توتمس دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
توتمس دوم
چهارمین پادشاه دودمان هجدهم مصر
نام تاجی توتمس دوم (آخه‌پرن‌رع) بر روی ستونی در معبد-آرامگاه حتچپسوت، اقصر
فرعون مصر باستان
دوران ۱۴۹۲-۱۴۷۹ پ. م. در دودمان هجدهم 
پس از توتمس یکم
پیش از حتچپسوت
همسر(ان) حتچپسوت، ایست
فرزندان توتمس سوم، نفرورع
پدر توتمس یکم
مادر موت‌نوفرت
مرگ ۱۴۷۹ پ. م.
آرامگاه شاید کی‌وی۴۲ ؟

توتمس دوم چهارمین فرعون در دودمان هجدهم مصر بود که پس از پدرش توتمس یکم به تاج و تخت رسید. او تعداد کمی سازه در مصر ساخت و جنگ‌های کم اهمیتی داشت. او با دختر پدرش حتچپسوت ازدواج کرد و به احتمالی بسیار از او تاثیر می‌پذیرفته.

دوران فرمانروایی توتمس دوم اغلب میان سال‌های ۱۴۹۳ تا ۱۴۷۹ پیش از میلاد عنوان می‌شود با آنکه در میان مصرشناسان درباره درستی آن بحث وجود دارد.[۱] پیکر او در گور دی‌بی۳۲۰ در بالای معبد-آرامگاه حتچپسوت در دیر البحری پیدا شد و امروزه در موزه مصر در قاهره نگهداری می‌شود.

کارزارها[ویرایش]

در هنگام تاج‌گذاری توموس دوم، کوش شورش کرد. این منطقه پیشتر نیز در هنگام دوران گذار از یک فرعون به فرعون دیگر چنین شورش‌هایی را تجربه کرده بود. توتمس سپس این ناحیه نوبی نشین را به گونه کامل زیر فرمان خود برد[۲] ولی هنگامی که نظامیان توتمس در حال عقب‌نشینی به دژی که توسط او ساخته شده بود بودند، تعدادی شورشی از خنثن‌نوفر دوباره دست به شورش زدند.[۳] به دلیل جوان بودن در هنگام آن نبرد، توتمس دوم خود در جنگ شرکت نکرد و تنها گروهی از ارتش را برای سرکوب نافرمانی فرستاد. به نظر می‌آید که او با کمک ارتشبدان ارتش پدرش به سادگی موفق به انجام این کار شد.[۳]

به نظر می‌آید که توتمس دوم بر ضد مردمان بدوی شاسو در صحرای سینا نیز کارزارهایی داشت. اهموسه پن‌نخبت می‌نویسد که این جنگ کوچک بود[۴] ولی تکه نبشته‌ای به دست آمده توسط کورت ست نشان می‌دهد که او نبردی در شمال سوریه داشته و تا مکانی به نام نییی که توتموس در آن پس از گذر از رود فرات همانند پدرش به شکار فیل پرداخت، پیش رفته. از این رو می‌توان نتیجه گرفت که نبرد با شاسو در میانه‌ی راه به سوریه اتفاق افتاده.[۳]

مرگ و مومیایی[ویرایش]

مومیایی توتمس دوم

مومیایی توتمس دوم در سال ۱۸۸۱ در گور دی‌بی۳۲۰ که به پنهانگاه دیرالبحری معروف است یافت شد. جسد او به همراه دیگر شاهانی چون اهمسه یکم، آمنهوتپ یکم، پدرش توتمس یکم، توتمس سوم، رامسس یکم، ستی یکم، رامسس دوم، و رامسس نهم پیدا شد.

مومیایی در ۱ ژوئیه ۱۸۸۶ به دست گستون مسپرو از هم باز شد. از لحاظ چهره، او شباهت بسیاری به توتمس یکم داشته و شکل صورت و جمجمه آن دو به هم شبیه هستند. بدن توتمس دوم اما توسط دزدان مقبره‌های مصر باستان آسیب فراوان دید: دست چپ او از مفصل شانه جدا شده بود، ساعد نیز به همچنین از آرنج جدا شده بود. دست راستش نیز در زیر آرنج تکه گردیده بود. سینه توسط جسم تیزی همچون تبر برای یافتن جواهرات شکافته شده بود و پای راست از بدن جدا افتاده بود.

با آنکه همه این آسیب‌ها پس از مرگ پدید آمده بودند، شواهد بر بدن او نشان می‌دهند که او مرگ سختی را تجربه کرده. به گفته مسپرو:

او به سختی به سن سی سالگی رسید هنگامی که بیماری بدی به سراغش آمد به گونه‌ای که حتا فرآیند مومیایی کردن آثارش را از میان نبرد. پوست به قطعات مجزا تکه تکه شده بوده و زخم‌هایی بر آن دیده می‌شد. بخش بالایی جمجمه بی مو بود و بدن لاغر و نحیف به نظر می‌آمد؛ گویی که بدن تحلیل رفته باشد و نیرو و توان حرکتی ماهیچه‌ها از میان رفته باشند.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Grimal, Nicolas (۱۹۸۸). A History of Ancient Egypt. Librairie Arthéme Fayard. ۲۰۴. 
  2. Steindorff, George; and Seele, Keith (۱۹۴۲). When Egypt Ruled the East. University of Chicago. ۳۵. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ Breasted, James Henry (۱۹۰۶). Ancient Records of Egypt, Vol. II. University of Chicago Press. ۴۹-۵۱. 
  4. Gardiner, Alan (۱۹۶۴). Egypt of the Pharaohs. Oxford University Press. ۱۸۰. 
  5. Maspero, Gaston (۱۹۴۲). History Of Egypt, Chaldaea, Syria, Babylonia, and Assyria, Volume 4. Project Gutenberg EBook, Release Date: December 16, 2005.