هیپرگلیسمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هایپرگلایسمی (Hyperglycemia) به معنی افزایش قند خون است.

هیپرگلیسمی وضعیتی است که در آن مقادیر زیاده از حد گلوکز در پلاسمای خون موجود است. به طور کلی مقادیر گلوکز بالای ۱۱.۱ میلی‌مول در لیتر (۲۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر) را شامل می‌شود اما علایم ممکن است تا زمانیکه قند به بالای ۱۵-۲۰ میلی‌مول در لیتر برسد دیده نشوند. در صورتیکه قند به طور مداوم (حتی ناشتا) بالای ۱۰۰ تا ۱۲۶ م‌گ/دل باشد هایپرگلایسمیک خوانده می‌شود و در صورتیکه بالای ۱۲۶ م‌گ/دل (۷ مم/ل) باشد دیابت است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Hyperglycemia»، ویکی‌پدیای en، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در May ۲۰۱۳).