پالمبانگ
پالِمبانگ
Palembang | |
|---|---|
شهر مرکز استان | |
| شهر پالِمبانگ kota Palembang | |
| نویسهگردانی(های) سایر زبانها و خطوط | |
| • الفبای جاوی | كوتا ڤاليمبڠ |
| • گویش پالمبانگی | (لاتین) kota Pelémbang (الفبای جاوی) كوتا ڤليمبڠ |
| نام مستعار: "Bumi Sriwijaya (The Land of Srivijaya)" | |
| شعار(ها): Palembang BARI (تمیز، ایمن، تمیز، زیبا) (Palembang: تمیز، ایمن، منظم و زیبا) | |
در نقشهٔ اندونزی | |
| کشور | |
| استان | سوماترای جنوبی |
| تاریخ شهرشدن | ۱۶ ژوئن ۶۸۳ |
| حکومت | |
| • شهردار | H. Eddy Santana Putra |
| مساحت | |
| • کل | ۴۰۰٫۶۱ کیلومتر مربع (۱۵۴٫۶۸ مایل مربع) |
| جمعیت (۲۰۱۰) | |
| • کل | ۱۵۳۵۹۵۲ |
| • تراکم | ۳۸۰۰/کیلومتر مربع (۹۹۰۰/مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | یوتیسی ۷+ (WIB) |
| کد منطقه | ۰۷۱۱ (۶۲)+ |
| وبگاه | kota |
پالِمبانگ (به اندونزیایی/مالایی: Palembang، ڤالیمبڠ) شهر و پایتخت استان سوماترای جنوبی در اندونزی است. این شهر پیشتر پایتخت باستانی پادشاهی سریویجایا بودهاست.[۱]
پالمبانگ قدیمیترین شهر اندونزی بوده و سالها پایتخت یک امپراتوری ساحلی بودهاست. این شهر در کنارههای رود موسی در ساحل جنوبی جزیرهٔ سوماترا واقع شده و ملقب به «ونیز شرق» است.[۱]
مساحت پالمبانگ ۴۰۰٫۶۱ کیلومتر مربع بوده و جمعیت آن در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۱٬۴۴۱٬۵۰۰ نفر برآورد شدهاست. این شهر دومین شهر بزرگ سوماترا پس از مدان و هفتمین شهر بزرگ اندونزی بهشمار میرود.[۱]
رود موسی و پل آمپرا شهر پالمبانگ را به دو بخش بزرگ شمالی و جنوبی تقسیم کردهاست؛ بخش شمالی «سبرانگ ایلیر» و بخش جنوبی «سبرانگ اولو» نام دارد. سبرانگ ایلیر مرکز اقتصادی و فرهنگی و سبرانگ اولو مرکز سیاسی پالمبانگ محسوب میشود.[۱]
شهرهای خواهر
[ویرایش | اشتراکگذاری]پالمبانگ با ۶ شهر جهان دارای پیوند خواهرخواندگی است: