ژان دوم کازیمیر واسا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ژان دوم کازیمیر
شاه لهستان
دوک بزرگ لیتوانی
سلف ولادیسلاوس
خلف میخاییل کوریبات
زادهٔ ۲۲ مارس ۱۶۰۹(1609-03-22)
کراکوف، لهستان
درگذشته ۱۶ دسامبر ۱۶۷۲ میلادی (۶۳)
نیورز، فرانسه
امضاء

ژان دوم کازیمیر (لهستانی: Jan II Kazimierz Waza؛ آلمانی: Johann II. Kasimir Wasa؛ لیتوانیایی: Jonas Kazimieras Vaza؛ ۲۲ مارس ۱۶۰۹ – ۱۶ دسامبر ۱۶۷۲) او شاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی در عصر مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی، دوک اوپوله در سیلزی علیا و مدعی سلطنت سوئد از ۱۶۴۸ تا ۱۶۶۰ میلادی بود. او در لهستان با نام یان کازیمیرز معروف است. والدین او، زیگیسموند سوم واسا (۱۵۶۶–۱۶۳۲) و کنستانس اتریش (۱۵۸۸–۱۶۳۱) بودند.

برادر بزرگ‌تر و فرمانروای پیش از او، ولادیسلاوس بود. ژان کازیمیر دوم، سومین و آخرین فرمانروای لهستان از خاندان واسا به شمار می‌رفت. او آخرین شاه مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی بود که از طریق همسرش، خویشاوندی خونی با خاندان یاگیلون داشت.

دوره حکومت[ویرایش]

ژان کازیمیر در ۱۶۴۸ میلادی به جای برادرش به عنوان شاه لهستان برگزیده شد. دوره حکومت او به جنگ با روسیه و سوئد سپری شد. این جنگ‌ها خسارات زیادی برای کشور به بار آورد. در ۱۶۶۰ میلادی، ژان کازیمیر از سوی سوئدی‌ها وادار شد که در امضای پیمان صلح، ادعای خود نسبت به تاج و تخت سوئد را که پیشینه آن به نیم قرن پیش بازمی‌گشت، فروگذارد و تسلط سوئد بر لیوونی و شهر ریگا را به رسمیت بشناسد.

در ۱۶ سپتامبر ۱۶۶۸ میلادی ، ژان کازیمیر از سلطنت کناره‌گیری کرد و به فرانسه رفت. او در آنجا به فرقه یسوعیان پیوست و سرانجام در سال ۱۶۷۲ درگذشت. از آنجا که او آخرین عضو باقی‌مانده خاندان واسا به شمار می‌رفت، حکومت این خاندان بر لهستان به پایان رسید.

منابع[ویرایش]