وویجر ۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
وویجر ۲

وُویجر ۲ (به انگلیسی: Voyager 2) یک کاوشگر فضایی بی‌سرنشین میان‌سیاره‌ای است که در ۲۰ اوت ۱۹۷۷ در قالب برنامه وویجر برای مطالعهٔ سیاره‌های خارجی منظومهٔ شمسی و همچنین فضای میان ستاره‌ای توسط ناسا به فضا پرتاب شده‌است. این کاوشگر ۷۲۲ کیلوگرمی تا تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۱۴ به مدت ۳۷ سال، ۳ ماه و ۲۵ روز در مأموریت بوده و همچنان به ارسال پیام ادامه می‌دهد. گرچه وویجر ۲ پیش از وویجر ۱ به فضا پرتاب شد، اما به دلیل حرکت کندتر توسط همتای خود پشت سر گذاشته شد. وویجر ۲ با فاصلهٔ ۱۰۲/۷ واحد نجومی از خورشید (۱۵/۳ میلیارد کیلومتر) در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۳ به همراه وویجر ۱، پایونیر ۱۰ و پایونیر ۱۱ از دورترین ساخته‌های دست بشر در فضا محسوب می‌شود.[۱] وویجر ۲ بخشی از برنامهٔ وویجر بود که به همراه فضاپیمای خواهرش وویجر ۱ اجرا شد و مأموریتش بررسی و مکان‌یابی مرزهای منظومهٔ شمسی شامل کمربند کویپر، هلیوسفر و فضای میان ستاره‌ای‌ست. این فضاپیما نخستین فضاناوی بود که به سیاره‌های اورانوس و نپتون سفر کرد. وویجر ۲ در ۲۹ ژوئن ۱۹۷۹ به برجیس رسید و نیز در ۲۶ اوت ۱۹۸۱ از کیوان و در ۲۶ ژانویه ۱۹۸۶ از اورانوس عبور کرد.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Voyager 2," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Voyager_2&oldid=195525616 (accessed March 4, 2008).