گدایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گدایی


گِدا، مُتِکَدی، یا دَریوزه‌گر به شخصی اطلاق می‌شود که از طریق درخواست کمک مادی با ایجاد حس ترحم از مردم پول می‌ستاند و این کار حرفه وی محسوب می‌شود.

در گفتار عامیانهٔ ایرانیان به شخص سمج و ضعیف‌نما اصطلاحاً «مثل گداهای سامره» گفته می‌شود. این به این خاطر است که گداهای شهر سامرهٔ عراق در میان ایرانیان مسافر در قدیم بخاطر سماجت و مزاحمت‌آفرینی زبانزد شده بودند.[۱]

در ادبیات[ویرایش]

معروفترین اثر ادبی شاهزاده و گدا اثر مارک تواین است.

پانویس[ویرایش]

  1. فرهنگ معین، سرواژهٔ گدا.