رامسس یکم
رامسس یکم فرعون بنیادگذار دودمان نوزدهم در مصر باستان بود. زمان و طول دقیق فرمانروایی او آشکار نیست اما بیشتر منابع دو دوره زمانی ۱۲۹۲-۱۲۹۰ پیش از میلاد[۱] و ۱۲۹۵-۱۲۹۴ پ. م.[۲] را محتملتر میدانند. با آنکه رامسس یکم بنیانگذار سلسله نوزدهم بود، دوره کوتاه حکومت او مرحلهای گذار میان دوران پادشاهی حورمحب، که مصر را در دودمان هجدهم به ثبات رساند، و فرمانروایان پرقدرتی در سلسله نوزدهم، به ویژه رامسس دوم نوه او که مصر را به امپراتوری ابرقدرتی تبدیل کرد، بود.
رامسس یکم لذت کوتاهی از دوره فرمانروایی خود برد و این از کم بودن تعداد تندیسهای مربوط به او آشکار است: شاه زمان کمی برای ساخت بناهای یادبود و به جا ماندنی داشت و جسدش با شتاب و عجله در آرامگاهی کوچک و نیمهساخته گذاشته شد.[۳] جسد رامسس سالخورده در دره پادشاهان گذاشته شد. آرامگاه او، که در سال ۱۸۱۷ توسط جیووانی بلزونی کشف شد، دارای ابعادی کوچک است و این تصور را به دست میدهد که با شتاب ساخته شده باشد. به گفته جویس تیلدسلی، باستانشناس انگلیسی، آرامگاه رامسس یکم از تنها یک راهرو و یک اتفاق نیمهتمام ساخته شده بود که
رامسس با شهبانو سیتره ازدواج کرد و فرزندشان ستی یکم پس از او به پادشاهی رسید.
