آمنمهات دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آمنمهات دوم
سومین پادشاه دودمان دوازدهم
ابوالهولی که برای آمنمهات دوم تراشیده شده بوده، موزه لوور، پاریس
فرعون مصر باستان
دوران ۱۹۲۹-۱۸۹۵ پ. م. در دودمان دوازدهم 
پس از سنوسرت یکم
پیش از سنوسرت دوم
همسر(ان) سنت، کانفرو
پدر سنوسرت یکم
مادر نفرو سوم
مرگ ۱۸۹۵ پ. م.
آثار بر جای مانده هرم سفید

آمنمهات دوم سومین فرعون دودمان دوازدهم مصر باستان است که برای ۳۵ سال میان سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۸۹۵ پیش از میلاد فرمانروایی می‌کرده. نام شاهی او نبکورع به معنای «روان‌های رع طلایی باد» است.[۱]

خانواده[ویرایش]

آمنمهات دوم پسر شاه سنوسرت یکم و شهبانو نفرو سوم بود. نام همسر او مشخص نیست ولی به تازگی نام سِنِت پیشنهاد شده که از روی ستونی سنگی پیدا شده. ثابت شده است که خنومت و ایتا - دو زنی که در هرم آرامگاه او به خاک سپرده شده‌اند - خواهران او بوده‌اند.

بر تخت نشستن[ویرایش]

آمنمهات دوم و پسرش سنوسرت دوم فرمانروایی مشترک کوتاه مدتی را تجربه کردند. سنگ هاپو در اسوان که تاریخ سومین سال سنوسرت دوم و ۳۵امین سال آمنمهات را بر خود دارد نشان می‌دهد که سنوسرت در ۳۳امین سال پادشاهی پدرش بر تخت نشسته.[۲] در این سنگ نام پادشاه جوان پیشتر از نام پادشاه پیر آمده که می‌تواند نشان از این داشته باشد که او حتا پیش از مرگ پدرش دارای اعتبار و نفوذ بالایی در سامانه حکومتی بوده.[۲]

ساخت و ساز[ویرایش]

از سازه‌های ساخته شده توسط آمنمهات دوم اطلاعات چندانی در دست نیست. او در جلوی نیایشگاه شهر هرموپولیس دروازه‌ای ساخت. از روی تاریخ‌های نوشته شده بر سنگ‌نبشته‌ها مشخص است که او عملیاتی نیز در دلتای نیل داشته است. در ستونی در ابیدوس سخن از معبدی است که وجود آن را نمی‌توان تایید کرد. او کانالی به موازات نیل کشید (آبراه یوسف) و فیوم را به عنوان سرزمین کشاورزی برگزید.

آرامگاه[ویرایش]

آمنمهات هرمش را در محوطه گورستانی دهشور بنا کرد. هرم آمنمهات دوم در نزدیکی هرم سرخ فرعون سنفرو قرار دارد.

منابع[ویرایش]

  1. Peter A. Clayton (۲۰۰۴). Chronicle of the Pharaohs: The Reign-By-Reign Record of the Rulers and Dynasties of Ancient Egypt. Thames & Hudson. شابک ‎۰۹۰۰۴۱۶۸۲۳. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Murnane, William J. (۱۹۷۷). «Ancient Egyptian Coregencies, Studies in Ancient Oriental Civilization». The Oriental Institute of the University of Chicago. ۷. 

پیوند به بیرون[ویرایش]