مستعمره

استعمارگری و امپریالیسم در پایان جنگ جهانی دوم (۱۹۴۵ (میلادی)

مستعمره (به انگلیسی: Colony)‏ یعنی سرزمینی فاقد استقلال سیاسی و اقتصادی که در همه شئون کاملاً تابع دولت امپریالیستی استیلاگر است. این دولت و انحصارات امپریالیستی آن از مستعمره به عنوان مواد خام و نیروی کار ارزان بازار فروش کالاها و عرصه سرمایه‌گذاری‌های پرسود و همچنین به مثابه پایگاه‌های نظامی و سوق الجیشی استفاده می‌کنند.

فرهنگ فارسی معین، مستعمره را «سرزمین یا کشوری که حکومتش زیر نظر یک کشور قوی تر بیگانه باشد» آورده‌است.

پیرامون واژه

«اِستِعمار» واژه‌ایست عربی و در بُن به معنای آبادی خواستن است ومعنی دیگری که به زیر نظر داشتن سلطه وحکومت ومادیات نیز می باشد. «استعمار کردن» نیز به معنای «آباد کردن» می‌باشد. ولی امروزه استعمار معنای نفوذ و دخالت کشورهای زورمند در کشورهای ناتوان به بهانه آبادی و سازندگی است. «کُلُنی» یا «مهاجرنشین» یا «مستعمره نشین» از دیگر واژه‌هاییست که ممکن است در این معنی به کار روند.

منابع

• افشاری راد، مینو؛ آقابخشی، علی‌اکبر؛ فرهنگ علوم سیاسی؛ نشر چاپار، ۱۳۸۷. (شابک: ۹۶۴-۷۷۹۰-۲۷-۹)
• فرهنگ فارسی دکتر محمد معین (شش جلدی)، موسسه انتشارات امیرکبیر.