میوگلوبین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میوگلوبین

میوگلوبین یک پروتئین تک رشته‌ای است که از ۱۵۳ آمینو اسید و یک هم تشکیل شده‌است که گروه هم در وسط ۸ مارپیچ آلفا قرار دارد که در برخی نقاط دارای خمیدگی می باشد و این پروتئین در ذخیره و انتشار اکسیژن در ماهیچه‌های انسان نقش دارد. این مارپیچ را از ناحیه NT نامگذاری کرده و از A تا H نامگذاری میشودکه H آخرین مارپیج است که در ناحیه CT قرار دارد. در ناحیه های خمیدگی ریشه اسید آمینه پرولین وجود دارنذ و باعث خمش در میو گلوبین می باشند. در وسط گروه هم یک مولکول آهن موجود است که در وضعیت فرو مستقر شده که این آهن دارای دو پیوند کوِئوردینانسجی میباشد. اتصال اکسیژن به گروه هم باعث تغییر خصوصیات الکترونیکی آن میشود که همین مسئله باعث تغییر رنگ خون بنفش تیره (فاقد اکسیژن) در سیاهرگها به رنگ قرمز روشن (مملو از اکسیژن) در سرخرگها شود.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. حمید بهایندری