رنزو پیانو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رنزو پیانو
Renzo Piano cropped.jpg
اطلاعات شخصی
نام رنزو پیانو
تاریخ تولد ۱۴ سپتامبر ۱۹۳۷ (۷۶ سال)
محل تولد محله پلیی، جنوا
ملیت پرچم ایتالیا ایتالیایی
فعالیت
پروژه‌های معروف ولت‌اشتادهاوس در کلن آلمان
جوایز جایزه معماری پریتزکر (۱۹۹۸)
مدال طلای ای آی ای (۲۰۰۸)
وب گاه رسمی وب‌گاه رسمی

رنزو پیانو (در ایتالیایی: رنتسو Renzo Piano) معمار برجسته ایتالیایی ست.

زندگی نامه[ویرایش]

در ۱۴ سپتامبر ۱۹۳۷ در شهر جنوا محله پلیی [۱] به دنیا آمد.در مدرسهٔ ابتدایی چیزی نمانده بود که از مدرسه اخراج شود.[۲]

ابتدا برای تحصیل معماری به دانشگاه فلورانس رفت. در دورهٔ اشغال دانشگاه‌های ایتالیا بوسیلهٔ دانشجویان در میلان نزد فرانکو البینی به یادگیری عملی حرفهٔ معماری پرداخت.[۳] در ۱۹۶۴ تحصیلات خود را در رشتهٔ معماری در پلی‌تکنیک میلان با پایان نامه‌ای دربارهٔ ساختمانهای عربی در قسمتهای داخلی لیگوریا به پایان برد[۴] و به همکاری با استادش مارکو تسانوسو [۵] پرداخت.

به لطف پدر، که مانند چهار عمو و برادرش همه پیمانکار ساختمانی بودند، بی درنگ امکان آشنایی با زندگی کارگاهی و تجربه حرفه‌ای را به دست آورد و اولین روابط حرفه‌ای خود را با مشتریان پایه گذاشت.

از ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ بین انگلستان و ایالات متحده در سفر بود تا تحصیلات خود را تکمیل کند.

در همین دوران با ژان پرووه (۱۹۰۱-۱۹۸۴) [۶]، معمار فرانسوی آشنا می‌شود و دوستی پایدار و پر ثمری را با او آغاز می‌کند. ژان پرووه بعدها رییس ژوری گزینش طرح پروژهٔ مرکز پمپیدو شد.[۷]

از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ با ریچارد راجرز در طراحی مرکز پمپیدو همکاری داشت.

پروژه‌های به اتمام رسیده[ویرایش]

جوایز[ویرایش]

«مرکز پاول کِلِه» از آثار رنزو پیانو در برن سوئیس

منابع[ویرایش]

  1. Pegli
  2. در مصاحبه با Beppe Severgnini در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۷
  3. (در مصاحبه با Beppe Severgnini در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۷)
  4. در مصاحبه با Beppe Severgnini در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۷
  5. Marco Zanuso
  6. Jean Prouvé
  7. در مصاحبه با Beppe Severgnini در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۷
  • ویکی‌پدیای ایتالیایی

پیوند به بیرون[ویرایش]


معمار،زاده ی تمنای آدمی است برای داشتن آسمانه ای بر سر،�اگر این آسمانه کاخ است یا کوخ،�معمار را چه گناه است؟ سبکی که در دهه 1960 متولد شد و کودک نازپرورده معماری امروز محسوب می شود . سبک آینده نگرانه” های تک ”است که به معنایی تداوم ساختمان های شیشه و آهن سده نوزدهم اما با اتکا به فناوری های مدرن است معماری “های تک “به دلیل استفاده از ساختمانهای لوله و داربست ، طبقات معلق و متناوب آن و نماهای خارجی کاملاً مجزا یا " شکسته شده‌اش " چشم اندازی آرمانی از مدرنیته ارائه می دهد – به طور خلاصه " های تک " نوعی معماری مشخصه جامعه ارتباطی است . اصطلاح “های تک “آمیزه ای از دو واژهی های استایل High Styleوتکنولوژی Technology است و در لغت به معنی تکنولوژی برتر است اما علی‌رغم عنوان و معنای ظاهری اسمش هرگز در خدمت تکنولوژی قرار نگرفته است و هرگز از تکنولوژی هیولایی برای سرکوب کردن احساسات انسان ها و تهدید روابط انسانی و مردمی نساخته است. اصطلاح خاص سبک به استفاده پر معنی از تکنولوژی مدرن، اجزای صنعتی، تجهیزات یا مواد در طراحی معماری، معماری داخلی و طراحی صنعتی کاربرد داشت. واژه” های تک" اولین بار توسط جان کرون Joan Kron و سوزان اسلسین Susan Slesin در یک مقاله ی مجله ای در سال 1977 میلادی به کار رفت،

مختصری در باره زیر شاخه های معماری هایتک:
- معماری اکوتک
- معماری روبوتک معماری اکوتک رویکرد به زیست و اکولوژی یکی از گرایش های عمده معماران های تک است . این معماران طلایه دار استفاده از عوامل اقلیمی و محیط زیست در ساختمان هستند . " سازگاری با محیط زیست " است .�امروزه استفاده کردن از انرژی و صرفه جویی کردن یکی از دغدغه های مسائل جهانی است و برای همین منظور اجرای استانداردها و معیارهای دائمی صرفه جویی در انرژی ، تعیین و کنترل دقیق مصرف انرژی در ساختمان ، امری حیاتی به نظر می رسد . این معماری در اصل مفهوم معماری هماهنگ با طبیعت است .�از اصولی که در اکثریت کارهای ارائه شده در اکوتک به نظر می رسد ، می توان موارد زیر را بیان کرد :�تهویه طبیعی با امکان جریان هوا از سقف ، تهویه مطبوع از طریق پالایش شبانه و دمیدن هوا از زیر کف ، کنترل نور و نظایر اینها ، استفاده کردن از منابع طبیعی زیر زمینی ، استفاده کردن از انرژی منابع طبیعی همچون گرما ، نور خورشید ، باد ، انرژی گرمایی ، آب باران .� معماری روبوتک معماری روبوت و تکنولوژی ، استفاده از سازه های هوشمند ، دستگاههای حس گر ، این دستگاهها تغییرات محیطی را احساس کرده و مانند بدن به آن انعکاس می دهند .

طراحی خلبانان اتوماتیک با شرایط ایده‌آل داخل هواپیما .
 معماران معروف « هاي-تک»

. ریچارد راجرز . رنزو پیانو . نورمن فاستر . نیکلاس گریمشاو . مایکل هاپکینز . ژان نوول . سانتیاگو کالاتراوا رنــزو پیـــانو ��جنوا ، ایتالیا ، 1937 . متولد 1937 در جنوا . . تحصیل در دانشگاه پلی تکنیک میلان. . از 1965 تا 1968 تدریس در پلی تکنیک میلان. . تأسیس دفتر به همراه جیمزاسترلینگ. . پیوند معماری و سازه . خلاقیت همراه با قاعده. . به کارگیری راه حل های اصیل ، تکنولوژی ومصالح متنوع. از آثار بزرگ این معمار مشهور ایتالیایی می توان به موارد زیر اشاره کرد:�ساختمان تاسیسات شرکت اتومبیل سازی فیات FIAT در شهر تورینو ایتالیا �استادیوم فوتبال شهر باری ایتالیا �مرکز فرهنگ و هنر جرج پمپیدو (Centre Pompidou) در پاریس �فرودگاه شهر Osaka ژاپن �Potsdamer Platz پوتز دامر پلاتز در برلین �مجموعه برج های سیدنی استرالیا �ساختمان مرکز علم و تکنولوژی ملی هلند در شهر آمستردام �ساختمان آکادمی علوم ایالت سانفرانسیکو آمریکا �مجتمع ورزشی راوانا �ایستگاه مترو جنوا �پایانه مسافربری کانسی �مرکز طراحی مرسدس بنز در اشتوتگارت �و..� دسته بندی کارهای پیانو بازسازی و نوسازی فضاهای شهریکارگاه محله ای در شهر اترانتو (1979) طرح بازسازی بندر قدیمی (1985_1992) فضاهای فرهنگی:سیستم های پوسته ای سازه ای -میلان(1967) پاویون صنعت ایتالیا-اوساکا(1969) مرکز ملی هنر و فرهنگ پومپیدو(1977_1971) همگانی فضاهای :مدول استاندارد بیمارستان واشنگتون(1970) فضاهای کار:کارخانه ی سیار استخراج سولفور-رم(1966) ساختمان اداری-کومو(1973-1971) مسکونی: فضاهای تردد:ایستگاه مترو جنوا(1983) کارهای مهم مرکز فرهنگی هنری پمپیدو≐≐منابع≐≐[۱][۲]

≐≐منابع≐≐

  1. The Renzo Piano Loogbook,Kenneth Frampton
  2. Renzo Piano,Emilio Pizzi