تلسکوپ فضایی اسپیتزر

تلسکوپ فضایی اسپیتزر
	تلسکوپ فضایی اسپیتزر، پیش از پرتاب
نام‌های دیگر	نام پیشین: دستگاه تلسکوپ فروسرخ فضایی (SIRTF)
شناساگر بین‌المللی	2003-038A
بنیاد	ناسا / JPL / کَلتِک
پیمان‌کاران کوچک	لاکهید مارتین; هوافضای بال
تاریخ پرتاب	۲۵ اوت ۲۰۰۳
پرتاب شده از	کیپ کاناورال، فلوریدا
وسیله حامل	دلتا ۲ ۷۹۲۰H ELV
مدت ماموریت	۲٫۵ تا ۵+ سال
جرم	۹۵۰ kg (۲۰۹۰ lb)
نوع مدار	خورشیدمرکز
دوره مدار	یک سال
مکان	مدار خورشیدی
سبک تلسکوپ	ریچی-کرتین
طول موج	۳ تا ۱۸۰ میکرومتر
قطر	۰٫۸۵ متر
طول کانونی	۱۰٫۲ متر

تلسکوپ فضایی اسپیتزر یک تلسکوپ فضایی در طول موج مادون قرمز است. این چهارمین پروژه از آخرین پروژه بزرگ ناسا است. در حال حاضر تیم نجومی این تلسکوپ تحت سرپرستی دکتر رابرت گوترموث (به انگلیسی: Dr. Robert Gutermuth)‏ از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیت‌سونیان اداره می‌شود.

این پروژه ۸۰۰ میلیون دلار آمریکا خرج برداشت^[۴] اسپیتزر در دوشنبه ۲۵ اوت ۲۰۰۳ در ۱:۳۵:۳۹ (EDT) از سکوی پرتاب کیپ کاناورال همراه با موشک دلتا ۲ ۷۹۲۰H ELV rocket پرتاب شد. مداری که اسپیتزر دنبال می‌کند مدار معمول زمین‌مرکز^[۵] نیست بلکه یک مدار خورشیدمرکز^[۶] است و در نتیجه این تلسکوپ سالانه ۰٫۱ واحد نجومی از زمین دور می‌شود. قطر آینه اصلی آن ۸۵ سانتیمتر است, f/۱۲ (به معنی فاصله کانونی ۱۲ برابر قطر آینه‌است) و از برلیم ساخته شده‌است و تا۵٫۵ کلوین سرد شده‌است.

تیمی از ستاره‌شناسان تا سال ۲۰۱۰، با مسّاحی وسیع آسمان، موسوم به «نقشه‌برداری گستردهٔ فروسرخ فراکهکشانی اسپیتزر» (SWIRE)، بخش پهناوری از آسمان را که شاید بتوان با ۲۵۰ قرص ماه کامل آن را پوشاند، رصد کرد. در این رصد کهکشان‌های بسیار باستانی از جمله یک خوشه کهکشانی به نام CLG J02182-05102 کشف شدند.^[۷]