آنجیب
| آنِجیب | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| ششمین پادشاه دودمان یکم مصر | |||||
 |
|||||
| نام آنجیب بر روی فهرست پادشاهان ابیدوس | |||||
| فرعون مصر باستان | |||||
| دوران | ۲۶ سال، دودمان یکم | ||||
| پس از | دِن | ||||
| پیش از | سمرخت | ||||
| همسر(ان) | بِترِست | ||||
| فرزندان | سمرخت، از بِترِست[۱] | ||||
| پدر | دِن | ||||
| مادر | ششه متکا | ||||
| آرامگاه | مقبره X ۶۳، ابیدوس | ||||
هوروس آنجیب (به معنای «هوروسی با قلب شجاع») نام هوروسی ششمین پادشاه دودمان نخست مصر باستان بود. او با نامهای اَجیب، هور آنجیب، هور اَجیب، و اِنِزیب نیز شناخته میشود. منثو او را با نام «Miebîdós» یاد میکند و طول دوران فرمانرواییش را ۲۶ سال ذکر میکند.[۲] فهرست پادشاهان تورین اما این دوره را ۷۴ سال عنوان میکند.[۳] مصرشناسان و تاریخدانان کنونی هر دو تاریخ را مبالغه میدانند و دوران واقعی فرمانروایی او را میان ۸ تا ۱۰ سال به شمار میآورند.[۴]
محتویات |
زندگینامه [ویرایش]
بنا بر یافتههای باستانشناسی، آنجیب نشان پادشاهی نویی ابداع کرد که شاید بتوان آن را نوعی کامل کننده نشان نیسوت-بیتی دانست: نبویی نوعی نشان نوین است با دو شاهین. این به معنای «دو خدای» است: یکی هوروس و دیگری ست. این نشان همچنین اشارهای به دو مصر علیا و سفلی دارد. گمان بر این میرود که آنجیب با این نشان فرمانروایی خود بر مصر یکپارچه را قانونی اعلام میکرد.[۵]
نبشتههای بر روی ظرفهای سنگی نشان میدهند که آنجیب جشن هبسد (Hebsed) را برای دو بار برگزار کرده است؛ جشنی که برای بار نخست پس از ۳۰مین سال پادشاهی یک فرعون گرفته میشد و هر ۱۰ سال یکبار تکرار میشد. با این حال بررسیهای تازه نشان میدهند که هر آنچه که نام آنجیب و جشن هبسد را در کنار هم نشان میداده از درون گور دِن بیرون آورده شده است. به نظر میاید که آنجیب بی آنکه هبسدی داشته باشد، به سادگی نام دِن را پاک کرده و نام خود را به جای آن نشانده. از این رو مصرشناسان احتمال میدهند که دوران فرمانروایی او کوتاه بوده باشد. همچنین به نظر میآید که پایان دوران آنجیب با خشونت همراه بوه باشد.[۶]
آرامگاه [ویرایش]
آرامگاه آنجیب در ابیدوس حفاری شده و با نام «گور X» شناخته میشود. اندازه این آرامگاه کوچک است و کوچکترین گور مربوط به خاندان پادشاهی در منطقه به شمار میرود. دور اتاق خاکسپاری را ۶۴ گور دیگر گرفتهاند و اتاق توسط دیواری به دو بخش تقسیم میشود. تا پایان دودمان نخست رسم بر این بود که خانواده و دربار پادشاه پس از مرگ او دست به خودکشی میزدند و یا کشته میشدند تا به همراه شاه در گورستان خانوادگیش به خاک سپرده شوند.[۷]
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ «Egyptian Pharaohs: Early dynastic period» (انگلیسی). بازبینیشده در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۱.
- ↑ William Gillian Waddell (۲۰۰۴). Manetho (The Loeb Classical Library, Volume 350). Harvard University Press. ۳۳-۳۷. شابک ۰-۶۷۴-۹۹۳۸۵-۳.
- ↑ Alan H. Gardiner (۱۹۹۷). The Royal Canon of Turin. Griffith Institute of Oxford. ۱۵. شابک ۰ ۹۰۰۴۱۶ ۴۸ ۳.
- ↑ Wolfgang Helck (۱۹۸۷). Untersuchungen zur Thinitenzeit. (Ägyptologische Abhandlungen. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 3-447-02677-4.
- ↑ Iorwerth Eiddon Stephen Edwards (۲۰۰۶). Early History of the Middle East (The Cambridge Ancient History; Vol. 1, Pt. 2). Cambridge University Press. ۲۷-۳۱. شابک ۰-۵۲۱-۰۷۷۹۱-۵.
- ↑ Nicolas-Christophe Grimal (۱۹۹۴). A History of Ancient Egypt. Wiley-Blackwell, London/New York. ۵۳-۵۴. شابک ۰-۶۳۱-۱۹۳۹۶-۰.
- ↑ Walter Bryan Emery (۱۹۶۴). Ägypten, Geschichte und Kultur der Frühzeit, 3200-2800 v. Chr. Wiesbaden: Fourier. ۱۷. ISBN 0-415-18633-1.
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ آنجیب موجود است. |
