جنگافزار
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- برای مجلهای به این نام به جنگافزار (مجله) رجوع کنید.
سِلاح یا جَنگاَفزار، وسیلهای است که برای کشتار و تخریب بهکار میرود. از بعضی سلاحها برای کاربردهای غیرنظامی یا ورزش و تفریح نیز استفاده میشود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] پیشینه
بهرام چوبین سردار ایرانی دورهٔ ساسانی، هنگام بازدید از محل فوران نفت خام در ناحیه بادکوب (باکو) با توجه به قدرت اشتعالزایی این ماده، بر آن شد تا نوعی جنگافزار ساخته شود و این کار را به مهندسان ارتش ایران واگذار نمود. در مدتی کمتر از یک سال، پیکانی ساخته شد شبیه به موشکهای امروزی که حامل گوی دوکی شکلی بود که به نفت خام آغشته شده بود و از روی تختهای که بر پشت قاطر قرار داشت با کشیدن زه پرتاب میشد. این دستگاه از یک زه (رودهٔ خشک شده) و چوب گز ساخته شده بود که بر تخته سوار میشد و دارای ضامن بود که دارای پنج خدمتکار بودهاست که دو نفر از آنها کمانکش بودند و نفر سوم نشانهگیری میکردهاست. نفر چهارم مسئول افروختن بخش آغشته به نفت خام بوده و نفر پنجم قاطر را نگه میداشتهاست.[۱]
[ویرایش] طبقهبندی جنگافزارها
-
- جنگافزار انفرادی (شمشیر، خنجر، تیر و کمان، ...)
- جنگافزار جمعی (منجنیق)
-
-
- انفرادی (سلاح کمری، تفنگ، نارنجکانداز، ...)
- جمعی (توپ، تانک، هواپیمای جنگی، ...)
-
[ویرایش] جُستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
- ↑ سالروز درگذشت بهرام چوبین و نگاهی به کارهای او (فارسی). تاریخ ایران در امروز. بازدید در تاریخ ۲۲ خرداد ۱۳۸۷.
[ویرایش] منابع
- فاولر، ویل، اسلحه و جنگ افزارها در دوران جدید، مترجم سهیلا زمانی؛ ویراستاران امیرهادی تاجبخش، رضا عشر؛ تهران، انتشارات دلهام، ۱۳۸۲.
