جهان عرب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کشورهای عرب)
پرش به: ناوبری، جستجو
کشورهایی که عربی تنها زبان رسمی آن‌هاست با رنگ سبز و کشورهایی که عربی یکی از زبان‌های رسمی می‌باشد با رنگ آبی نشان داده شده‌اند. مجموعاً به آنها «جهان عرب» گفته می‌شود.

جهان عرب یا کشورهای عربی یا ایالت های عرب شامل ۲۲ کشور عربی زبان (۱۰ کشور آفریقایی و ۱۲ کشور آسیایی) اتحادیه کشورهای عرب هستند. جمعیت ۳۴۹٬۸۷۰٬۶۰۸ و وسعت آن ها ۱۳٬۱۳۰٬۶۹۵ کیلومتر مربع است که هشتاد درصد آن یعنی ۱۰٬۵۰۴٬۵۵۶ کیلومتر مربع بیابان و بقیه آن حدود ۲٬۶۲۶٬۱۳۹ کیلومتر مربع نیمه بیابانی و نسبتاً خشک است. [۱] [۲] [۳]

کشورها[ویرایش]

۲۳ کشور زیر عربی را زبان رسمی خود می‌انگارند؛ در این میان عضویت کشورهای صحرای غربی، فلسطین، جنوب سودان و عراق همواره مورد اعتراض و بحث بوده‌است. در کشورهایی مانند مراکش، موریتانی، الجزایر و مصر زبان مادری بخش عمده‌ای از مردم عربی نیست در مراکش ۷۵٪ مردم آمازیغ یا بِربِر هستند و خواستار رسمی شدن زبان آمازیغی هستند. در ایران عرب‌زبانان در اقلیتند و وضع در فلسطین اشغالی امروزه به همین نحو می‌باشد. کل جمعیت عرب‌های جهان ۳۵۷ میلیون نفر می‌باشد(۲۰۱۵). [۴]

فهرست کشورهایی که زبان عربی زبان رسمی (یا یکی از زبان‌های رسمی) آنها است، شامل کشورهای زیر می‌باشد:

۱-عراق: ۲۴٬۶۸۳٬۳۱۳ نفر.
۲-سوریه: ۱۷٬۵۸۵٬۵۴۰ نفر.
۳-لبنان: ۳٬۷۲۷٬۷۰۳ نفر.
۴-اردن: ۵٬۴۶۰٬۲۶۵ نفر.
۵-عربستان سعودی: ۲۱٬۸۸۶٬۸۴۴ نفر.
۶-بحرین: ۶۶۷٬۲۳۸ نفر.
۷-قطر: ۸۱۷٬۰۵۲ نفر.
۸-امارات متحده عربی: ۲٬۴۸۴٬۸۱۸ نفر.
۹-عمان: ۲٬۸۰۷٬۱۲۵ نفر.
۱۰-یمن: ۱۹٬۳۴۹٬۸۸۱ نفر.
۱۱-کویت:۲٬۱۸۳٬۱۶۱ نفر.
۱۲-مصر: ۶۶٬۳۱۸٬۷۹۷ نفر.
۱۳-لیبی: ۵٬۴۹۹٬۰۷۴ نفر.
۱۴-تونس: ۹٬۹۲۴٬۷۴۲ نفر.
۱۵-الجزائر: ۳۲٬۸۱۸٬۵۰۰ نفر.
۱۶-مراکش: ۳۱٬۶۸۹٬۲۶۵ نفر.
۱۷-موریتانی: ۲٬۹۱۲٬۵۸۴ نفر.
۱۸-سودان: ۳۸٬۱۱۴٬۱۶۰ نفر.
۱۹-سومالی: ۸٬۰۲۵٬۱۹۰ نفر.
۲۰-فلسطین: ۳٬۵۱۲٬۰۶۲ نفر.
۲۱-جیبوتی: ۴۵۷٬۱۳۰ نفر.
۲۲-کومور:۶۳۲٬۹۴۸ نفر.
۲۳-صحرای غربی: ۲۶۷٬۴۰۵ نفر.

زبان های رایج[ویرایش]

از ۲۲ کشور عربی، ۸ کشور بیش از یک زبان رسمی (علاوه بر عربی) دارند و ۱۹ کشور هم علاوه بر زبان های رسمی، زبان های مهم و پر گویش دیگری هم دارند.

ردیف نام کشور زبان رسمی دیگر سایر زبان های مهم رایج
آفریقا
۱ الجزایر زبان بربری (زبان آمازیغی) زبان فرانسوی در تجارت و آموزش
۲ مراکش زبان بربری (زبان آمازیغی) زبان فرانسوی در اسناد دولتی
۳ لیبی - زبان بربری (زبان آمازیغی)
۴ تونس - زبان بربری (زبان آمازیغی)، زبان فرانسوی در تجارت و آموزش
۵ مصر - زبان قبطی (زبان مذهبی مسیحیان)، زبان دومری، زبان نوبی (زبان قدیم مردم حبشه)
۶ سومالی زبان سومالیایی -
۷ جیبوتی زبان فرانسوی زبان سومالیایی و زبان عفار به عنوان زبان های ملی
۸ سودان زبان انگلیسی زبان نوبی (زبان قدیم مردم حبشه)، زبان فور در دارفور، زبان دومری توسط کولی ها، زبان قبطی (زبان مذهبی مسیحیان)
۹ موریتانی - زبان پولار، زبان سونینکه و زبان ولوف به عنوان زبان های ملی، زبان فرانسوی
۱۰ کومور زبان فرانسوی، زبان قمری -
آسیا
۱۱ عراق زبان کردی زبان ترکی، زبان آشوری، زبان فارسی، زبان ارمنی
۱۲ عربستان - زبان اردو (کارگران پاکستانی)، زبان روهینگیا (کارگران بنگلادشی)، زبان تاگالوگ (کارگران فیلپینی)
۱۳ یمن - زبان مهری، زبان سوکوتری، زبان انگلیسی
۱۴ عمان - زبان بلوچی، زبان هندی، زبان اردو، زبان کمزاری، زبان شهری (زبان جبالی)
۱۵ امارات زبان انگلیسی زبان اردو، زبان هندی و زبان فارسی به عنوان زبان های ملی
۱۶ قطر - زبان انگلیسی (زبان تایید شده)، زبان اردو، زبان هندی
۱۷ بحرین - زبان اردو، زبان فارسی
۱۸ کویت - زبان انگلیسی (در تجارت)، زبان فارسی (عجم های کویت)، زبان اردو
۱۹ سوریه - زبان کردی، زبان ارمنی، زبان ترکی، زبان آشوری
۲۰ اردن - زبان ارمنی، زبان چرکسی
۲۱ لبنان - زبان ارمنی، زبان فرانسوی
۲۲ فلسطین - -
کل ۲۲ ۸ کشور ۱۹ کشور

سیاست خارجی[ویرایش]

کشورهای عربی در طول تاریخ کمتر توانسته‌اند موفقیتی سیاسی و نظامی را از آن خود کنند. این کشورها اغلب در مواجه با چالش‌های منطقه‌ای پیش رو از رقیبان خود شکست خورده‌اند. مهمترین چالش‌های سیاسی و نظامی اعراب، مقابله با ایران، اسرائیل و امپراطوری عثمانی بوده‌است که مصداق آنها نیز جنگ ایران و عراق و نزاع اعراب و اسرائیل و اشغال غالب کشورهای عرب خاورمیانه توسط ارتش امپراطوری عثمانی در خلال جنگ جهانی اول بوده که به گواه تاریخ در همه این منازعات، اعراب بازنده جنگ بوده‌اند.

یکی از دلایل ضعف کشورهای عربی در مقابل همسایگان خود، عدم اتحاد با یکدیگر بوده‌است. جمال عبدناصر شخصی بود که سعی داشت اتحاد میان اعراب را عملی سازد که موفق به این کار نشد. دلیل دیگر نبود عزم جدی اعراب برای قدرتمند شدن در منطقه آسیای غربی را می‌توان در ترجیح دادن آنها به پناه بردن به زیر سایه پیروزی‌هایشان در زمان دوران طلایی اسلام دانست. همچنین دلیل دیگر را می‌توان در بی‌اعتمادی آنها به یکدیگر در احترام گذاشتن به مرزهای سیاسی یکدیگر دانست.[۵]

سیاست اعراب در جنگ ایران و عراق[ویرایش]

اعراب با تکیه بر همبستگی نژادی و شعار امة عرب امة واحدة در کنار رژیم بعثی صدام و علیه ایران قرار گرفتند و در طی هشت سال جنگ کمک‌های فراوان مالی و تسلیحاتی و انسانی را دریغ نکردند بطوریکه در پایان جنگ تنها یک کشوری کوچک عربی همانند کویت هشتاد میلیارد دلار به عراق پرداخت کرد و همچنین نیروهای مصری و لیبیایی و سومالیایی و بسیاری دیگر در طی جنگ تحمیلی در کنار صدام با مردم ایران به جنگ پرداختند. [نیازمند منبع]

آموزش و پرورش[ویرایش]

تعداد کتاب‌هایی که هر ساله در کل جهان عرب به عربی ترجمه می‌شود یک-پنجم تعداد کتاب‌هایی است که هرساله توسط یونانیان به یونانی ترجمه می‌شود.[۶]

واحدهای پول[ویرایش]

دینار، درهم و ریال

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]