پرش به محتوا

باج‌گیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

باج‌گیری[الف] در اصطلاح، به تحمیلات ناروایی گفته می‌شود که فردی از راه گفتار یا کردار یا تهدید به رسوا کردن، به فرد دیگری وارد سازد تا از او چیزی طلب کند. همچنین، به عملی گفته می‌شود که فردی از شرایط مساعدی که دارد سوءاستفاده کند و آن را وسیلهٔ تهدید فرد یا افرادی قرار دهد تا آن فرد یا افراد، برخلاف میل خود، دست به انجام عملی بزنند.[۱]

شانتاژ

[ویرایش]

شانتاژ نوعی باج‌گیری است که در آن اجبار نه از طریق تهدید فیزیکی، بلکه با تهدید به افشای اطلاعات خصوصی یا رسواکننده انجام می‌شود. در این شیوه، باج‌گیر قربانی را به پرداخت پول یا انجام کاری خاص وادار می‌کند، مشروط بر آن‌که اطلاعات مورد نظر فاش نشود. شانتاژ (به انگلیسی: Blackmail) نامیده می‌شود[۲]که همان حق السکوت در فارسی عامیانه است.[۳]

هوچی‌گری

[ویرایش]

هوچی‌گری، تلاش برای شکست رقیب از راه سفسطه، تهدید به افشاگری، تهییج و تحریک شنوندگان و جلوگیری از مطرح شدن یا اثر گذاشتن سخنان رقیب تعریف می‌شود.[۱]

یادداشت

[ویرایش]
  1. شانتاژ (به فرانسوی: chantage)

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 «شانتاژ».
  2. "Blackmail". Merriam-Webster Dictionary. Retrieved 2025-12-22.
  3. «حق السکوت». لغت‌نامه دهخدا. دریافت‌شده در ۱ دی ۱۴۰۴.