تجربه خروج از بدن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تجربهٔ خروج از بدن توسط یک هنرمند
تجربهٔ خروج از بدن

تجربهٔ خروج از بدن یا برون‌فکنی اثیری (به انگلیسی: Out-of-body experience)؛ تجربه‌ای است که عموماً با حس شناور شدن خارج از جسم همراه است و در برخی از موارد، شخص ممکن است بدن فیزیکی خود را از نقطه‌ای خارج از بدنش مشاهده کند.

تجربهٔ خروج از بدن معمولاً در ابتدای بیدار شدن یا زمان به خواب رفتن برای افراد اتفاق می‌افتد. نوع دیگری از این تجربه، تجربهٔ نزدیک به مرگ نام دارد و زمانی اتفاق می‌افتد که فرد در حال مرگ است. برخی افراد در هنگام دوی ماراتون یا کوه‌نوردی نیز، آن را تجربه کرده‌اند.[نیازمند منبع]

ممکن است این حالت بارها برای افراد مختلف اتفاق بیوفتد و گاهی ممکن است فرد به خواب رفته و حضور در این حالت و اموری که در آن صورت گرفته را فراموش کند.حالت سر خوشی بی وزنی و سبکی که افراد در این حالت گزارش کرده اند بسیار شبیه به خروج روح از بدن در هنگام مرگ است.

در عرفان این تجربه را «خلع بدن» یا «موت اختیاری»[۱] می‌نامند که گفته می‌شود عارف به‌صورت اختیاری این کار را انجام می‌دهد.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. https://hawzah.net/fa/Question/View/65296/مرگ-و-موت-اختیاری
  2. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج ۲۳، ص ۴۹۱، تهران، صدرا، چاپ هشتم، ۱۳۷۷ش.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]