبقه‌بندی بین‌المللی-۱۰I47-I49, R00.0
طبقه‌بندی بین‌المللی-۹427, 785.0
سمپD013610
Electrocardiogram of Ventricular Tachycardia.png

بیشتر شدن تعداد ضربان قلب به بیش‌ازحد بهنجار را که عموماً بیش از ۱۰۰ ضربه در دقیقه است تُندتپشی یا تاکی‌کاردی (به انگلیسی: Tachycardia) می‌گویند. در برابر این واژه کلمهٔ کندتپشی (به انگلیسی: bradycardia) قرار دارد و منظور از آن تعداد ضربان قلب کمتر از ۶۰ بار در دقیقه‌است.

البته تندتپشی همیشه بیماری نیست بلکه گاه به صورت فیزیولوژیک در پاسخ به افزایش نیاز بدن به اکسیژن در مواقعی مانند ورزش و یا به علت ترشح آدرنالین در هیجانها ایجاد می‌شود.

انواع[ویرایش]

  1. تندتپشی سینوسی (به انگلیسی: Sinus tachycardia)
  2. تندتپشی بطنی (به انگلیسی: Ventricular tachycardia): ضرب‌آهنگ تند نابهنجار بیش از ۱۵۰ ضربان در دقیقه که از بطن سرچشمه می‌گیرد و عموماً با گسستگی دهلیزی ـ بطنی (به انگلیسی: atrioventricular dissociation) همراه است.
  3. تندتپشی فوق بطنی حمله‌ای (به انگلیسی: Paroxysmal atrial tachycardia) معمولاً به علت تغییرمسیر گذر پالسهای الکتریکی به علت بیماری wpw و یا مصرف بالای کافئین ممکن است رخ بدهد.
  4. تندتپشی دهلیزی (به انگلیسی: atrial tachycardia): ضربان بسیار تند قلب، معمولاً بین ۱۶۰ و ۱۹۰ ضربان در دقیقه که از یک کانون دهلیزی ناشی می‌شود.

علائم [۱][ویرایش]

نفس کم آوردن

سرگیجه

سنکوپ (غش کردن یا نزدیک غش رفتن)

احساس لرزش در قفسه سینه

درد در قفسه سینه

منگی و گیجی

ضعف ناگهانی

علائم برادی کاردی (کند تپشی)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]