بهبوددهنده نان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ﺑﻬﺒﻮد دﻫﻨﺪه ﺑﻪ ﮔﺮوه ﺑﺰرﮔﯽ از ﻣﻮاد اﻃﻼق ﻣﯽ ﮔﺮدد کﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﻬﺒـﻮد ﺑﺮﺧـﯽ ﺧـﻮاص ﺧﻤﯿـﺮ و ﮐﯿﻔﯿـﺖ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﻧﺎن ﺑﻪ آرد ﮔﻨﺪم و ﯾﺎ ﺧﻤﯿﺮ آن اﻓﺰوده ﻣﯽ ﺷﻮد. در ﺻﻨﺎﯾﻊ آرد و ﻧﺎن ، اﺳﺘﻔﺎده از اﯾـﻦ واژه ﮐـﺎﻣﻼً ﻣﻌﻤـﻮل ﺑﻮده و ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺟﺰء ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﯾﮏ ﺣﺎﻣﻞ اﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑـﻪ ﺗﻮزﯾـﻊ و ﭘﺨـﺶ اﺟـﺰاء ﮐﻤـﮏ ﮐـﺮده ، ﺑﺎﻋـﺚ ﺳﻬﻮﻟﺖ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺟﺰاء ﻣﻮﺟﻮد در ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺑﻬﺒﻮد دﻫﻨﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد.[۱] ﺑﻬﺒﻮد دﻫﻨﺪه ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻧﺎن و ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎری آن ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. از ﻣﺰاﯾﺎي ﺑﻬﺒﻮد دﻫﻨﺪه ﻫـﺎ در ﺧﻤﯿـﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮش ﺧﻤﯿﺮ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ و زﻣﺎن ورآﻣﺪن ﺧﻤﯿﺮ را ﮐـﺎﻫﺶ ﻣـﯽ دﻫـﺪ و آن را ﻧﺴـﺒﺖ ﺑـﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺨﺘﻠﻒ آب و ﻫﻮاﯾﯽ و دﻣﺎﯾﯽ ﻣﻘﺎوم ﻣﯽ ﺳﺎزد و از وارﻓﺘﻦ ﺧﻤﯿﺮ در ﻣﺮﺣﻠـﻪ ﺗﺨﻤﯿـﺮ ﻧﻬـﺎﯾﯽ و ﭘﺨـﺖ ﻧـﺎن ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﻣﯽﮐﻨﺪ.

ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ اﺛﺮات ﺑﻬﺒﻮد دﻫﻨﺪه ﻫﺎ[ویرایش]

محصول صنعتی سیستئین**

در مقیاس صنعتی، سیستئین با هیدرولیز از موی انسان (که شامل بیش از 14٪ سیستئین) و پرهای اردک تهیه شده است. چین یکی از تولید کنندگان اصلی از سیستئین است. با توجه به ارزان بودن،بیشترین مواد استفاده شده برای تهیه آن از موی انسان از موهای جارو شدهٔ آرایش گاههای محلی چین و هند می‌باشد .بیشترین مسرفت آن در کشور آمریکا می‌باشد،برای تهیه نان‌،شیرینی‌،پیراشکی(دونات)... با علامت اختصاری E920


[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]