زمان حال (زبان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زمان حال (مضارع) در زبان فارسی به رویداد یا وجود حالتی ( بصورت مثبت یا منفی) در زمان حال یا آینده می‌پردازد و دارای انواع ذیل است:

حال (مضارع)[ویرایش]

  • ساختار: بن مضارع+شناسه «َ م، ی ، َد، یم، ید ، َند»[۱]

مثال: روم، روی، رود، رویم، روید، روند

حال اخباری (مضارع اخباری)[ویرایش]

فعلی که وجود حالتی یا رویداد واقعه‌ای را بطور قطعی در حال یا آینده نزدیک بیان می‌کند.

  • ساختار:می+بن مضارع+شناسه «ّ م، ی ، ّد، یم، ید ، ّند»

مثال:می روم، می روی، می‌رود، می رویم، می روید، می‌روند

حال التزامی ( مضارع التزامی)[ویرایش]

فعلی که انجام آن با شک و تردید همراه باشد.

مثال : بروم بروی برود برویم بروید بروند

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]