خوزه آنتونیو ریس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
خوزه آنتونیو ریس
Sevillia-Zenit (2).jpg
ریس پا به توپ برای سویا در سال ۲۰۱۵
اطلاعات شخصی
نام کامل خوزه آنتونیو ریس کالدرون
زادروز ۱ سپتامبر ۱۹۸۳
زادگاه اوتررا، اسپانیا
تاریخ مرگ ۱ ژوئن ۲۰۱۹ (۳۵ سال)
محل مرگ اوتررا، اسپانیا
قد ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ ۱۲ اینچ)
پست وینگر
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۴–۱۹۹۹ سویا
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۹–۲۰۰۱ سویا بی ۳۲ (۱)
۲۰۰۰–۲۰۰۴ سویا ۸۶ (۲۱)
۲۰۰۴–۲۰۰۷ آرسنال ۶۹ (۱۶)
۲۰۰۶–۲۰۰۷رئال مادرید (قرضی) ۳۰ (۶)
۲۰۰۷–۲۰۱۱ اتلتیکو مادرید ۱۰۳ (۸)
۲۰۰۸–۲۰۰۹بنفیکا (قرضی) ۲۶ (۴)
۲۰۱۲–۲۰۱۶ سویا ۱۰۹ (۹)
۲۰۱۶–۲۰۱۷ اسپانیول ۲۱ (۳)
۲۰۱۸ کوردوبا ۱۷ (۱)
۲۰۱۸ سین‌کیانگ تیانشان لئوپارد ۱۴ (۴)
۲۰۱۹ اکسترمادورا ۷ (۰)
مجموع ۵۱۵ (۷۴)
تیم ملی
۱۹۹۹–۲۰۰۰ زیر ۱۶ سال اسپانیا ۷ (۵)
۲۰۰۱–۲۰۰۲ زیر ۱۹ سال اسپانیا ۷ (۳)
۲۰۰۲–۲۰۰۳ زیر ۲۱ سال اسپانیا ۷ (۳)
۲۰۰۳–۲۰۰۶ اسپانیا ۲۱ (۴)
۲۰۱۳ اندلس ۱ (۰)
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

خوزه آنتونیو رِیِس کالدرون (اسپانیایی: José Antonio Reyes Calderón؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۸۳ – درگذشتهٔ ۱ ژوئن ۲۰۱۹) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود که به عنوان وینگر بازی می‌کرد.

او نخستین بازی حرفه‌ایش را در ۱۶ سالگی برای سویا انجام داد، سپس در ژانویه ۲۰۰۴ به آرسنال انگلستان پیوست. دو سال بعد به اسپانیا بازگشت و برای دو باشگاه مادریدی، رئال و اتلتیکو بازی کرد. او دورهٔ کوتاهی را در پرتغال با بنفیکا گذراند و پس از آن دوباره به سویا بازگشت و با این تیم سه بار قهرمان لیگ اروپا شد تا در مجموع با پنج عنوان قهرمانی در این رقابت رکورد دار شود.[۱][۲]

او ۲۱ بار برای تیم ملی فوتبال اسپانیا به میدان رفت و با این تیم در جام جهانی ۲۰۰۶ نیز حضور داشت.

مرگ[ویرایش]

ریس در ۱ ژوئن ۲۰۱۹، هنگام سفر از اوتررا به سویل همراه با پسرعمویش جوناتان ریس، در یک تصادف رانندگی در سن ۳۵ سالگی کشته شد. خوان مانوئل کالدرون نیز دیگر سرنشین خودروی ریس بود که پس از تصادف با شرایط وخیمی به بیمارستان منتقل شد.[۳][۴][۵] پلیس سرعت خودروی وی را ۲۳۷ کیلومتر بر ساعت تخمین زد.[۶] بسیاری از بازیکنان فوتبال و باشگاه‌های پیشینش با خانوادهٔ او ابراز همدردی کردند، همچنین فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۹ در همان روز به احترام او با یک دقیقه سکوت آغاز شد.[۳][۷] مراسم خاکسپاری او در ۳ ژوئن در زادگاهش اوتررا در سبیا برگزار شد.[۸] اکسترمادورا آخرین باشگاه ریس، شمارهٔ او را بایگانی کرد.[۹]

افتخارات[ویرایش]

سویا[۱۰]

آرسنال[۱۰]

رئال مادرید[۱۰]

اتلتیکو مادرید[۱۰]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Saffer, Paul (18 May 2016). "Reyes's fifth win: top UEFA club cup winners". UEFA. Retrieved 19 May 2016.
  2. Pyman, Tom (8 April 2016). "The greatest goal I ever saw: Arsenal's Reyes against Middlesbrough". Sabotage Times. Retrieved 14 February 2018.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Minder, Raphael; Karasz, Palko (1 June 2019). "José Antonio Reyes, Former Arsenal Player, Dies in Car Crash at 35". نیویورک تایمز. Retrieved 1 June 2019.
  4. "José Antonio Reyes: Former Arsenal winger dies aged 35". BBC Sport. 1 June 2019. Retrieved 1 June 2019.
  5. "José Antonio Reyes dies in a traffic accident". Marca. 1 June 2019. Retrieved 2 June 2019.
  6. "El coche de Reyes iba a 237 kms/hora". Mundo Deportivo. 2019-06-02. Retrieved 2019-06-03.
  7. "Moment's silence to be observed for José Antonio Reyes". UEFA.com. 1 June 2019. Retrieved 1 June 2019.
  8. "Jose Antonio Reyes' funeral held in hometown of Utrera, Spain". BBC Sport. 3 June 2019. Retrieved 3 June 2019.
  9. "Jose Antonio Reyes: Extremadura pay tribute to former player". 5 June 2019 – via www.bbc.co.uk.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ ۱۰٫۳ "José Antonio Reyes – Trophies". Soccerway. Retrieved 28 May 2015.
  11. "José Antonio Reyes: Overview". Premier League. Retrieved 28 September 2018.