دفاع شخصی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک تکنیک جوجیتسو برای دفاع در مقابل حمله چاقو

دفاع شخصی یا دفاع از خود به پادکارهایی گفته می‌شود که شخص برای حراست از سلامتی یا اموال خود یا دیگری به کار می‌بندد. در بسیاری از نظام‌های حقوقی دفاع مشروع به عنوان حقی برای استفاده از زور در صورت به رسمیت پذیرفته شده‌است.

دفاع فیزیکی[ویرایش]

دفاع فیزیکی به معنی استفاده از نیروی فیزیکی برای مقابله با یک تهدید خشونت‌آمیز فوری است. این نیروی فیزیکی ممکن است با استفاده از سلاح یا بدون سلاح اعمال شود. در هر دو حالت موفقیت دفاع به پارامترهای مختلفی بستگی دارد از جمله شدت تهدید و نیز آمادگی ذهنی و فیزیکی مدافع.

دفاع بدون سلاح[ویرایش]

هنرهای رزمی شامل تکنیک‌هایی برای دفاع از خود هستند. برخی از سبک‌های رزمی در وهلهٔ اول به منظور دفاع شخصی تمرین می‌شوند و برخی دیگر ورزش‌های رزمی یا مبارزه‌ای هستند که تکنیکک‌هاا آنها را می‌توان برای دفاع شخصی نیز موثر است. برخی از باشگاه‌های رزمی به منظور کاربردی‌تر شدن دفاع شخصی ترکیبی از تکنیک‌های رشته‌های مختلف رزمی را تمرین می‌کنند و همچنین تمرینات خود را با توجه به سبک زندگی، شغل، سن، جنسیت و توانایی‌های فیزیکی و ذهنی هر شخص اختصاصی می‌کنند.

منابع[ویرایش]