پیشگویی هیتلر
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/Wochenspruch_der_NSDAP_7_September_1941.jpg/220px-Wochenspruch_der_NSDAP_7_September_1941.jpg)
در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۹، آدولف هیتلر، صدراعظم آلمان، طی یک سخنرانی در رایشستاگ تهدید کرد که در صورت وقوع جنگ «نژاد یهودی را در اروپا نابود خواهد کرد.»
اگر یهودیان سرمایهدار بینالمللی در داخل و خارج اروپا موفق شوند ملتها را بار دیگر به جنگ جهانی بکشانند، نتیجه نه بلشویزهشدن زمین است و نه پیروزی یهودیان، بلکه نابودی نژاد یهودی در اروپا خواهد بود.
این سخنان مشابه اظهاراتی بود که هیتلر پیشتر در جلسههای خصوصی پس از قتل عام شب بلورین در نوامبر ۱۹۳۸ به سیاستمداران خارجی گفته بود. همینطور این سخنرانی در چارچوب تلاشهای نازیها برای افزایش مهاجرت یهودیان از آلمان، قبل از آغاز جنگ جهانی دوم در سپتامبر ۱۹۳۹ انجام شد.
اشاره به «پیشگویی هیتلر» توسط رهبران نازی و در تبلیغات پس از ۳۰ ژانویه ۱۹۴۱ رایج بود، درست زمانی که هیتلر دوباره در یک سخنرانی از آن یاد کرد. این پیشگویی با حمله به اتحاد جماهیر شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ و اعلان جنگ آلمان علیه ایالات متحده آمریکا در دسامبر که هر دو باعث تسریع کشتار دستهجمعی یهودیان شد، معنای جدیدی پیدا کرد. در اواخر سال ۱۹۴۱، یوزف گوبلس، رئیس تبلیغات نازیها، ضمن توجیه اخراج دستهجمعی یهودیان از آلمان، اظهار داشت که این پیشگویی در حال تحقق است. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۲، هیتلر در سخنرانی دیگری به این پیشگویی اشاره کرد که در نشریه نوامبر شعار هفته[ون ۲] با عنوان «آنها خنده را متوقف خواهند کرد» تطبیق دادهشد. هیتلر با ادامه جنگ علیه آلمان به این پیشگویی استناد کرد و در آخرین وصیتنامه خود هم به آن اشاره کرد. این پیشگویی که اغلب توسط رهبران نازی در هنگام اشاره به کشتار سیستماتیک یهودیان مورد استفاده قرار میگرفت، تبدیل به نغمه معرف راه حل نهایی شد و شاید معروفترین عبارت از سخنرانیهای هیتلر باشد.
اهمیت تاریخی پیشگویی بین مکاتب کارکردگرایی و نیتگرایی مورد بحث است؛ نیتگرایان آن را بهعنوان دلیلی بر طرح جامع قبلی هیتلر برای کشتار سیستماتیک یهودیان اروپایی میدانند، در حالی که کارکردگرایان استدلال میکنند که «نابودی» حداقل در ابتدا به معنای کشتار دستهجمعی نبودهاست. این پیشگویی توسط مورخان بهعنوان نمونهای از اعتقاد نازیها به یک توطئه بینالمللی یهودی که ظاهراً جنگ را آغاز کردهاست، پنداشته میشود. علاوه بر این، با وجود ابهام در آن،[الف] این پیشگویی بهعنوان مدرکی شناخته میشود که آلمانیها از نابودی یهودیان مطلع بودند.
پیشینه
[ویرایش]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/Bundesarchiv_Bild_102-14468%2C_Berlin%2C_NS-Boykott_gegen_j%C3%BCdische_Gesch%C3%A4fte.jpg/220px-Bundesarchiv_Bild_102-14468%2C_Berlin%2C_NS-Boykott_gegen_j%C3%BCdische_Gesch%C3%A4fte.jpg)
پس از بهدستگرفتن قدرت توسط آدولف هیتلر، رهبر حزب نازی در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳، جنبش تودهای نازی پیش از این بهصورت «نسلکشی اولیه» بوده و با دیدگاه آرمانی نجات ملی که از طریق پاکسازی نژادی بهدست میآمد و هسته اصلی آن «حذف» یهودیان بود، همراه بود.[۳] در آوریل ۱۹۳۳، نازیها تحریم یکروزه کسبوکار یهودیان را اعلام کردند و اسآ[ب] برای اجرای تحریم، در اطراف مشاغل یهودیان مستقر شد. بین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹ بیش از چهارصد قانون و فرمان ضد یهودی وضع شد. در سال ۱۹۳۵، قوانین نورنبرگ، یهودیان را بر اساس اصل و نسب آنها بهجای مذهب تعریف کرد، طرد آنها از جامعه را رسمیت داد و ازدواج و روابط جنسی بین یهودیان و مردم دارای «خون آلمانی» را غیرقانونی اعلام کرد. قوانین دیگر یهودیان را از داشتن دارایی یا کسب درآمد منع میکرد.
هیتلر قبل از سال ۱۹۳۹ در چندین سخنرانی، یهودیان و جنگ را با هم مرتبط دانسته بود.[۴] در سال ۱۹۳۱، هیتلر گفت در صورت وقوع جنگ، یهودیان «با چرخهای تاریخ له خواهند شد.»[۵] همچنین او تحریم ضد نازی در سال ۱۹۳۳ را بهعنوان اعلان جنگ یهودیان علیه آلمان توصیف کرد.[۶] هیتلر بین قدرتگرفتن در سال ۱۹۳۳ و سخنرانی پیشگویی خود در ژانویه ۱۹۳۹، تنها در دو موقعیت آشکارا نفرت خود را از یهودیان ابراز کرد؛ نخستین بار طی یک سخنرانی در سال ۱۹۳۵ که قوانین نورنبرگ را اعلام کرد و بعدی در راهپیمایی نورنبرگ در سپتامبر ۱۹۳۷ از آنها اظهار تنفر کرد. اگرچه نژاد در گفتمان او در دهه ۱۹۳۰ برجسته نبود، اما هیتلر راههای ظریفی برای نشاندادن یهودستیزی به پیروان اصلی خود پیدا کرد و در عین حال وجهه عمومی متوسطی داشت.[۷] در دهه ۱۹۳۰، در بحثهای مربوط به راهحل مناسب در مورد مسئله یهود، نابودی، اغلب بهعنوان یک گزینه توسط مقامات اساس[پ] مورد بحث قرار میگرفت و معمولاً کنار گذاشته میشد.[۹]
پانویس
[ویرایش]واژهنامه
[ویرایش]یادداشتها
[ویرایش]- ↑ چگونگی نابودی را توضیح نمیدهد.
- ↑ شاخه شبهنظامی حزب نازی.
- ↑ اساس یک گروه شبهنظامی نازی به فرماندهی هاینریش هیملر بود که در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد و به موازات اسآ عمل میکرد.[۸]
ارجاعها
[ویرایش]- ↑ Jersak، German Wartime Society 1939–1945، 359.
- ↑ Kershaw، Hitler: 1936–1945 Nemesis، 697.
- ↑ Kershaw، Hitler, the Germans, and the Final Solution، 101.
- ↑ Kley، Intention, Verkündung, Implementierung، 207.
- ↑ Roseman، The Wannsee Conference and the Final Solution، 26.
- ↑ Kley، Intention, Verkündung, Implementierung، 207.
- ↑ Koonz، The Nazi Conscience، 100–101.
- ↑ Longerich، Heinrich Himmler: A Life، 134, 138–139.
- ↑ Confino، A World without Jews، 152.
منابع کتابی
[ویرایش]- Aronson, Shlomo (2004). Hitler, the Allies, and the Jews (به انگلیسی). Cambridge University Press. ISBN 978-0-511-51183-7.
- Bauer, Yehuda (1994). Jews for Sale?: Nazi-Jewish Negotiations, 1933–1945 (به انگلیسی). Yale University Press. ISBN 978-0-300-06852-8.
- Beevor, Antony (2012). The Second World War (به انگلیسی). Little, Brown. ISBN 978-0-316-08407-9.
- Browning, Christopher R. (2007). The Origins of the Final Solution: The Evolution of Nazi Jewish Policy, September 1939 – March 1942. University of Nebraska Press. ISBN 978-0-8032-0392-1.
- Confino, Alon (2014). A World without Jews: The Nazi Imagination from Persecution to Genocide (به انگلیسی). Yale University Press. ISBN 978-0-300-19046-5.
- Evans, Richard J. (2006). The Third Reich in Power (به انگلیسی). Penguin. ISBN 978-1-4406-4930-1.
- Evans, Richard J. (2015). The Third Reich in History and Memory (به انگلیسی). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-022841-5.
- Garbarini, Alexandra; Kerenji, Emil; Lambertz, Jan; Patt, Avinoam (2011). Jewish Responses to Persecution: 1938–1940 (به انگلیسی). Vol. II. Rowman & Littlefield. ISBN 978-0-7591-2039-6.
- Gellately, Robert (2002). Backing Hitler: Consent and Coercion in Nazi Germany (به انگلیسی). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-160452-2.
- Goldhagen, Daniel Jonah (1996). Hitler's Willing Executioners: Ordinary Germans and the Holocaust (به انگلیسی). Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-679-44695-8.
- Gordon, Sarah Ann (1984). Hitler, Germans, and the "Jewish Question" (به انگلیسی). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-10162-0.
- Herf, Jeffrey (2006). The Jewish Enemy: Nazi Propaganda during the World War II and the Holocaust. Harvard University Press. ISBN 978-0-674038-59-2.
- Jäckel, Eberhard (1981). Hitler's World View: A Blueprint for Power (به انگلیسی). Harvard University Press. ISBN 978-0-674-40425-0.
- Kershaw, Ian (2001). Hitler: 1936–1945 Nemesis (به انگلیسی). Penguin Books. ISBN 978-0-14-192581-3.
- Kershaw, Ian (2008). Hitler, the Germans, and the Final Solution (به انگلیسی). Yale University Press. ISBN 978-0-300-14823-7.
- Koonz, Claudia (2003). The Nazi Conscience (به انگلیسی). Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01172-4.
- Longerich, Peter (2009). "Davon haben wir nichts gewusst!": Die Deutschen und die Judenverfolgung 1933–1945 ["We didn't know about that!": The Germans and the persecution of the Jews 1933–1945] (به آلمانی). Siedler Verlag. ISBN 978-3-641-02398-0.
- Longerich, Peter (2011). Heinrich Himmler: A Life (به انگلیسی). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-161989-2.
- Longerich, Peter (2019). Hitler: A Biography (به انگلیسی). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-005673-5.
- Niven, Bill (2018). Hitler and Film: The Führer's Hidden Passion (به انگلیسی). Yale University Press. ISBN 978-0-300-23539-5.
- Roseman, Mark (2003). The Wannsee Conference and the Final Solution: A Reconsideration (به انگلیسی). Macmillan. ISBN 978-0-312-42234-9.
- Somerville, Keith (2012). Radio Propaganda and the Broadcasting of Hatred: Historical Development and Definitions (به انگلیسی). Springer. ISBN 978-1-137-28415-0.
- Stargardt, Nicholas (2015). The German War: A Nation under Arms, 1939–45 (به انگلیسی). Random House. ISBN 978-1-4735-2373-9.
- Thacker, Toby (2010) [2009]. Joseph Goebbels: Life and Death. Palgrave Macmillan. ISBN 978-0-230-27866-0.
- Winkler, Heinrich August (2007). Germany: The Long Road West: Volume 2: 1933–1990 (به انگلیسی). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-150061-9.
- Wistrich, Robert S. (2001). Hitler and the Holocaust (به انگلیسی). Random House Publishing Group. ISBN 978-1-58836-097-7.
منابع نوشتاری
[ویرایش]- Bankier, David (2009) [2003]. "Signaling the Final Solution to the German People". In Bankier, David; Gutman, Israel (eds.). Nazi Europe and the Final Solution (به انگلیسی). Berghahn Books. pp. 15–39. ISBN 978-1-84545-410-4.
- Bergen, Doris L. (2010). "Antisemitism in the Nazi Era". In Lindemann, Albert S.; Levy, Richard S. (eds.). Antisemitism: A History (به انگلیسی). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-150110-4.
- Domeier, Norman (2019). "A Scream, Then Silence. Kristallnacht and the American Journalists in Nazi Germany". In Gruner, Wolf; Ross, Steven Joseph (eds.). New Perspectives on Kristallnacht (به انگلیسی). Purdue University Press. pp. 91–114. ISBN 978-1-61249-616-0.
- Hitler, Adolf (2008). "Speech to the Old Guard in Munich: 8 November 1941". In Bytwerk, Randall L. (ed.). Landmark Speeches of National Socialism. Texas A&M University Press. ISBN 978-1-60344-015-8.
- Hornshøj-Møller, Stig (1999). "Hitler and the Nazi decision-making process to commit the Holocaust: a new proposal". In Charny, Israel W. (ed.). Encyclopedia of Genocide: A-H. ABC-CLIO. pp. 313–315. ISBN 978-0-87436-928-1.
- Jersak, Tobias (2008) [2004]. "Decisions to Murder and to Lie: German War Society and the Holocaust". In Blank, Ralf (ed.). German Wartime Society 1939–1945: Politicization, Disintegration, and the Struggle for Survival. Germany and the Second World War (به انگلیسی). Vol. IX/I. Clarendon Press. pp. 287–370. ISBN 978-0-19-160860-5.
- Musolff, Andreas (2013). "The Reception of antisemitic imagery in Nazi Germany and popular opinion – lessons for today". In Wodak, Ruth; Richardson, John E. (eds.). Analysing Fascist Discourse: European Fascism in Talk and Text (به انگلیسی). Routledge. ISBN 978-0-415-89919-2.
- Weinberg, Gerhard (2005). "Hitler's "Prophecy" (January 30, 1939)". In Levy, Richard S. (ed.). Antisemitism: A Historical Encyclopedia of Prejudice and Persecution (به انگلیسی). ABC-CLIO. pp. 306–307. ISBN 978-1-85109-439-4.
منابع ژورنالی
[ویرایش]- Bytwerk, Randall L. (2005). "The Argument for Genocide in Nazi Propaganda". Quarterly Journal of Speech. 91 (1): 37–62. doi:10.1080/00335630500157516. S2CID 144116639.
- Gerlach, Christian (1998). "The Wannsee Conference, the Fate of German Jews, and Hitler's Decision in Principle to Exterminate All European Jews" (PDF). The Journal of Modern History. 70 (4): 759–812. doi:10.1086/235167. S2CID 143904500.
- Herf, Jeffrey (2005). "The "Jewish War": Goebbels and the Antisemitic Campaigns of the Nazi Propaganda Ministry". Holocaust and Genocide Studies. 19 (1): 51–80. doi:10.1093/hgs/dci003. S2CID 143944355.
- Jersak, Tobias (2000). "Revisited: a new look at Nazi war and extermination planning". The Historical Journal. 43 (2): 565–582. doi:10.1017/S0018246X99001004. S2CID 159691488.
- Kley, Stefan (2000). "Intention, Verkündung, Implementierung: Hitlers Reichstagsrede vom 30. Januar 1939" [Intention, announcement, implementation: Hitler's Reichstag speech of 30 January 1939]. Zeitschrift für die Geschichtswissenschaft (به آلمانی). 48 (3): 197–213. ISSN 0044-2828. OCLC 224453284.
- Maravilla, Christopher Scott (2008). "Hate Speech as a War Crime: Public and Direct Incitement to Genocide in International Law". Tulane Journal of International and Comparative Law. 17: 113–144.
- Mommsen, Hans (1997). "Hitler's Reichstag Speech of 30 January 1939". History and Memory. 9 (1/2): 147–161. doi:10.2979/HIS.1997.9.1-2.147. ISSN 0935-560X. JSTOR 25681003.
- Reynolds, David (2016). "The Origins of the Two 'World Wars': Historical Discourse and International Politics". Journal of Contemporary History. 38 (1): 29–44. doi:10.1177/0022009403038001962. S2CID 154690337.