سیل (تاریخ لهستان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
The Deluge
بخشی از جنگ های شمالی (دومین جنگ شمالی)
[[file:Rzeczpospolita Potop.png|220px]]
تسخیر مشترک‌المنافع توسط سوئد، روسیه و براندنبورگ و چملنیتسکی قزاق‌ها.
تاریخ ۱۶۵۵–۶۰
مکان لهستان، لیتوانی، بلاروس، اوکراین
نتیجه پیروزی پیریک لهستان-لیتوانی.
جنگ بین
فرماندهان و رهبران
جنگنده
لهستان لیتوانی ۵۰٬۰۰۰ سرباز داشت.
اتریش و مجارستان ۱۷٬۰۰۰ سرباز داشت.
تاتارها ۲٬۰۰۰ نفر[۳]
مجموع: ۶۹٬۰۰۰+
سوئد ۴۰٬۰۰۰ سرباز داشت.
روسیه تزاری ۶۰٬۰۰۰ سرباز داشت.
براندنبورگ ۱۶٬۰۰۰
قزاق‌ها ۴۰٬۰۰۰
ترانسیلوانیا ۲۵٬۰۰۰
مولدووا و والاچیا
۱۰٬۰۰۰
مجموع: ۱۹۱٬۰۰۰+
تلفات و شکست‌ها
خیلی سنگین ۳۰٬۰۰۰ سوئدی کشته شدند.[۴]
خیلی سنگین.

سیل (لهستانی:Роtор؛ لیتوانیایی:Tvanas؛ سیریلیک:Потоп) به دوره ای از تاریخ لهستان (مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی) در نیمه قرن ۱۷ میلادی اشاره دارد. به عبارت دیگر ، این دوره از قیام چمیلنیسکی در ۱۶۴۸ آغاز شده و در ۱۶۶۰ میلادی ، با امضای پیمان آندوروسوف پایان می گیرد ؛ یعنی ، در میانه دو جنگ مهم این عصر ، جنگ لهستان-روسیه و دومین جنگ شمالی ، قرار دارد. در لهستان و لیتوانی این دوره با نام سیل سوئدی (لهستانی:Potop szwedzki؛ لیتوانیایی:Švedų tvanas) نامیده می شود. این نام نخستین بار در کتاب سیلاب اثر هنریک سینکیه‌ویچ عمومیت یافت.

در این جنگ بزرگ ، مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی حدود ۴۰٪ از جمعیت خود و نیز اعتبارش به عنوان یک ابرقدرت را برای همیشه از دست داد. به گفته مورخان ، گستردگی خاک لهستان در آن زمان از گستردگی جبهه جنگ این کشور در جنگ جهانی دوم بیش تر بود. به گفته لهستانی‌ها ، ارتش سوئد طی این تهاجم وسیع ، که به فتح لهستان انجامید ، کالاها و سرمایه های گرانبهای این کشور را غارت کردند و به کشور خود بازگرداندند. ورشو ، پایتخت لهستان ، به کلی توسط سوئدی‌ها ویران شد؛ به طوری که ، با پایان جنگ از جمعیت این شهر تنها ۲۰۰۰ نفر برجای ماند. برپایه آمار اقتصادی لهستان در سال ۲۰۱۲ میلادی ، خسارات وارده بر لهستان طی این جنگ ، حدود ۴ میلیارد زلوتی برآورد شده است. ارتش سوئد طی این جنگ در لهستان ، ۱۸۸ شهر ، ۸۱ قلعه و ۱۳۶ کلیسا را ویران کرد.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Ervin Liptai: Military history of Hungary, Zrínyi Military Publisher, 1985. ISBN 963-326-337-9
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ László Markó: Lordships of the Hungarian State, Magyar Könyvklub Publisher, 2000. ISBN 963-547-085-1
  3. Podhorodecki, Leszek (1987). Chanat Krymski i jego stosunki z Polską w XV–XVIII wieku. p. 196. ISBN 83-05-11618-2. 
  4. Claes-Göran Isacson, Karl X Gustavs Krig (2002) Lund, Historiska Media. Page 96. ISBN 91-89442-57-1

جستارهای وابسته[ویرایش]