منطقه پرجمعیت شهری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
منطقه ابرشهر توکیو. با حدودِ ۳۵ میلیون نفر جمعیت از پرجمعیت ترین مناطق شهری در جهان است.

منطقه پرجمعیت شهری یک منطقهٔ شهری با شاخصِ تراکم جمعیت بالاتر از دیگر نقاط و ویژگی‌های گسترده انسانی در مقایسه با مناطق اطراف آن است. مناطق پرجمعیت شهری ممکن است یک شهرستان، شهر و یا یک شهر مهم مرکزی باشد اما این اصطلاح معمولا به سکونتگاه‌های روستایی از جمله روستاها و دهکده‌ها گفته نمی‌شود.

در حدود ۷٫۱ میلیارد نفر در زمین زندگی می‌کنند.[۱] در سال ۲۰۰۹، رقمِ مردم ساکن در مناطق شهری (۳٫۴۲ میلیارد نفر) از تعداد افرادِ ساکن در مناطق روستایی (۳٫۴۱ میلیارد نفر) پیشی گرفته و جهان از روستا نشینی به شهرنشینی روآور شده است.[۲] این نخستین بار است که بیشترِ جمعیت جهان بیشتر در شهرها زندگی می‌کنند تا در روستاها.[۳]

مناطق شهری با روند شهرنشینی ایجاد شده و توسعه یافته‌اند.

منطقه شهری، مجموعه ایست که منطقهٔ پرجمعیتِ شهری می‌تواند در آن قرار داشته باشد. بر خلافِ مناطق پر جمعیتِ شهری، منطقه شهری (به انگلیسی: Metropolitan area) متشکل شده‌است از یک هستهٔ پرجمعیت شهری با درجهٔ اشتغال بالا به همراه حومهٔ آن که از لحاظ اجتماعی و اقتصادی توسط رفت‌وآمد با هستهٔ مرکزی شهری در ارتباط است. از منطقهٔ شهری با عنوان‌های دیگری نظیر کمربند شهری و بازار کار منطقه نیز نام برده می‌شود.

همچنین ببینید[ویرایش]

فهرست‌ها:

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]