پرگنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برای کاربرد این واژه در زیست‌شناسی به پرگنه (زیست‌شناسی) رجوع نمائید.

پَرگَنه واژه‌ای است فارسی که در قدیم برای یکی از واحدهای تقسیمات کشوری در شبه قاره هند به‌کار می‌رفت.

واژةٔ پرگنه در فارسی به زمینی گفته می‌شود که از آن مال و خراج می‌گیرند.[۱]

در هندوستان، اصطلاح پرگنه از زمان سلطان‌نشین دهلی رواج یافت و به یک منطقه مالیاتی اطلاق می‌شد که از دهستان‌های مالیاتی کوچک‌تر تشکیل یافته‌بود.

در زمان شیرشاه سوری منصب‌هایی با عنوان شیقدار (رئیس شهربانی)، امین یا منصف (ارزیاب خراج)، کارکن (دفتردار) در پرگنه‌ها ایجاد شد.

منابع[ویرایش]