اندورفین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اندورفین‌ها (Endorphins) یا مسکن‌های طبیعی بدن موادی هستند که از غدد مخاطی و هیپوتالاموس ترشح می‌شوند و اثر اصلی آنها تسکین درد است. اندورفینها که مرفین طبیعی بدن (endogenous morphine) خوانده می‌شوند در حقیقت بسیار شبیه به مخدرها - مانند مرفین و دیگر مشتقات تریاک - عمل می‌کنند و تولید آن‌ها در زمان فعالیت بدنی، هیجان، احساس درد، خوردن غذاهای فلفلی، احساس عشق و اوج لذت جنسی است .

این نوروپپتیدها در نورونهای سیستم عصبی مرکزی، هیپوفیز و محیطی یافت می‌شوند. اندورفین از سه نوع اصلی آلفا و بتا و گاما تشکیل می‌شوند که هر یک بر روی گیرنده‌های خاصی در دستگاه عصبی بدن عمل می‌کنند. دو ترکیب α-neo-endorphin و β-neo-endorphin نیز در این گروه هستند.

به غیر از ورزش و خنده، عمل گریه کردن نیز اندروفین ها را آزاد می سازد. اندورفین ها باعث شادی و نشاط می شوند. همچنین خواص ضد درد و آرام بخشی دارند، به این معنی که از مانع رسیدن پیام های درد به مغز می شوند.

این امر نشان می دهد که گریه همچنین ممکن است به کاهش درد جسمی کمک کند. بنابراین، اگر زمانی که موضوع ناراحت کننده ای شما را به گریه کردن تحریک می کند آن را دریغ نکنید.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «مزایا و مضرات گریه کردن»(fa-IR)‎. به کوشش کافه پزشکی. ۱۳۹۵-۰۸-۰۷T01:20:06+03:30. بازبینی‌شده در 2018-11-28.