پرش به محتوا

جعل اسناد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

جعل اسناد (به انگلیسی: Forgery) جعل به معنی تغییر یا دگرگونی در سند و نوشته یا هر چیز دیگری که آن را به دروغ یا تزویر که در واقع خلاف واقعیت را بیان کردن یا نشان دادن است، محسوب شده و با هدف تبدیل کردن زشتی به نیکو یا سوء استفاده از مالکیت یا منفعت دیگری به نفع خود تعریف می شود و به عبارتی اعتباری دروغین به چیزی یا شیء دیگری که از اصل آن گرفته شده ولی حقیقت اصل را ندارد. به گفتاری دیگر، جعل، روند ساخت، تطبیق یا تقلید اشیاء، آمار یا اسناد با قصد فریب به خاطر تغییر درک عمومی یا به منظور کسب سود از طریق فروش اشیاء تقلبی است. نسخه‌برداری، کپی‌استودیو و بازتولید، به عنوان جعل در نظر گرفته نشده‌است، هر چند بعداً ممکن است از طریق شناخت و ارائهٔ نادرست عمدی جعلی به‌حساب آید. اغلب جعل پول یا اسکناس‌های رایج است که به نام جعل و تقلب به نظر می‌رسند. اما کالاهای مصرفی نیز ممکن است تقلبی باشند. جعل به دو قسم مادی و معنوی تقسیم می‌شود.

انواع جعل اسناد

[ویرایش]
  • جعل مادی
  • جعل معنوی
تشخیص علمی و فنی جعل سند
[ویرایش]

روشهای نوینی در خصوص تشخیص ابعاد مادی اسناد و مدارک ارائه شده است که یکی از بهترین و دقیق ترین آنها طیف‌سنجی spectroscopy است. این روش در ایران برای نخستین بار در آزمایشگاه آنالیز فنی اسناد و کتب با نام labdoc در سال ۱۴۰۳ مورد بهره برداری گرفت و در سومین همایش بین المللی تحقیق و تصحیح نسخه های خطی ایران در مجلس سنای تاریخی ایران از آن رونمایی شد.[۱]

منابع

[ویرایش]
  1. «پایگاه اینترنتی آزمایشگاه آنالیز فنی کتب و اسناد». پایگاه اینترنتی آزمایشگاه آنالیز فنی کتب و اسناد.