نظریه ادبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظریه ادبی (به انگلیسی: Literary theory) در معنای مدرن آن اشاره به رویکردهای ادبی نوینی دارد که از اواسط دهه ۱۹۶۰ آغاز شده و پیشفرض های سنت ادبی کهن را مورد انتقاد قرار می دهد. بر طبق نظریات جدید، خوانش متن بخشی از تولید متن می باشد؛ به عبارت دیگر، اثر ادبی نمی تواند در مرحله ی خلق اولیه باقی بماند، بلکه خلق ثانویه آن در مرحله خوانش روی می دهد. [۱] ، [۲] ، [۳]

منابع[ویرایش]