سندروم لازاروس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سندرم لازاروس سندرمی است که پس از احیای قلبی ریوی ناموفق رخ می‌دهد و در آن گردش خون به طور خودبخودی برقرار می‌شود.[۱] احتمال وقوع آن بسیار پایین است و از سال ۱۹۸۲ تاکنون حداقل ۳۸ مورد از آن ثبت شده‌است.[۲] نام این سندرم از ایلعازر گرفته شده‌است که طبق عهد جدید از مرگ توسط عیسی بازگشت.[۳] وقوع این پدیده بسیار نادر است و علت آن به خوبی مشخص نشده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Ben-David M.D., Bruce; et al. (2001). "Survival After Failed Intraoperative Resuscitation: A Case of "Lazarus Syndrome"". Anesthesia & Analgesia. 92 (3): 690–692. doi:10.1213/00000539-200103000-00027. PMID 11226103. Retrieved 2014-07-28. 
  2. Adhiyaman, Vedamurthy; Adhiyaman, Sonja; Sundaram, Radha. "The Lazarus phenomenon". National Center for Biotechnology Information. Journal of the Royal Society of Medicine. Retrieved 4 January 2014. 
  3. Walker, A.; H. McClelland; J. Brenchley (2001). "The Lazarus Documentary following recreational drug use". Emerg Med J. 18 (1): 74–75. doi:10.1136/emj.18.1.74. PMC 1725503Freely accessible. PMID 11310473. Retrieved 2014-07-28.