یاسه چا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۲°۳۷′۳۲″ شمالی ۵۰°۵۰′۵۸″ شرقی / ۳۲.۶۲۵۵۶°شمالی ۵۰.۸۴۹۴۴°شرقی / 32.62556; 50.84944

یاسه‌چای
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان چهارمحال
شهرستان سامان
بخش زاینده‌رود
دهستان هوره
نام محلی یاسئ‌چای
نام‌های دیگر یاسوچای، یاسه‌چای، یاسی‌چای
نام‌های قدیمی یاسئ‌چای
مردم
جمعیت ۷۰۲ نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۹۰۹
اطلاعات روستایی
کد آماری ۴۴۰۵۱۳
ره‌آورد گردو، بادام، هلو، زردآلو، آلبالو، گیلاس، آلوچه، اَنگور، فندوق، گلابی، سیب‌درختی، توت، سنجد و…
پیش‌شمارهٔ تلفن ۰۳۸۲

یاسئ‌چای، یاسوچای، یاسی‌چای یا یاسه‌چای واژه‌ای تُرکی و دوبخشی است که به معنای رودخانهٔ پهن می‌باشد. واژهٔ یاسئ، یاسو، یاسی و یاسه به معنای پهن یا عریض و واژهٔ چای به معنای رود یا رودخانه است. در فرهنگ واژگان دهخدا نیز یاسه‌چای به معنای محلی است که پهنای رودخانه زیاد می‌شود که دلیل نام‌گذاری یاسوچای نیز به دلیل پهن بودن این ناحیه از زاینده‌رود بوده‌است. یاسوچای در سال‌های اخیر به اشتباه با نام یاسه‌چاه عنوان می‌گردد، هم‌چنین با لهجه‌ها و گویش‌های دیگر تُرکی یاسه‌چای و یاسی‌چای از دیگر عناوین این روستا می‌باشد. به این ترتیب نام اصلی این روستا یاسئ‌چای به معنی رودخانهٔ پهن می‌باشد. این روستا از توابع شهرستان سامان در استان چهارمحال ایران است.نام های خانوادگی ان منطقه عبارتند از:(علامی،بهارلو،پیرعلی)

تاریخچه[ویرایش]

پیش از این که یاسوچای تبدیل به روستا گردد مزرعهٔ یای‌لاغی خانواری از گله‌داران بهارلوی شهرستان داراب بوده‌است. مردم در فصول گوناگون به دلیل عدم وجود پل از درون رودخانهٔ زاینده‌رود عبور می‌کرده‌اند پس ناگزیر به عبور از نقطه و محلی بوده‌اند که آب عمق کم‌تری نسبت به نواحی دیگر داشته باشد تا خود و محصولات و نیز دام‌هایشان آسیب کم‌تری ببینند. روبه‌روی این مزرعه (یاسوچای) چنین موقعیت مناسبی وجود داشته‌است.

مردم[ویرایش]

برگزاری مراسم عروسی مردم روستای یاسوچای با نغمه‌ها و ترانه‌های زیبای تُرکی هم‌راه است که از موسیقی محلی استفاده می‌شود. موسیقی در میان مردم این روستا جای‌گاه ویژه‌ای دارد و مهم‌ترین آلات موسیقی روستائیان شامل کَرنا، سُرنا، ساز، نِی، دُهُل، تُم‌بَک، کَمان‌چه و… می‌باشد. قالی‌های خوش‌طرح و نقش و رنگ مهم‌ترین محصول صنایع دستی روستای یاسوچای به حساب می‌آید. آش‌دوغ، بیریش‌توروک، آش‌رشته، کاچی و… از خوراک‌های خوش‌طعم و لذیذ روستای یاسوچای می‌باشند. در روستای یاسوچای طوایف گوناگونی از جمله بهارلو، بِیگ‌دیلی، پیرعلی، علّامی، حیدری، قائدی و… زندگی می‌نمایند.

جمعیت[ویرایش]

روستای یاسوچای براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۲ نفر (۲۲۲خانوار) بوده‌است.

اشتغال[ویرایش]

پیشهٔ اهالی روستای یاسوچای کشاورزی و باغ‌داری و بعضاً دام‌داری می‌باشد که با شروع بهار تلاش آنها برای رسیدگی به زمین‌ها و درختان آغاز می‌شود. بانوان این روستا علاوه بر کارهای روزمره منزل هم‌راه و پا به پای مردان به فعالیت‌های زراعی و دام‌داری و هم‌چنین به بافت قالی مشغول هستند که جلوه‌ای از تلاش خستگی‌ناپذیر مردمان این دیار محسوب می‌شود.

محصولات[ویرایش]

معروف‌ترین سوغات روستای یاسوچای را خشک‌بار و انواع میوه‌جات تَر و خشک تشکیل می‌دهند. از اصلی‌ترین محصولات روستا می‌توان به گردو، بادام، هلو و… اشاره کرد که جزو محصولات با کیفیت و صادراتی کشور می‌باشد. از دیگر محصولات روستا زردآلو، آلبالو، گیلاس، آلوچه، انگور، فندوق، گلابی، سیب درختی و… و گندم، جو، بنشن و… از محصولات باغی روستای یاسوچای به‌شمار می‌رود.

جغرافیا[ویرایش]

روستای تاریخی یاسوچای در مختصات جغرافیائی ۵۰ درجه و ۵۱ دقیقه طول‌شرقی و ۳۲ درجه و ۳۷ دقیقه عرض‌شمالی در ۲۲ کیلومتری شمال‌غربی بخش سامان در محدودهٔ میان‌کوهی شمال شهرستان شهرکرد می‌باشد که در بخش زاینده‌رود و ۵۲ کیلومتری شهر شهرکرد مرکز چهارمحال استقرار یافته و بافت مسکونی متراکمی دارد. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۱۹۰۹ متر است که در تابستان دارای آب و هوای ملایم و معتدل و مطبوع و زمستان‌های بسیار سرد و سخت و پربارش است. رودخانه پرآب زاینده رود در شرق، شمال‌شرق و جنوب‌شرق روستا جریان دارد. تنوع گل‌ها و گیاهان خودرو هم‌راه با گونه‌های متنوع جانوری از قبیل گراز، شغال، گرگ، روباه، خرگوش، قرقی، کبک و… جلوه جالب توجهی به محیط روستا بخشیده‌است. این روستا سابق بر این بر اساس تقسیمات کشوری جزو استان اصفهان (که خود ماجرائی مفصل، پیچیده و شنیدنی دارد) و شهرستان فریدن بوده اما از سال ۱۳۷۰ به استان چهارمحال ملحق گشته‌است. اهالی روستای یاسوچای با اشاره به ویژگی تُرکان در خلق و ایجاد بافت‌های معماری بدیع به‌ویژه در روستاها منطقه مسکونی امنیّتی خاصی را بنا نهاده‌اند. بافت تاریخی روستای یاسوچای به عنوان نخستین بافت تاریخی روستائی کشور در فهرست آثار ملی پذرفته و ثبت گردیده‌است.

منابع[ویرایش]