دانمارک-نروژ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۵°۴۰′ شمالی ۱۲°۳۴′ شرقی / ۵۵.۶۶۷° شمالی ۱۲.۵۶۷° شرقی / 55.667; 12.567

دانمارک-نروژ
Danmark–Norge
اتحاد شخصی

۱۵۳۶–۱۸۱۴
 

Flag Royal Coat of arms
نقشه دانمارک-نروژ در 1780
پایتخت کپنهاگن
زبان‌(ها) اداری: به صورت دوره‌ای دانمارکی یا آلمانی در اسناد اداری استفاده می‌شد.
زبان‌های اصلی غیراداری (فقط مناطق اروپایی): نروژی, ایسلندی, فارویی, فریسی, سامی و زبان آلمانی پایین.
زبان پژوهشی: زبان لاتین
دین لوتران
دولت پادشاهی مطلقه
شاه
 - ۱۵۲۴–۱۵۳۳ فردریک اول
 - ۱۵۸۸–۱۶۴۸ کریستیان چهارم
 - ۱۶۴۸–۱۶۷۰ فردریک سوم
 - ۱۸۰۸–۱۸۳۹a فردریک ششم
دوره تاریخی Early modern Europe
 - گوستاو واسا به عنوان
    شاه سوئد انتخاب شد.

۶ زوئن, ۱۵۲۳
 - اتحاد کالمار سقوط کرد. ۱۵۳۶
 - Danish rigsråd
    abolished

۱۴ اکتبر, ۱۶۶۰
 - Lex Regia confirms
    مطلق گرایی

۱۴ نوامبر, ۱۶۶۵
 - پیمان برومسبرو ۱۳ اوت, ۱۶۴۵
 - پیمان روسکیلد ۲۶ فوریه, ۱۶۵۸
 - پیمان کیل ۱۴ ژانویه, ۱۸۱۴
 - کنگره وین سپتامبر ۱۸۱۴ – ژوئن ۱۸۱۵
مساحت
 - ۱۷۸۰b ۴۸۷۴۷۶کیلومترمربع (۱۸۸٬۲۱۶مایل‌مربع)
جمعیت
 - حدود ۱۶۴۵c ۱۳۱۵۰۰۰ 
 -  حدود ۱۸۰۱d ۱۸۵۹۰۰۰ 
یکای پول
امروزه بخشی از
  • a: Frederick VI was regent for his father, so ruled as de facto king from April 14, 1784; he continued to rule Denmark after the Treaty of Kiel until his death on December 3, 1839.
  • b: دانمارک (۴۳٬۰۹۴ کیلومترمربع، ۱۶٬۶۳۹ مایل‌مربع), اشلسویگ-هولشتاین (۱۵٬۷۶۳ کیلومترمربع، ۶٬۰۸۶ مایل‌مربع), نروژ (mainland: ۳۲۴٬۲۲۰ کیلومترمربع، ۱۲۵٬۱۸۰ مایل‌مربع), Faroes (۱٬۳۹۹ کیلومترمربع، ۵۴۰ مایل‌مربع), ایسلند (۱۰۳٬۰۰۰ کیلومترمربع، ۴۰٬۰۰۰ مایل‌مربع). (With گرینلند: additional ۲٬۱۷۵٬۶۰۰ کیلومترمربع، ۸۴۰٬۰۰۰ مایل‌مربع.)
  • c: Estimated 825,000 in Denmark, 440,000 in Norway and 50,000 in Iceland[۱]
  • d: 929,000 in Denmark, 883,000 in Norway and 47,000 in Iceland[۲]

دانمارک-نروژ (به دانمارکی و نروژی:Danmark–Norge ؛آلمانی:Dänemark–Norwegen) دولتی مستقل تاریخی بود که از پادشاهی‌های نروژ و دانمارک و وابسته‌های نروژ یعنی جزایر فارو، گرینلند و ایسلند تشکیل شده بود. به دنبال نزاع و ستیز در اتحاد کالمار، دو پادشاهی نروژ و دانمارک در ۱۵۳۶ به یکدیگر پیوستند و تا سال ۱۸۱۴ میلادی، دانمارک-نروژ را تشکیل دادند.

پایتخت این سرزمین، کپنهاگن در مرکز دانمارک بود که مرکز سیاسی و اقتصادی آن به شمار می‌رفت. برخلاف برخی از دولت‌های متحد در آن زمان، دانمارک-نروژ در واقع از دو سیستم اداری جدا تشکیل شده بود که در انتها به یک فرمانروا ختم می‌شد.

امپراتوری مستعمراتی[ویرایش]

دانمارک نروژ و مستعمرات آن در ۱۸۰۰ میلادی

دانمارک-نروژ به عبارتی، یک امپراتوری مستعمراتی نیز بود. در ابتدا این مستعمرات شامل جزایر فارو، ایسلند، اورکنی، گرینلند و شتلند می‌شد اما از قرن ۱۷ میلادی به بعد، مستعمراتی در آفریقا، هند و ناحیه کارائیب نیز برپا گردید.

در هند[ویرایش]

دانمارک-نروژ از قرن ۱۷ تا ۱۹ میلادی چندین نقطه مستعمره در هند برپا داشت از جمله: شهرهای ترانکوبار و سرامپور. البته این شهرها در ۱۸۴۵ به بریتانیا فروخته شدند. آخرین مستعمره دانمارک در هند، جزایر نیکوبار بود که آن هم تا ۱۸۶۹ به بریتانیا داده شد.

در آفریقا[ویرایش]

دانمارک برای مدت مدیدی در منطقه ساحل طلایی در آفریقای غربی، مستعمرات و قلعه‌هایی در اختیار داشت اما در ۱۸۵۰ میلادی، همهٔ آنها را به بریتانیا فروخت.

جنگ‌های ناپلئونی و پایان اتحاد[ویرایش]

طی جنگ‌های ناپلئونی، دانمارک در ابتدا کوشید خود را بی طرف نگه دارد ؛ بنابراین، هم با فرانسه و هم با بریتانیا تجارت می‌کرد ولی در ادامهٔ جنگ، به دلیل اختلافاتش با بریتانیا، به ناپلئون پیوست. پس از شکست ناپلئون در جنگ، طی پیمان کیل، نروژ از دانمارک گرفته شد و به سوئد تعلق گرفت. بدین ترتیب، دورهٔ دانمارک-نروژ به پایان رسید.

دین[ویرایش]

دانمارک-نروژ در زمره کشورهایی بود که پس از اصلاحات پروتستانی، از عقاید مارتین لوتر پیروی کرد. بنابراین، سیستم اداری این کشور تا زمان حیات آن، برپایه لوتریانیسم قرار داشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]