زمان حال (زبان)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، حال (ابهامزدایی) را ببینید.
زمان حال (مضارع) در زبان فارسی به رویداد یا وجود حالتی ( بصورت مثبت یا منفی) در زمان حال یا آینده میپردازد و دارای انواع ذیل است:
محتویات |
حال (مضارع) [ویرایش]
- ساختار: بن مضارع+شناسه «َ م، ی ، َد، یم، ید ، َند»[۱]
مثال: روم، روی، رود، رویم، روید، روند
حال اخباری (مضارع اخباری) [ویرایش]
فعلی که وجود حالتی یا رویداد واقعهای را بطور قطعی در حال یا آینده نزدیک بیان میکند.
- ساختار:می+بن مضارع+شناسه «ّ م، ی ، ّد، یم، ید ، ّند»
مثال:می روم، می روی، میرود، می رویم، می روید، میروند
حال التزامی ( مضارع التزامی) [ویرایش]
فعلی که انجام آن با شک و تردید همراه باشد.
- ساختار:ب + بن مضارع + شناسه
مثال : بروم بروی برود برویم بروید بروند