کیمری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کیمِریها یا سیمِریها یا کیمریان (به یونانی:Κιμμέριοι، در آشوری:Gimirri)، از مردمان کوچنشین و سوارکار جهان باستان بودند. بر پایه نوشتههای هرودوت خاستگاه اینان شمال قفقاز و دریای سیاه(روسیه و اوکراین کنونی) بودهاست و میان سدههای هشتم و هفتم پیش از زایش مسیح در آن سامان میزیستهاند. بر پایه نوشتههای آشوری کیمریها که مردمی ایرانیزبان بودند[۱] نخستین بار در سال ۷۱۴ (پیش از میلاد) در آذربایجان جای گرفتهاند.
هرودوت نام کیمری (تودهٔ مردم) را به معنی عامیانهً آن تودهً مردم بدون شاه ([ کاوی = کی = شاه ] کی - مری، یعنی آنان که شاهانشان کشته شده) آوردهاست. این معنی حتّی به نویسندگان بخش وندیداد اوستا رسیده بوده که در آنجا این مردم را تحت نام تئوژیه (گردنده) قوم بدون سرور معرفی نمودهاند.
مطابق منابع کهن آشوری و یونانی کیمریان اعم از کیمریان کردوخی و کپادوکی رعایای سکاییان پادشاهی شمال دریای سیاه یعنی اسکیتان (تورانیان سلطنتی) به شمار میآمدهاند ودر اثر فشار همینان از سرزمینهای خود درشمال دریای سیاه به کوهستانهای شمال عراق و کوهستان زاگروس و کپادوکیهً آناطولی مهاجرت نمودهاند.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] خاستگاه
خاستگاه راستین آنها آشکار نیست، مینماید که از تبار هندواروپایی بوده باشند و زبانشان هم از شاخه زبانهای ایرانی یا تراکیهای بودهاست. آنها به سکاها از دید زبان و فرهنگ بسیار نزدیک بودهاند و برخی هردوی اینان را یکی پنداشتهاند چه که در منابع خاوری که مهمترینشان سنگنبشته بیستون است این دو را یکی دانستهاند. همچنین آنها را از تبار آریایی میدانند.
بر پایه کاوشهای باستانشناسی و نوشتههای یونانیان آنها پیش از سکاها به آسیا رسیدهاند و سکاها در آینده جای ایشان را در سرزمینشان گرفتهاند.
امروزه کاوشهای باستانشناسی در شمال دریای سیاه و قفقاز انجام گرفتهاست، در اوکراین چیزهایی را مربوط به کیمریان یافتهاند.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- ویکیپدیای انگلیسی
- ↑ * Işik, Cengiz, and Baki Öğün. 2007. Calbis: Baki Öğün'e armağan = Calbis: mélanges offerts à Baki Öğün. Ankara: Türk Tarih Kurumu. p.31
