پرش به محتوا

لیگ نخبگان آسیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از لیگ قهرمانان آسیا)
لیگ نخبگان آسیا
سال بنیان‌گذاری۱۹۶۷؛ ۵۹ سال پیش (۱۹۶۷-خطا: زمان نامعتبر}})
منطقهآسیا (ای‌اف‌سی)
شمار تیم‌های حاضر۲۴ (مرحله گروهی)
مقدماتی برایجام جهانی باشگاه‌ها
جام بین قاره‌ای فیفا
جام باشگاهی آفریقا–آسیا (از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۹)
سوپرجام آسیا (از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲)
رقابت‌های وابستهلیگ قهرمانان آسیا ۲
چلنج لیگ آسیا
قهرمان کنونیعربستان سعودی الاهلی (اولین قهرمانی)
موفق‌ترین باشگاهعربستان سعودی الهلال (چهار قهرمانی)
وبگاهwww.the-afc.com
لیگ نخبگان آسیا ۲۶–۲۰۲۵

لیگ نخبگان آسیا (به انگلیسی: AFC Champions League Elite) یک رقابت سالانهٔ فوتبال باشگاهی قاره‌ای است که از سال ۱۹۶۷ توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا برگزار می‌شود.[۱][۲][۳]

این لیگ که در سال ۱۹۶۷ به عنوان مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا معرفی شد، در سال ۲۰۰۲ برند تازه‌ای با سرنام ای‌اف‌سی گرفت. در اوت ۲۰۲۳، اعلام شد که قالب جدید مسابقات از فصل ۲۵–۲۰۲۴ به بعد اجرا خواهد شد و نام رقابت‌های سطح اول تغییر یافت.[۴]

موفق‌ترین باشگاه این رقابت‌ها الهلال عربستان با چهار قهرمانی است. الاهلی عربستان مدافع عنوان قهرمانی است که کاوازاکی را در فینال ۲۰۲۵ شکست داد.

تاریخچه

۱۹۶۷–۱۹۷۲: مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا

این رقابت‌ها به عنوان مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا، تورنمنت قهرمانان کشورهای آسیا، آغاز شد و دارای فرمت‌های مختلف بود: مسابقات افتتاحیه به صورت حذفی مستقیم و سه دوره بعدی شامل مرحله گروهی برگزار شد.

باشگاه‌های اسرائیلی چهار دوره ابتدایی این رقابت‌ها را زیر سلطه خود قرار دادند، که این تا حدی به دلیل امتناع باشگاه‌های عربی از بازی با آن‌ها بود:

فصلقهرمان‌ها
مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا
۱۹۶۷اسرائیل هاپوئل تل آویو
۱۹۶۹اسرائیل مکابی تل آویو
۱۹۷۰ایران تاج
۱۹۷۱اسرائیل مکابی تل آویو (۲)
۱۹۷۲ لغو شد
۱۹۷۳–۱۹۸۴: برگزار نشد
جام باشگاه‌های آسیا
۸۶–۱۹۸۵کره جنوبی دوو رویالز
۱۹۸۶ژاپن فوروکاوا الکتریک
۱۹۸۷ژاپن یومیوری
۸۹–۱۹۸۸قطر السد
۹۰–۱۹۸۹چین لیائونینگ
۹۱–۱۹۹۰ایران استقلال (۲)
۱۹۹۱عربستان سعودی الهلال
۹۳–۱۹۹۲ایران پاس تهران
۹۴–۱۹۹۳تایلند تای‌فارمرز بانک
۹۵–۱۹۹۴تایلند تای‌فارمرز بانک (۲)
۱۹۹۵کره جنوبی ایلهوا چونما
۹۷–۱۹۹۶کره جنوبی پوهانگ استیلرز
۹۸–۱۹۹۷کره جنوبی پوهانگ استیلرز (۲)
۹۹–۱۹۹۸ژاپن جوبیلو ایواتا
۲۰۰۰–۱۹۹۹عربستان سعودی الهلال (۲)
۰۱–۲۰۰۰کره جنوبی سوون سامسونگ
۰۲–۲۰۰۱کره جنوبی سوون سامسونگ (۲)
لیگ قهرمانان آسیا
۰۳–۲۰۰۲امارات متحده عربی العین
۲۰۰۴عربستان سعودی الاتحاد
۲۰۰۵عربستان سعودی الاتحاد (۲)
۲۰۰۶کره جنوبی چونبوک هیوندای موتورز
۲۰۰۷ژاپن اوراوا رد دایموندز
۲۰۰۸ژاپن گامبا اوساکا
۲۰۰۹کره جنوبی پوهانگ استیلرز (۳)
۲۰۱۰کره جنوبی سئونگنام ایلهوا چونما (۲)
۲۰۱۱قطر السد (۲)
۲۰۱۲کره جنوبی اولسان هیوندای
۲۰۱۳چین گوانگژو اورگراند
۲۰۱۴استرالیا وسترن سیدنی واندرز
۲۰۱۵چین گوانگژو اورگراند (۲)
۲۰۱۶کره جنوبی چونبوک هیوندای موتورز (۲)
۲۰۱۷ژاپن اوراوا رد دایموندز (۲)
۲۰۱۸ژاپن کاشیما آنتلرز
۲۰۱۹عربستان سعودی الهلال (۳)
۲۰۲۰کره جنوبی اولسان هیوندای (۲)
۲۰۲۱عربستان سعودی الهلال (۴)
۲۰۲۲ژاپن اوراوا رد دایموندز (۳)
۲۴–۲۰۲۳امارات متحده عربی العین (۲)
لیگ نخبگان آسیا
۲۵–۲۰۲۴عربستان سعودی الاهلی (۱)
  • در سال ۱۹۷۰، باشگاه لبنانی هومنتمن از بازی با هاپوئل تل آویو در نیمه نهایی خودداری کرد، که با صعود هاپوئل به فینال همراه شد.
  • در سال ۱۹۷۱، الشرطه عراق در سه نوبت از بازی با مکابی تل آویو خودداری کرد: در مرحله مقدماتی (که برای قرعه کشی بود)، در مرحله گروهی و در فینال که با اهدای عنوان قهرمانی به مکابی همراه شد. در طول مراسم اهدای جوایز برای مکابی، بازیکنان الشرطه پرچم فلسطین را در اطراف زمین به اهتزاز درآوردند، در حالی که رسانه‌های عراقی، الشرطه را به عنوان برنده مسابقات می‌دانستند و این تیم رژه اتوبوس‌های روباز را در بغداد برگزار می‌کرد.

بعد از اینکه نسخه سال ۱۹۷۲ به دلایل مختلف از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا لغو شد، از جمله اینکه دو باشگاه عربی به دلیل امتناع از بازی با تیم اسرائیلی مکابی نتانیا، انصراف دادند، ای‌اف‌سی مسابقات را به مدت ۱۴ سال به حالت تعلیق درآورد، در حالی که اسرائیل در سال ۱۹۷۴ از ای‌اف‌سی اخراج شد.

۱۹۸۵–۲۰۰۲: جام باشگاه‌های آسیا

مسابقات باشگاهی برتر آسیا در سال ۱۹۸۵ به عنوان جام باشگاه‌های آسیا بازگشت.

در سال ۱۹۹۰، کنفدراسیون فوتبال آسیا جام برندگان جام آسیا را معرفی کرد، مسابقاتی برای برندگان جام حذفی هر کشور آسیا، در حالی که فصل ۱۹۹۵ شاهد معرفی سوپر جام آسیا با برندگان جام باشگاه‌های آسیا و جام برندگان جام آسیا در مقابل یکدیگر بود.

۲۰۰۲–۲۰۲۴: لیگ قهرمانان آسیا

کاشیما آنتلرز ژاپن و واریورس سنگاپور در جریان بازی مرحله گروهی فصل ۲۰۰۹ در ورزشگاه جالان بیسار

در فصل ۰۳–۲۰۰۲ جام باشگاه‌های آسیا، جام برندگان جام آسیا و سوپر جام آسیا با هم ادغام شدند و به لیگ قهرمانان آسیا تبدیل شدند. قهرمانان لیگ و قهرمانان جام حذفی با حضور هشت تیم برتر از شرق آسیا و هشت تیم برتر از غرب آسیا به مرحله گروهی راه پیدا می‌کردند. اولین برنده تحت عنوان لیگ قهرمانان آسیا، العین بود که در مجموع ۲–۱ بی‌ای‌سی ترو ساسانا را شکست داد. در سال ۲۰۰۴، ۲۹ باشگاه از چهارده کشور شرکت کردند و برنامه مسابقات به ماه مارس تا نوامبر تغییر یافت.[۵]

در مرحله گروهی ۲۸ باشگاه به صورت منطقه‌ای به هفت گروه چهار تیمی تقسیم شدند و برای کاهش هزینه‌های سفر، باشگاه‌های شرق آسیا و غرب آسیا از هم جدا شدند و بازی گروه‌ها به صورت داخل و خارج از خانه انجام شد. برندگان هفت گروه به همراه مدافع عنوان قهرمانی به مرحله یک چهارم نهایی راه می‌یافتند. مرحله یک چهارم نهایی، نیمه نهایی و فینال به صورت دو بازی برگزار می‌شد که گل‌های خارج از خانه، وقت‌های اضافه و پنالتی‌ها به‌عنوان تساوی‌شکنی استفاده می‌شد.

گسترش

در فصل ۲۰۰۵ باشگاه‌های سوریه به این رقابت‌ها پیوستند و به این ترتیب تعداد کشورهای شرکت‌کننده به ۱۵ کشور افزایش یافت و دو سال بعد، پس از انتقال استرالیا به آسیا در سال ۲۰۰۶، باشگاه‌های استرالیایی نیز در این مسابقات شرکت کردند. با این حال، بسیاری جایزه کم‌ارزش مسابقات در آن زمان و هزینه‌های گران سفر را به عنوان برخی از دلایل آن می‌دانستند. لیگ قهرمانان در سال ۲۰۰۹ با ورود مستقیم به ده لیگ برتر آسیا به ۳۲ باشگاه گسترش یافت. هر کشور حداکثر ۴ سهمیه دریافت کرد، اگرچه بیش از یک سوم تعداد تیم‌های دسته برتر آن کشور، بسته به قدرت لیگ، ساختار لیگ حرفه‌ای، بازارپذیری، وضعیت مالی و سایر موارد به پایین گرد شد.[۶] معیارهای تعیین شده توسط کمیته طرفداری ای‌اف‌سی. معیارهای ارزیابی و رتبه‌بندی انجمن‌های شرکت کننده توسط ای‌اف‌سی هر دو سال یکبار تجدید نظر می‌شود.[۷]

جیانی اینفانتینو و حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر درحال تماشای فینال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ در ورزشگاه آزادی

در قالب قدیمی، هشت برنده گروه و هشت تیم دوم به مرحله یک‌هشتم نهایی راه می‌یافتند، که در آن برندگان گروه در سری‌های رفت و برگشتی میزبان تیم‌های دوم بودند. محدودیت منطقه‌ای تا فینال ادامه داشت، اگرچه باشگاه‌های یک کشور نمی‌توانستند در مرحله یک چهارم نهایی با یکدیگر روبرو شوند مگر اینکه آن کشور سه نماینده یا بیشتر در مرحله یک چهارم نهایی داشت. از سال ۲۰۱۳، فینال نیز به صورت رفت و برگشتی برگزار می‌شود.[۸][۹]

در سال ۲۰۲۱، مرحله گروهی از ۳۲ تیم به ۴۰ تیم افزایش یافت و هر دو منطقه غرب و شرق دارای پنج گروه چهار تیمی بودند. تخصیص جایگاه برای شش انجمن عضو برتر در هر منطقه بدون تغییر باقی ماند. ۱۰ برنده گروه و ۳ تیم برتر دوم در هر منطقه اکنون بر اساس جدول ترکیبی برای دور یک شانزدهم مشخص می‌شوند و بازی‌ها همچنان تا مرحله نهایی به صورت منطقه‌ای مطابقت دارند.

در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲، اعلام شد که لیگ قهرمانان آسیا با شروع فصل ۲۴–۲۰۲۳ به یک برنامه بین سالی (پاییز تا بهار) باز خواهد گشت. از زمان ۰۳–۲۰۰۲، این اولین باری خواهد بود که رقابت‌های باشگاهی برتر آسیا در بین سال برگزار می‌شود. علاوه بر این، قانون موجود «۳+۱» برای بازیکنان خارجی در طول مسابقات (۳ بازیکن خارجی و یک خارجی آسیایی) به «۵+۱» (۵ بازیکن خارجی و ۱ بازیکن خارجی آسیایی) گسترش می‌یابد.[۱۰]

حقوق زنان در فوتبال ایران

تا سال ۲۰۲۱، مشکلات مختلف با طرف‌های ایرانی توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد. رسانه‌های بین‌المللی عربی و انگلیسی زبان از نقض حقوق زنان در ورزشگاه‌های تیم‌های ایرانی خبر دادند.

علاوه بر آن، زنان ایرانی حدود ۴۰ سال از سوی دولت ایران از حضور در ورزشگاه‌های فوتبال محروم شدند.[۱۱][۱۲] در سال ۲۰۱۹، زنان ایرانی برای اولین بار مجاز به تماشای فوتبال در ورزشگاه‌ها شدند، اما نه در بازی‌های لیگ قهرمانان.[۱۳] پیش از آن، فیفا به ایران فشار آورده بود تا زنان را به ورزشگاه‌ها راه دهد. ایران تسلیم شد، اما تعداد زنان برای تماشای فینال ۲۰۱۸ را محدود کرد.[۱۴] در سال ۲۰۲۱، کنفدراسیون فوتبال آسیا این موضوع را بررسی کرد، به این امید که هر زمان که باشگاه‌های ایرانی حضور دارند، اجازه حضور نامحدود زنان را بدهد.[۱۵]

از ۲۵–۲۰۲۴ به بعد: لیگ نخبگان آسیا

در ۲۳ دسامبر ۲۰۲۲، اعلام شد که ساختار مسابقات ای‌اف‌سی از فرمت‌های تعیین شده تغییر خواهد کرد. بر اساس برنامه‌های جدید، رقابت‌های باشگاهی برتر فوتبال آسیا تنها شامل ۲۴ تیم خواهد بود که به دو منطقه شرق و غرب تقسیم می‌شوند و هر تیم با هشت تیم دیگر از منطقه خود (چهار تیم در خانه و چهار تیم خارج از خانه) بازی می‌کند. هشت تیم برتر هر منطقه به مرحله حذفی راه می‌یابند، جایی که مرحله یک‌هشتم نهایی در دو بازی برگزار می‌شود و از مرحله یک چهارم نهایی به بعد مسابقات در یک مکان بی‌طرف برگزار می‌شود. در ۱۴ اوت ۲۰۲۳، تأیید شد که قالب جدید از فصل ۲۵–۲۰۲۴ به بعد اجرایی خواهد شد. همچنین اعلام شد که مسابقات فوتبال باشگاهی آسیا از این پس با حضور ۷۶ تیم و در سه سطح مختلف انجام می‌شود. ۲۴ تیم در سطح اول، ۳۲ تیم در سطح دوم و ۲۰ تیم در سطح سوم رقابت‌های باشگاهی آسیا با هم رقابت خواهند کرد. نام مسابقات لیگ قهرمانان آسیا به لیگ نخبگان آسیا تغییر می‌یابد. همچنین نام سطح‌های دوم و سوم مسابقات به ترتیب لیگ قهرمانان آسیا ۲ و چلنج لیگ آسیا نامگذاری شد.

فرمت

نحوه صلاحیت

نقشه کشورهای آسیا که موفق شده‌اند به مرحله لیگ/گروهی لیگ نخبگان آسیا راه پیدا کنند.
  کشورهای عضو ای‌اف‌سی که در مرحله گروهی حضور داشته‌اند
  کشورهای عضو ای‌اف‌سی که در مرحله گروهی حضور نداشته‌اند

از نسخه ۲۵–۲۰۲۴ این مسابقات، لیگ نخبگان آسیا از قالب مرحله لیگ با ۲۴ تیم استفاده می‌کند که قبل از آن مسابقات مقدماتی برای تیم‌هایی که مستقیماً به مسابقات راه نمی‌یابند، برگزار می‌شود. تیم‌ها همچنین به مناطق شرق و غرب تقسیم می‌شوند.

تعداد تیم‌هایی که هر فدراسیون وارد لیگ نخبگان آسیا می‌شود، سالانه از طریق معیارهایی که توسط کمیته مسابقات ای‌اف‌سی تعیین می‌شود، تعیین می‌شود.[۱۶] این معیارها که نسخه اصلاح‌شده ضریب یوفا هستند، مواردی مانند قابلیت بازاریابی و استادیا را برای تعیین تعداد سهمیه‌های یک فدراسیون اندازه‌گیری می‌کنند. هرچه رتبه یک فدراسیون که توسط این معیارها تعیین می‌شود، بالاتر باشد، تیم‌های بیشتری نماینده آن انجمن در این رقابت‌ها هستند.

تورنمنت

مسابقات اصلی با یک مرحله لیگ با حضور ۲۴ تیم آغاز می‌شود که به دو لیگ (شرق و غرب) تقسیم می‌شوند و هر تیم با هشت حریف از لیگ خود (چهار تیم در خانه و چهار تیم در خارج از خانه) بازی می‌کند.[۱۷]

هشت تیم برتر هر لیگ به مرحله یک‌هشتم نهایی صعود می‌کنند. در این مرحله، هر باشگاه در یک بازی رفت و برگشت، با یک باشگاه دیگر از منطقه خود روبرو می‌شود تا هشت باشگاه راه یافته به مرحله نهایی متمرکز را مشخص کند.[۱۷] اگر مجموع امتیازات دو بازی پس از ۱۸۰ دقیقه مساوی باشد، بازی به وقت اضافه کشیده می‌شود. اگر پس از وقت اضافه همچنان مساوی باشد، نتیجه با ضربات پنالتی مشخص می‌شود.

مسابقات یک‌چهارم نهایی، نیمه نهایی و نهایی همگی شامل مسابقات بین منطقه‌ای هستند و به صورت تک بازی در یک مکان متمرکز برگزار می‌شوند.[۱۷]

تخصیص

تیم‌هایی از ۲۴ کشور عضو ای‌اف‌سی به مرحله گروهی لیگ نخبگان آسیا راه یافته‌اند. نحوه توزیع تیم‌ها بر اساس کشورهای عضو در زیر فهرست شده است؛ ستاره‌ها مواردی را نشان می‌دهند که حداقل یک تیم قبل از مرحله گروهی در مرحله مقدماتی حذف شده است. ۳۲ کشور ای‌اف‌سی تیم‌هایی در مرحله مقدماتی داشته‌اند و کشورهایی که هرگز تیمی به مرحله گروهی نرسیده‌اند، نشان داده نشده‌اند.

فدراسیون‌ها شرکت‌کنندگان
۰۳–۲۰۰۲ ۲۰۰۴ ۲۰۰۵ ۲۰۰۶ ۲۰۰۷ ۲۰۰۸ ۲۰۰۹ ۲۰۱۰ ۲۰۱۱ ۲۰۱۲ ۲۰۱۳ ۲۰۱۴ ۲۰۱۵ ۲۰۱۶ ۲۰۱۷ ۲۰۱۸ ۲۰۱۹ ۲۰۲۰ ۲۰۲۱ ۲۰۲۲ ۲۴–۲۰۲۳ ۲۵–۲۰۲۴ ۲۶–۲۰۲۵
شرق آسیا
استرالیا استرالیا عضو اواف‌سی ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۳ ۱* ۳ ۲* ۲* ۳ ۲* ۲* ۳ ۰ ۲* ۱ ۱ ۱
چین چین ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۴ ۴ ۴ ۳ ۴ ۴ ۴ ۴ ۳* ۴ ۴ ۴ ۲* ۲ ۳* ۳* ۳*
هنگ کنگ هنگ کنگ ۰* ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۰* ۱* ۱* ۰* ۰* ۱ ۱ ۱* ۰ ۰
اندونزی اندونزی ۰* ۲ ۲ ۰ ۲ ۰ ۱* ۱* ۱* ۰* ۰ ۰ ۰* ۰ ۰ ۰* ۰* ۰* ۰ ۰ ۰* ۰ ۰
ژاپن ژاپن ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۳ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۳* ۴ ۴ ۴ ۳ ۳
کره جنوبی کره جنوبی ۲ ۲ ۲ ۲ ۳ ۲ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۳ ۳
مالزی مالزی ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۰* ۰* ۱* ۱* ۱ ۱ ۱ ۱ ۱
فیلیپین فیلیپین ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۰* ۰* ۲ ۱* ۱ ۰ ۰
سنگاپور سنگاپور ۰* ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۱ ۱ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۰* ۰* ۰* ۰* ۰* ۱ ۱ ۱ ۰ ۰
تایلند تایلند ۲ ۲ ۲ ۰ ۱ ۲ ۰* ۰* ۰* ۱* ۲ ۱* ۱* ۱* ۱* ۱* ۱* ۱* ۴ ۲* ۳* ۱* ۱*
ویتنام ویتنام ۰* ۲ ۲ ۲ ۱ ۲ ۰ ۰* ۰ ۰ ۰ ۰* ۱* ۱* ۰* ۰* ۰* ۰* ۱ ۱ ۱* ۰ ۰
مجموع ۸ ۱۲ ۱۲ ۸ ۱۳ ۱۳ ۱۶ ۱۶ ۱۵ ۱۵ ۱۵ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۲۰ ۱۹ ۲۰ ۱۲ ۱۲
غرب آسیا
بحرین بحرین ۰* ۲ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۰ ۰ ۰* ۰ ۰* ۰* ۰ ۰ ۰ ۰
هند هند ۰* ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۰* ۰ ۰ ۰* ۰* ۰* ۰* ۰* ۰* ۰* ۱ ۱ ۱ ۰ ۰
ایران ایران ۲ ۲ ۲ ۲ ۱ ۲ ۴ ۴ ۴ ۳* ۳* ۴ ۴ ۳* ۴ ۴ ۳* ۴ ۴ ۲ ۳* ۲* ۱*
عراق عراق ۱* ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰ ۰ ۰ ۰ ۱* ۱* ۲* ۱* ۱ ۱ ۱
اردن اردن ۰* ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۰* ۰* ۰* ۰* ۰* ۱ ۱ ۱* ۰ ۰
کویت کویت ۰* ۱ ۲ ۲ ۲ ۲ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۰* ۰ ۰ ۰ ۰
قطر قطر ۱* ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۳ ۴ ۴ ۴ ۲* ۲* ۲* ۴ ۳* ۲* ۳* ۴ ۲* ۲* ۳
عربستان سعودی عربستان سعودی ۱* ۲ ۳ ۳ ۲ ۲ ۴ ۴ ۴ ۳* ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۲ ۴ ۴ ۳* ۴ ۴ ۳ ۳
سوریه سوریه ۰* ۰ ۲ ۲ ۲ ۲ ۰ ۰* ۰* ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰ ۰ ۰
تاجیکستان تاجیکستان ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰* ۰* ۱ ۱ ۱ ۰ ۰
ترکمنستان ترکمنستان ۱* ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۱ ۱ ۰ ۰
امارات متحده عربی امارات متحده عربی ۱* ۳ ۲ ۲ ۲ ۲ ۴ ۴ ۴ ۴ ۴ ۳* ۲* ۳* ۴ ۴ ۳* ۴ ۳* ۳* ۲* ۱* ۳
ازبکستان ازبکستان ۱* ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۲ ۳* ۲* ۱* ۴ ۴ ۲* ۲* ۲* ۱* ۲ ۲ ۴ ۱ ۱
مجموع ۸ ۱۴ ۱۷ ۱۷ ۱۵ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۱۷ ۱۷ ۱۷ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۱۶ ۲۰ ۲۰ ۲۰ ۱۲ ۱۲
مجموع
فینال‌ها ۱۶ ۲۶ ۲۹ ۲۵ ۲۸ ۲۹ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۳۲ ۴۰ ۳۹ ۴۰ ۲۴ ۲۴
مقدماتی ۵۳ ۲۶ ۲۹ ۲۵ ۲۸ ۲۹ ۳۵ ۳۷ ۳۶ ۳۷ ۳۵ ۴۷ ۴۹ ۴۵ ۴۷ ۴۶ ۵۱ ۵۲ ۴۵ ۴۶ ۵۳ ۲۷ ۲۶

جوایز نقدی

جامی که تا قبل از سال ۲۰۲۴ استفاده می‌شد

با شروع فصل ۲۵–۲۰۲۴، توزیع جوایز به شرح زیر است:[۱۸]

مرحله تیم‌ها مقدار
هر تیم مجموع
فینال (قهرمان) ۱ ۱۰ میلیون دلار
فینال (نایب قهرمان) ۱ ۴ میلیون دلار
نیمه نهایی ۴ ۶۰۰،۰۰۰ دلار ۲.۴ میلیون دلار
یک‌چهارم نهایی ۸ ۴۰۰،۰۰۰ دلار ۳.۲ میلیون دلار
یک‌هشتم نهایی ۱۶ ۲۰۰،۰۰۰ دلار ۳.۲ میلیون دلار
مرحله لیگ ۲۴ ۸۰۰،۰۰۰ دلار ۱۹.۲ میلیون دلار
مجموع ۲۴ ۴۲ میلیون دلار

جام

پس از بازنشستگی جام قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا در سال ۲۰۲۴، به برند لوکس انگلیسی توماس لایت ماموریت داده شد تا جام جدیدی تولید کند.[۱۹]

جام قهرمانی جدید ۷۰ سانتی‌متر (۲۸ اینچ) ارتفاع و ۱۲ کیلوگرم (۲۶ پوند) وزن دارد و از نظر ظاهری شبیه به جام قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا ۲ است.[۱۹][۲۰]

بازاریابی

حامیان مالی

برخلاف لیگ‌های برتر ملی که معمولاً یک حامی مالی اصلی دارند، لیگ قهرمانان آسیا توسط گروهی از شرکت‌های چندملیتی حمایت مالی می‌شود.

شرکای مالی اصلی:

حامیان مالی اصلی:

بازی ویدیوئی

دارنده مجوز فعلی برای بازی ویدیویی لیگ قهرمانان آسیا، کونامی با سری ئی‌فوتبال است.[۲۷] این مجوز شامل تیم‌های رقیب نیز می‌شود.

شبکه‌های پخش‌کننده

آمار و رکوردها

باشگاهی

جدول زیر فهرست باشگاه‌ها همراه با تعداد و سال‌های قهرمانی و نایب قهرمانی آن‌ها را در لیگ قهرمانان آسیا نشان می‌دهد.

عملکرد در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا بر حسب باشگاه‌ها
باشگاه قهرمانی‌ها نایب‌قهرمانی‌ها فصل‌های قهرمانی فصل‌های نایب‌قهرمانی
عربستان سعودی الهلال ۴ ۵ ۱۹۹۱، ۲۰۰۰–۱۹۹۹، ۲۰۱۹، ۲۰۲۱ ۱۹۸۶، ۱۹۸۷، ۲۰۱۴، ۲۰۱۷، ۲۰۲۲
کره جنوبی پوهانگ استیلرز ۳ ۱ ۹۷–۱۹۹۶، ۹۸–۱۹۹۷، ۲۰۰۹ ۲۰۲۱

ژاپن اوراوا رد دایموندز

 ۳ ۱ ۲۰۰۷، ۲۰۱۷، ۲۰۲۲ ۲۰۱۹
ایران استقلال ۲ ۲ ۱۹۷۰، ۹۱–۱۹۹۰ ۱۹۹۱، ۹۹–۱۹۹۸

کره جنوبی سئونگنام ایلهوا چونما

 ۲ ۲ ۱۹۹۵، ۲۰۱۰ ۹۷–۱۹۹۶، ۲۰۰۴
امارات متحده عربی العین ۲ ۲ ۰۳–۲۰۰۲، ۲۴–۲۰۲۳ ۲۰۰۵، ۲۰۱۶
عربستان سعودی الاتحاد ۲ ۱ ۲۰۰۴، ۲۰۰۵ ۲۰۰۹
کره جنوبی چونبوک هیوندای موتورز ۲ ۱ ۲۰۰۶، ۲۰۱۶ ۲۰۱۱
اسرائیل مکابی تل آویو۱ ۲ ۰ ۱۹۶۹، ۱۹۷۱ —
قطر السد ۲ ۰ ۸۹–۱۹۸۸، ۲۰۱۱ —
تایلند تای‌فارمرز بانک ۲ ۰ ۹۴–۱۹۹۳، ۹۵–۱۹۹۴ —
کره جنوبی سوون سامسونگ بلو وینگز ۲ ۰ ۰۱–۲۰۰۰، ۰۲–۲۰۰۱ —
کره جنوبی اولسان هیوندای ۲ ۰ ۲۰۱۲، ۲۰۲۰ —
چین گوانگژو اورگراند۲ ۲ ۰ ۲۰۱۳، ۲۰۱۵ —
ژاپن جوبیلو ایواتا ۱ ۲ ۹۹–۱۹۹۸ ۲۰۰۰–۱۹۹۹، ۰۱–۲۰۰۰
عربستان سعودی الاهلی ۱ ۲ ۲۰۲۴−۲۵ ۸۶–۱۹۸۵، ۲۰۱۲
اسرائیل هاپوئل تل آویو۱ ۱ ۱ ۱۹۶۷ ۱۹۷۰
چین لیائونینگ۲ ۱ ۱ ۹۰–۱۹۸۹ ۹۱–۱۹۹۰
کره جنوبی بوسان ای‌پارک ۱ ۰ ۸۶–۱۹۸۵ —
ژاپن جف یونایتد چیبا ۱ ۰ ۱۹۸۶ —
ژاپن توکیو وردی ۱ ۰ ۱۹۸۷ —
ایران پاس تهران ۱ ۰ ۹۳–۱۹۹۲ —
ژاپن گامبا اوساکا ۱ ۰ ۲۰۰۸ —
استرالیا وسترن سیدنی واندررز ۱ ۰ ۲۰۱۴ —
ژاپن کاشیما آنتلرز ۱ ۰ ۲۰۱۸ —
ژاپن یوکوهاما مارینوس ۰ ۲ — ۹۰–۱۹۸۹، ۲۴–۲۰۲۳
کره جنوبی اف سی سئول[۲۸] ۰ ۲ — ۰۲–۲۰۰۱، ۲۰۱۳
ایران پرسپولیس ۰ ۲ — ۲۰۱۸، ۲۰۲۰
مالزی سلانگور ۰ ۱ — ۱۹۶۷
کره جنوبی یانگزی۲ ۰ ۱ — ۱۹۶۹
عراق آلیات الشرطه ۰ ۱ — ۱۹۷۱
عراق الرشید۲ ۰ ۱ — ۸۹–۱۹۸۸
عربستان سعودی الشباب ۰ ۱ — ۹۳–۱۹۹۲
عمان باشگاه عمان ۰ ۱ — ۹۴–۱۹۹۳
قطر العربی ۰ ۱ — ۹۵–۱۹۹۴
عربستان سعودی النصر ۰ ۱ — ۱۹۹۵
چین دالیان شیده۲ ۰ ۱ — ۹۸–۱۹۹۷
تایلند پلیس ترو ۰ ۱ — ۰۳–۲۰۰۲
سوریه الکرامه ۰ ۱ — ۲۰۰۶
ایران سپاهان ۰ ۱ — ۲۰۰۷
استرالیا آدلاید یونایتد ۰ ۱ — ۲۰۰۸
ایران ذوب آهن ۰ ۱ — ۲۰۱۰
امارات متحده عربی شباب الاهلی ۰ ۱ — ۲۰۱۵
ژاپن کاوازاکی فرونتال ۰ ۱ — ۲۵–۲۰۲۴

۱ باشگاه هم‌اکنون در لیگ قهرمانان اروپا شرکت می‌کند.

۲ باشگاه دیگر وجود ندارد.

کشوری

جدول زیر لیست کشورها در تعداد قهرمانی و نایب قهرمانی باشگاه‌ها در لیگ قهرمانان آسیا و جام باشگاه‌های آسیا را نشان می‌دهد. نماینده های ایرانی در گذشته سه بار قهرمان و شش بار نایب قهرمان آسیا شده اند و چندی بار در مسابقات رده‌بندی به مقام سوم و چهارم آسیا دست پیدا کرده اند.

کشور قهرمانی نایب قهرمانی مجموع
کره جنوبی کره جنوبی
۱۲
۷
۱۹
ژاپن ژاپن
۸
۵
۱۳
عربستان سعودی عربستان سعودی
۷
۱۰
۱۷
ایران ایران
۳
۶
۹
چین چین
۳
۲
۵
اسرائیل اسرائیل
۳
۱
۴
امارات متحده عربی امارات متحده عربی
۲
۳
۴
قطر قطر
۲
۱
۳
تایلند تایلند
۲
۱
۳
استرالیا استرالیا
۱
۱
۲
عراق عراق
۰
۲
۲
مالزی مالزی
۰
۱
۱
عمان عمان
۰
۱
۱
سوریه سوریه
۰
۱
۱

منطقه‌ای

فدراسیون (منطقه) عنوان مجموع
ای‌ای‌اف‌اف (شرق آسیا) منطقه شرق ۲۳ ۲۶
ای‌اف‌اف (جنوب شرق آسیا) ۳
واف (غرب آسیا) منطقه غرب ۱۱ ۱۴
کافا (آسیای مرکزی) ۳
ساف (جنوب آسیا) ۰

نکته: قهرمانی تیم‌های اسرائیلی در نظر گرفته نشده است.

جوایز بازیکنان

بهترین بازیکن

سالبازیکنباشگاه منبع
۱۹۷۰ ایران غلامحسین مظلومی ایران تاج
۹۱–۱۹۹۰ ایران عباس سرخاب ایران استقلال
۹۷–۱۹۹۶کره جنوبی آن ایک-سوکره جنوبی پوهانگ استیلرز [۲۹]
۹۸–۱۹۹۷ عربستان سعودی احمد الدوخی عربستان سعودی الهلال [۳۰]
۹۹–۱۹۹۸بورکینافاسو سیدو ترائورهامارات متحده عربی العین [۳۱]
۲۰۰۰–۱۹۹۹برزیل سرجیو ریکاردوعربستان سعودی الهلال [۳۲]
۰۱–۲۰۰۰صربستان و مونته‌نگرو زولتان سابوکره جنوبی سوون سامسونگ بلووینگز [۳۳]
۰۳–۲۰۰۲تایلند تردساک چایمنتایلند بی‌ای‌سی ترو ساسانا [۳۴]
۲۰۰۴عربستان سعودی رضا حسن تکرعربستان سعودی الاتحاد [۳۵]
۲۰۰۵ عربستان سعودی محمد نور عربستان سعودی الاتحاد [۳۶]
۲۰۰۶کره جنوبی چوی جن چولکره جنوبی پوهانگ استیلرز [۳۷]
۲۰۰۷ژاپن یویچیرو ناگایژاپن اوراوا رد دایموندز
۲۰۰۸ژاپن یاسوهیتو اندوژاپن گامبا اوساکا
۲۰۰۹کره جنوبی نو بیونگ-جونکره جنوبی پوهانگ استیلرز [۳۸]
۲۰۱۰استرالیا ساشا اوگننوفسکیکره جنوبی سئونگنام ایلهوا چونما [۳۹]
۲۰۱۱کره جنوبی لی دونگ-گوککره جنوبی چونبوک هیوندای موتورز [۴۰]
۲۰۱۲کره جنوبی لی کیون-هوکره جنوبی اولسان هیوندای [۴۱]
۲۰۱۳برزیل موریکیچین گوانگژو اورگراند [۴۲]
۲۰۱۴استرالیا آنته کوویچاسترالیا وسترن سیدنی واندررز [۴۳]
۲۰۱۵برزیل ریکاردو گولارچین گوانگژو اورگراند [۴۴]
۲۰۱۶امارات متحده عربی عمر عبدالرحمانامارات متحده عربی العین [۴۵]
۲۰۱۷ژاپن یوسوکه کاشیواگیژاپن اوراوا رد دایموندز [۴۶]
۲۰۱۸ژاپن یوما سوزوکیژاپن کاشیما آنتلرز [۴۷]
۲۰۱۹ فرانسه بافتیمبی گومیس عربستان سعودی الهلال [۴۸]
۲۰۲۰ کره جنوبی یون بیت-گارام کره جنوبی اولسان هیوندای [۴۹]
۲۰۲۱ عربستان سعودی سالم الدوسری عربستان سعودی الهلال [۵۰]
۲۰۲۲ژاپن هیروکی ساکایژاپن اوراوا رد دایموندز [۵۱]
۲۴–۲۰۲۳ مراکش سفیان رحیمی امارات متحده عربی العین [۵۲]
۲۵–۲۰۲۴ برزیل روبرتو فیرمینو عربستان سعودی الاهلی [۵۳]

آقای گل

سال ملیت باشگاه تعداد گل
۱۹۷۰ ایران غلامحسین مظلومی ایران تاج ۵
۸۶–۱۹۸۵ بنگلادش شیخ محمد اسلم
سری‌لانکا پرم لعل		 بنگلادش آباهانی
سری‌لانکا سندرز		 ۹
۹۱–۱۹۹۰ ایران عبدالصمد مرفاوی ایران استقلال ۶
۹۷–۱۹۹۶ کره جنوبی پارک ته‌ها کره جنوبی پوهانگ استیلرز ۳
۰۳–۲۰۰۲ چین هائو هایدونگ چین دالیان شیده ۹
۲۰۰۴ کره جنوبی کیم دو-هون کره جنوبی سئونگنام ایلهوا چونما ۹
۲۰۰۵ سیرالئون محمد کالون عربستان سعودی الاتحاد ۶
۲۰۰۶ برزیل مانگو آلوز ژاپن گامبا اوساکا ۸
۲۰۰۷ برزیل موتا کره جنوبی سئونگنام ایلهوا چونما ۷
۲۰۰۸ تایلند نانتاوات تانسوپا تایلند کرانگ تای بانک ۹
۲۰۰۹ برزیل لیندرو ژاپن گامبا اوساکا ۱۰
۲۰۱۰ برزیل خوزه موتا کره جنوبی سوون سامسونگ ۹
۲۰۱۱ کره جنوبی لی دونگ-گوک کره جنوبی چونبوک هیوندای موتورز ۹
۲۰۱۲ برزیل ریکاردو اولیویرا امارات متحده عربی الجزیره ۱۲
۲۰۱۳ برزیل موریکی چین گوانگژو اورگراند ۱۳
۲۰۱۴ غنا آساموا جیان امارات متحده عربی العین ۱۲
۲۰۱۵ برزیل ریکاردو گولرت چین گوانگژو اورگراند ۸
۲۰۱۶ برزیل آدریانو کره جنوبی سئول ۱۳
۲۰۱۷ سوریه عمر خربین عربستان سعودی الهلال ۱۰
۲۰۱۸ الجزایر بغداد بونجاح قطر السد ۱۳
۲۰۱۹ فرانسه بافتیمبی گومیس عربستان سعودی الهلال ۱۱
۲۰۲۰ برزیل جونیور نگرائو[۵۴] کره جنوبی اولسان هیوندای ۷
۲۰۲۱ کنیا مایکل اولونگا[۵۵] قطر الدحیل ۹
۲۰۲۲ بلژیک ادمیلسون جونیور[۵۶] قطر الدحیل ۸
۲۴–۲۰۲۳مراکش سفیان رحیمیامارات متحده عربی العین۱۳
۲۵–۲۰۲۴ عربستان سعودی سالم الدوسری عربستان سعودی الهلال ۱۰

جایزه بازی جوانمردانه

سال باشگاه
۱۹۷۰ ایران تاج
۹۷–۱۹۹۶ عراق الزورا
۹۹–۱۹۹۸ ژاپن جوبیلو ایواتا
۲۰۰۷ ژاپن اوراوا رد دایموندز
۲۰۰۸ ژاپن گامبا اوساکا
۲۰۰۹ کره جنوبی پوهانگ استیلرز
۲۰۱۰ کره جنوبی سئونگنام ایلهوا چونما
۲۰۱۱ کره جنوبی چونبوک هیوندای موتورز
۲۰۱۲ کره جنوبی اولسان هیوندای
۲۰۱۳ کره جنوبی سئول
۲۰۱۴ عربستان سعودی الهلال
۲۰۱۵ چین گوانگ‌ژو اورگراند
۲۰۱۶ امارات متحده عربی العین
۲۰۱۷ ژاپن اوراوا رد دایموندز
۲۰۱۸ ایران پرسپولیس
۲۰۱۹ ژاپن اوراوا رد دایموندز
۲۰۲۰ کره جنوبی اولسان هیوندای[۴۹]
۲۰۲۱ عربستان سعودی الهلال
۲۰۲۲ ژاپن اوراوا رد دایموندز

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "AFC Champions League Elite 2024/25". the-AFC (به انگلیسی). Retrieved 2025-04-04.
  2. ↑ "AFC Champions League Elite 24/25". www.transfermarkt.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-04-04.
  3. ↑ "AFC Champions League Elite News, Stats, Scores - ESPN". ESPN.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-04-04.
  4. ↑ "AFC Executive Committee approves biggest prize purse in Asian club football history from 2024/25; announces AFC Women's Champions League". AFC. 14 August 2023. Retrieved 14 August 2023.
  5. ↑ «Throwback: The History Of Indian Clubs In AFC Champions League | IFTWC - Indian Football Team For World Cup» (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۸-۲۹.
  6. ↑ «Wayback Machine» (PDF). web.archive.org. ۲۰۰۹-۰۲-۰۵. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ فوریه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۰.
  7. ↑ «Wayback Machine» (PDF). web.archive.org. ۲۰۱۲-۰۸-۱۸. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۸ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۰.
  8. ↑ "ACL base widened from 2014". the-AFC (به انگلیسی). Retrieved 2023-04-10.
  9. ↑ «Official Home of Asian Football - AFC ExCo okays ACL slots, format». web.archive.org. ۲۰۱۳-۱۲-۰۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۰.
  10. ↑ "AFC Executive Committee unveils dynamic enhancements to the AFC Club Competitions". the-AFC (به انگلیسی). Retrieved 2023-04-10.
  11. ↑ "ENSPIRE winner Maryam Shojaei on her fight to get Iranian women back in the soccer stadium". ESPN.com (به انگلیسی). 2020-06-18. Retrieved 2023-04-10.
  12. ↑ «زنان در آزادی؛ حاشیه‌ای فراتر از فینال – DW – ۱۳۹۷/۸/۲۰». dw.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۰.
  13. ↑ France-Presse، Agence (۲۰۱۹-۱۰-۰۹). «Iranian women allowed to watch football at stadium for first time in decades» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۰.
  14. ↑ News, A. B. C. "In a first for Iran, hundreds of women attend a major soccer match in Tehran". ABC News (به انگلیسی). Retrieved 2023-04-10. {{cite web}}: |نام خانوادگی= has generic name (help)
  15. ↑ «استقلال و پرسپولیس از لیگ قهرمانان فوتبال آسیا حذف شدند!». ایمنا. ۲۰۲۱-۱۰-۳۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۰.
  16. ↑ "AFC ExCo okays ACL slots, format". the-afc.com. Asian Football Confederation. Archived from the original on 3 December 2013. Retrieved 4 July 2014.
  17. 1 2 3 "Explained: Asia's new $23m Champions League format as Mariners, Sydney FC chase big payday". A-Leagues (به انگلیسی). 19 June 2024. Retrieved 24 June 2024.
  18. ↑ The AFC Hub (19 June 2024). AFC Champions League Elite™ 2024/25. Retrieved 20 June 2024 – via YouTube.
  19. 1 2 "Iconic new trophy unveiled for #ACLElite". the-afc.com. Asian Football Confederation. 16 August 2024. Retrieved 2025-08-28.
  20. ↑ "Designers and Makers of the AFC Champions League Elite Trophy". Thomas Lyte. Retrieved 2025-08-28.
  21. ↑ "AFC and NEOM announce four-year global sponsorship rights deal". the-afc.com (به انگلیسی). Asian Football Confederation. 29 March 2021. Archived from the original on 25 April 2021. Retrieved 23 November 2023.
  22. ↑ Long, Michael (18 December 2023). "AFC lands six-year Qatar Airways sponsorship deal". SportsPro. Retrieved 19 December 2023.
  23. ↑ "AFC and Qatar Airways announce global partnership". the-afc.com (به انگلیسی). Asian Football Confederation. 16 December 2023. Archived from the original on 9 May 2024. Retrieved 20 December 2023.
  24. ↑ "AFC and KONAMI sign new sponsorship and licensing deal". the-afc.com (به انگلیسی). Asian Football Confederation. 25 January 2021. Archived from the original on 3 September 2021. Retrieved 23 November 2023.
  25. ↑ "AFC appoints world-leading ball manufacturer Molten as official match ball supplier". the-afc.com (به انگلیسی). Asian Football Confederation. 5 May 2018. Archived from the original on 4 May 2018. Retrieved 23 November 2023.
  26. ↑ "AFC and Visa expand partnership". the-afc.com. Asian Football Confederation. 3 February 2025. Retrieved 4 February 2025.
  27. ↑ Wicherek, Michael (12 October 2023). "Konami adds huge new license to eFootball 2024". VideoGamer. Archived from the original on 2 December 2023. Retrieved 6 December 2023.
  28. ↑ «اف سی سئول - FC Seoul (اخبار، بازی‌ها، خلاصه بازی‌ها، برترین بازیکنان، نقل و انتقالات و حواشی)». ورزش سه. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۵-۰۶.
  29. ↑ "1996 ASIAN CLUB CHAMPIONSHIP". Asian Football Confederation. 7 July 1997. Archived from the original on 1997-07-07.
  30. ↑ "الدوخی أفضل لاعب فی البطولة". al-jazirah.com (به عربی). Archived from the original on 2 September 2021. Retrieved 2 September 2021.
  31. ↑ "Asian Club Championship 18th Edition 1998/99". Asian Football Confederation. 22 April 1999. Archived from the original on 22 April 1999.
  32. ↑ "مالی الدنیا و شاغل الناس خطف الکأس". al-jazirah.com (به عربی). 24 April 2000. Archived from the original on 2 September 2021. Retrieved 2 September 2021.
  33. ↑ "수원 삼성, 아시아클럽축구 평정". The Chosun Ilbo (به کره‌ای). 27 May 2001. Archived from the original on 7 June 2021. Retrieved 14 September 2021.
  34. ↑ "AFC Champions League – MVP Memories: Therdsak Chaiman". the-afc.com. Asian Football Confederation. 11 October 2020. Retrieved 19 December 2020.
  35. ↑ "Shandong Luneng suffer 7–2 blow at Champions League". China Daily. 22 September 2005. Retrieved 20 December 2020.
  36. ↑ "Preparation was vital for MVP Noor". Asian Football Confederation. 5 November 2005. Archived from the original on 2005-11-07.
  37. ↑ "전북 현대 AFC 챔피언스리그 우승". Yonhap News Agency (به کره‌ای). 9 November 2006. Archived from the original on 2 September 2021. Retrieved 2 September 2021.
  38. ↑ "Triple treat for Steelers". AFC. Asian Football Confederation. 7 نوامبر 2009. Archived from the original on 15 September 2018. Retrieved 7 November 2009.
  39. ↑ "Ognenovski crowned AFC player of the year". FIFA. 24 November 2010. Archived from the original on 7 December 2010. Retrieved 5 January 2013.
  40. ↑ "Double delight for Lee". The-AFC.com. Asian Football Confederation. 5 November 2011. Retrieved 5 November 2011.
  41. ↑ "Livewire Lee name MVP". AFC. 10 November 2012. Archived from the original on 17 November 2012.
  42. ↑ "Triple delight for Muriqui". AFC. 10 نوامبر 2013. Archived from the original on 9 November 2013.
  43. ↑ "Custodian Covic named Most Valuable Player". AFC. 2 November 2014.
  44. ↑ "Hotshot Goulart adds awards to ACL title success". AFC. 22 November 2015.
  45. ↑ "Omar Abdulrahman lands AFC Champions League 2016 MVP award". AFC. 27 November 2016. Retrieved 6 November 2016.
  46. ↑ "Yosuke Kashiwagi clinches AFC Champions League MVP Award". AFC. 25 November 2017. Retrieved 25 November 2017.
  47. ↑ "Yuma Suzuki of Kashima named 2018 MVP". AFC. 10 November 2018.
  48. ↑ "Al Hilal's Gomis wins MVP, Top Scorer awards". Asian Football Confederation. 24 November 2019. Retrieved 24 November 2019.
  49. 1 2 "Ulsan Hyundai's Yoon Bit-garam named 2020 AFC Champions League MVP". the-afc.com. Asian Football Confederation. 19 December 2020. Archived from the original on 30 January 2021. Retrieved 19 December 2020.
  50. ↑ "Al-Hilal reign in Asia after tale of two Al-Dawsaris in AFC Champions League triumph". Arab News (به انگلیسی). 24 November 2021. Retrieved 24 November 2021.
  51. ↑ "Urawa's Hiroki Sakai crowned Most Valuable Player". the-afc.com (به انگلیسی). Asian Football Confederation. 6 May 2023. Retrieved 6 May 2023.
  52. ↑ "Al Ain's Rahimi wins MVP, Top Scorer awards". the-afc.com. Asian Football Confederation. 25 May 2024. Retrieved 27 May 2024.
  53. ↑ "Al Ahli's Firmino named MVP". the-afc.com. Asian Football Confederation. 3 May 2025. Retrieved 3 May 2025.
  54. ↑ TABNAK، تابناک | (۱۳۹۹/۰۹/۲۹–۱۷:۴۵). «نگرائو با دو پنالتی به پرسپولیس آقای گل آسیا شد». fa. دریافت‌شده در 2023-05-06. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  55. ↑ "Kenya's Michael Olunga wins AFC Champions League Golden Boot". The East African (به انگلیسی). 2021-11-24. Retrieved 2023-04-10.
  56. ↑ "Al Duhail's Edmilson Junior scoops Top Scorer Award". the-afc.com (به انگلیسی). Asian Football Confederation. 6 May 2023. Retrieved 6 May 2023.

پیوند به بیرون

برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=لیگ_نخبگان_آسیا&oldid=43184231»