بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بازی‌های آسیایی XIII
نشان رسمی بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸
نشان رسمی بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸
شهر میزبانبانکوک، تایلند
کشورهای شرکت‌کننده۴۱
ورزشکاران۶٬۵۵۴
رویدادها۳۷۶
افتتاحیه۶ دسامبر
اختتامیه۲۰ دسامبر
افتتاح کنندهبومیپول آدولیاده
ورزشگاهورزشگاه راجامانگالا
هیروشیما ۱۹۹۴ بوسان ۲۰۰۲  >
وب‌گاهhttps://web.archive.org/web/19961228175857/http://www.asiangames.th:80/

بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ (به تایلندی: เอเชียนเกมส์ ۲۵۴۱) که با عناوین سیزدهمین دوره بازی‌های آسیایی و آسیاد XIII هم شناخته می‌شود یک رویداد چندورزشی آسیایی می‌باشد که از ۶ تا ۲۰ دسامبر ۱۹۹۸ در شهر بانکوک، تایلند برگزار شده‌است. در این دوره ۶٬۵۵۴ ورزشکار از ۴۱ کشور آسیا در ۳۶ رشته ورزشی حضور داشتند. مسابقات رشته ورزشی فوتبال در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۹۸ و یک هفته زودتر از مراسم افتتاحیۀ بازی‌ها آغاز شد.[۱]

بانکوک در ۲۶ سپتامبر سال ۱۹۹۰ با برتری بر شهرهای تایپه، چین تایپه و جاکارتا، اندونزی در رقابت برای کسب میزبانی بازی‌ها، مجوز میزبانی بازی‌های سال ۱۹۹۸ را به‌دست آورد. بدین ترتیب بانکوک به نخستین شهری تبدیل شد که چهار بار میزبان بازی‌های آسیایی شده است، پیش از این بازی‌های آسیایی در سال‌های ۱۹۶۶، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۸ در بانکوک به انجام رسیده بود. این رویداد توسط بومیپول آدولیاده، پادشاه تایلند در ورزشگاه راجامانگالا افتتاح شد.[۲]

در پایان، چین در جدول رده‌بندی مدال‌ها پیشتاز شد و پس از آن کره‌جنوبی، ژاپن و تایلند میزبان قرار گرفتند. تایلند با کسب ۲۴ مدال طلا رکورد جدیدی را برای خود به ثبت رساند. علاوه بر این کوجی ایتو ورزشکار ژاپنی در رشتۀ دو و میدانی به عنوان با ارزش‌ترین ورزشکار (MVP) بازی‌ها اعلام شد. در مجموع این دوره از بازی‌ها با توجه به افزایش سطح کمی و کیفی رقابت بین کشورهای آسیایی، موفقیت‌آمیز به نظر می‌رسید. همچنین برگزاری این نسخه از مسابقات آسیاد یک موفقیت بزرگ برای تایلند در امر توسعه ورزش در عصر مدرن محسوب می‌شد.

انتخاب شهر میزبان[ویرایش]

سه شهر تایپه (چین تایپه)، جاکارتا (اندونزی) و بانکوک (تایلند) در سال ۱۹۸۹ پیشنهاد میزبانی خود را به طور رسمی به شورای المپیک آسیا ابلاغ کردند.

فرایند رأی گیری برای انتخاب میزبان در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۰ در هتل پالاس چین در پکن، چین و در جریان نهمین دوره مجمع عمومی شورای المپیک آسیا (OCA) برگزار شد. هر ۳۷ عضو این شورا در این فرایند آراء مخفی خود را به صندوق انداختند. سپس با شمارش آراء اعلام شد که بانکوک توانست حق میزبانی را به‌دست بیاورد. اگرچه جزئیات نتایج رأی‌ها منتشر نشد، اما مشخص شد که بانکوک با نتیجۀ ۲۰-۱۰-۷ پیروز شده است.

پس از این انتخاب، بانکوک نخستین شهری شد که میزبانی چهار بارۀ بازی‌های آسیایی را برعهده گرفته است. پیش از این، پایتخت تایلند میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۸ را بدون رقابت و فرایند رأی‌‌‌گیری برای انتخاب میزبان به‌دست آورده بود و این برای نخستین بار بود که با دیگر نامزدها بر سر کسب میزبانی رقابت می‌کرد.[۳][۴]

شهر میزبان برای انتخاب شدن به عنوان میزبان باید ۱۹ رأی کسب می‌کرد.

نتیجۀ رأی‌گیری برای انتخاب شهر میزبان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸
شهر کشور رأی
بانکوک  تایلند ۲۰
تایپه  تایوان ۱۰
جاکارتا  اندونزی ۷

توسعه و آماده‌سازی[ویرایش]

هزینه‌ها[ویرایش]

براساس گزارش خبرگزاری یونایتدپرس اینترنشنال، فرایند آماده‌سازی برای برگزاری این بازی‌ها از جمله ساخت و نوسازی سه ورزشگاه اصلی و دهکدۀ ورزشکاران، حدود ۶ میلیارد بات تایلندی (۱۶۷ میلیون دلار) هزینه در پی داشته است.

مکان‌های میزبان[ویرایش]

[۵][۶]

هوآ مارک

  • ورزشگاه راجامانگالا (مراسم افتتاحیه و اختتامیه، فوتبال)
  • ورزشگاه سرپوشیده (سپک تاکرا)
  • ولودروم (دوچرخه‌سواری پیست)
  • منطقۀ تیراندازی (تیراندازی)
  • منطقۀ تیراندازی به اهداف پروازی (تیراندازی به اهداف پروازی)

موآنگ تونگ تای

  • ورزشگاه IMPACT آره‌نا (بوکس)
  • سالن‌های ۱-۵ IMPACT (بیلیارد و اسنوکر، ژیمناستیک، والیبال)
  • ورزشگاه تاندر دوم (وزنه‌برداری)
  • ورزشگاه SCG (فوتبال راگبی)
  • ورزشگاه مرکزی تنیس (تنیس)

دانشگاه تاماسات (مرکز رانگسیت)

  • ورزشگاه اصلی (دو و میدانی و فوتبال)
  • سالن ورزشی شمارۀ ۱ (بسکتبال، جودو، کشتی)
  • سالن ورزشی شمارۀ ۲ (بدمینتون)
  • سالن ورزشی شمارۀ ۳ (هندبال)
  • سالن ورزشی شمارۀ ۴ (شمشیربازی)
  • سالن ورزشی شمارۀ ۵ (تنیس روی میز)
  • سالن ورزشی شمارۀ ۶ (ووشو)
  • سالن ورزشی شمارۀ ۷ (کاراته، تکواندو)
  • زمین تنیس (سافت تنیس)
  • زمین چمن شمارۀ ۱ (تیراندازی با کمان)
  • زمین چمن شمارۀ ۲ (سافت بال)
  • ورزشگاه مرکزی ورزش‌های آبی (ورزش‌های آبی)
  • دهکدۀ ورزشکاران

سایر مکان‌ها

بانکوک و فرا ناخون سی آیوتتایا

  • دانشگاه کاستسارت (هاکی)
  • ورزشگاه بولینگ پی.اس بنگاپی (بولینگ)
  • ورزشگاه سوپاچالاسای (فوتبال)
  • ورزشگاه ارتش تایلند (راگبی)
  • ورزشگاه تایلندی-ژاپنی (فوتبال)
  • ورزشگاه توپاتیمه (فوتبال)

چیانگ‌مای

  • ورزشگاه هفتصدمین سالگرد (فوتبال)

چونبوری

  • مرکز ورزشی سفیر (اسکواش)
  • ساحل آئو-دونگ‌تارن جامتین (قایقرانی بادبانی)
  • ساحل جامتین (والیبال ساحلی)
  • منطقۀ مپ پراچان رسیویر (کانوئینگ، روئینگ)

ناکون نایوک

ناکون راتچاسیما

  • منطقۀ ریمتارن رسورت پارک ملی خوا یای (دوچرخه‌سواری کوهستان)
  • جاده پانوهیوتین (دوچرخه‌سواری جاده)

ناکون ساوان

  • ورزشگاه مرکزی استان ناکون ساوان (فوتبال)

پاتوم تانی

  • باشگاه ورزشی آلپاین گلف (گلف)
  • مجموعۀ ورزشی ملکه سیریتکیت (بیسبال، هاکی)

سارابوری

  • باشگاه سوارکاری فورت آدهیسورن (سوارکاری)

سیساکت

  • ورزشگاه مرکزی استان سیساکت (فوتبال)

سونگکلا

  • سالن ورزشی سواناوونگ هت یای (سپک تاکرا)
  • ورزشگاه تیناسولانون (فوتبال)

سوپان بوری

  • سالن ورزشی شهرداری (بسکتبال)
  • ورزشگاه مرکزی استان سوپان بوری (فوتبال)

سورات تانی

  • ورزشگاه مرکزی استان سورات تانی (فوتبال)

ترانگ

  • ورزشگاه مرکزی استان ترانگ (فوتبال)
  • سالن ورزشی شهرداری (سپک تاکرا)

کشوهای شرکت کننده[ویرایش]

ورزش‌ها[ویرایش]

غیر رسمی

جدول مدال‌ها[ویرایش]

  *   کشور میزبان (تایلند)

رتبهکشورطلانقرهبرنزمجموع
۱چین چین (CHN)۱۲۹۷۸۶۷۲۷۴
۲کره جنوبی کره جنوبی (KOR)۶۵۴۶۵۳۱۶۴
۳ژاپن ژاپن (JPN)۵۲۶۱۶۸۱۸۱
۴تایلند تایلند (THA)*۲۴۲۶۴۰۹۰
۵قزاقستان قزاقستان (KAZ)۲۴۲۴۳۰۷۸
۶تایوان چین تایپه (TPE)۱۹۱۷۴۱۷۷
۷ایران ایران (IRI)۱۰۱۱۱۳۳۴
۸کره شمالی کره شمالی (PRK)۷۱۴۱۲۳۳
۹هند هند (IND)۷۱۱۱۷۳۵
۱۰ازبکستان ازبکستان (UZB)۶۲۲۱۲۴۰
۱۱اندونزی اندونزی (INA)۶۱۰۱۱۲۷
۱۲مالزی مالزی (MAS)۵۱۰۱۴۲۹
۱۳هنگ کنگ هنگ کنگ (HKG)۵۶۶۱۷
۱۴کویت کویت (KUW)۴۶۴۱۴
۱۵سری‌لانکا سری‌لانکا (SRI)۳۰۳۶
۱۶پاکستان پاکستان (PAK)۲۴۹۱۵
۱۷سنگاپور سنگاپور (SGP)۲۳۹۱۴
۱۸قطر قطر (QAT)۲۳۳۸
۱۹مغولستان مغولستان (MGL)۲۲۱۰۱۴
۲۰میانمار برمه (MYA)۱۶۴۱۱
۲۱فیلیپین فیلیپین (PHI)۱۵۱۲۱۸
۲۲ویتنام ویتنام (VIE)۱۵۱۱۱۷
۲۳ترکمنستان ترکمنستان (TKM)۱۰۱۲
۲۴قرقیزستان قرقیزستان (KGZ)۰۳۳۶
۲۵اردن اردن (JOR)۰۳۲۵
۲۶سوریه سوریه (SYR)۰۲۴۶
۲۷نپال نپال (NEP)۰۱۳۴
۲۸ماکائو ماکائو (MAC)۰۱۰۱
۲۹امارات متحده عربی امارات متحده عربی (UAE)۰۰۱۱
برونئی برونئی (BRU)۰۰۱۱
بنگلادش بنگلادش (BAN)۰۰۱۱
عمان عمان (OMA)۰۰۱۱
لائوس لائوس (LAO)۰۰۱۱
مجموع (۳۳ کشور)۳۷۸۳۸۰۴۶۷۱۲۲۵

منابع[ویرایش]

  1. "Asian Games – Bangkok 1998". Olympic Council of Asia. ocasia.org. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved April 23, 2011.
  2. Thailand's King Lights Asian Games Flames
  3. "Bangkok to host 1998 Asian games". United Press International. 27 September 1990.
  4. "What an Imperfect Time To Rethink Games Funding".
  5. "Sadec Asiad 1998 venues". Archived from the original on 2014-12-20. Retrieved 2017-10-17.
  6. "Thailand's King Bhumibol Adulyadej ('BOOM-ee-pon Ah-doon-ya-det') formally opened the..." upi.com. 6 December 1998.