کامیکس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کمیکس)
پرش به: ناوبری، جستجو
تئاتر انگشتانه (سگار)، نمونه‌ای از کامیکس

کامیکس (به انگلیسی: Comics) یا تصاویر فکاهی یک راه واسط برای انتقال بصری ایده‌ها از طریق تصویر می‌باشد که اغلب با نوشته و یا اطلاعاتی بصری در آمیخته است. کامیکس‌ها از در کنار هم گذاشتن قطعات متوالی از تصاویر تشکیل شده و معمولاً در آن از ابزارهای نویسه‌ای چون بالون گفتار، شرح‌ها و افکت‌های صوتی (نام‌آوا) برای نشان دادن گفت‌وگوها، تعریف داستان و یا دیگر اطلاعات استفاده می‌شود. عناصری چون اندازه یا جاگذاری قطعات، روند بیان داستان یا موضوع را کنترل می‌کند. نقاشی کارتونی و دیگر روش‌های تصویرگری شبیه به آن، از مرسوم‌ترین نقاشی‌ها در کامیکس هستند؛ فومتی حالتی است که از عکس استفاده می‌کنند. حالت‌های معمول کامیکس شامل داستان مصور، کارتون‌های سرمقاله‌ای، کارتون دهن‌بسته و کتاب مصور می‌شود. از اواخر قرن بیستم تاکنون، مجلدهای ضخیم‌تری چون رمان مصور و آلبوم‌های کامیکس، تانکابون بیش از پیش متداول شده و کامیک اینترنتی آنلاین، نشو و نما پیدا کرده است.

تاریخ کامیکس در فرهنگ‌های مختلف، مسیرهای متفاوتی را طی کرده است. دانشمندان بر این باورند که اولین کامیکس به دوران ما قبل تاریخ و نقاشی‌های غار لاسکو باز می‌گردد. تا اواسط قرن بیستم، کامیکس در آمریکا، اروپای غربی(مخصوصا فرانسه و بلژیک) و ژاپن شکوفا شد. رد کامیکس در اروپا به کارتون‌های رودلفه تپفر در دههٔ ۱۸۳۰ بازگشته و با داستان‌های مصور موفقی چون ماجراهای تن‌تن و میلو در دههٔ ۱۹۲۰ رونق می‌گیرد. کامیکس آمریکایی در اوایل قرن بیستم به عنوان رسانه‌های گروهی با ظهور داستان‌های مصور در روزنامه‌ها و بعدها کتاب‌های مصور مجله‌وار (دههٔ ۱۹۳۰)، پدیدار شد. رد کارتون و کامیکس ژاپنی ("مانگا") به قرن سیزدهم باز می‌گردد. داستان‌های مصور مدرن در قرن بیستم با تقلید از کامیکس غربی ایجاد شده و تا دههٔ ۱۹۳۰ مجله‌های مصور و مجموعه کتاب‌ها معمول شدند. در عصر پس از جنگ جهانی دوم، کارتونیست‌هایی چون اوسامو تزوکا ظهور کردند که نقش مهمی در محبوبیت کامیکس در میان ژاپنی‌ها داشتند.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Comics»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.