رأی‌گیری الکترونیکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رأی گیری الکترونیکی (electronic voting یاe-voting) شامل ابزارهای الکترونیکی است که هم برای اخذ رأی وهم شمارش آراء به کار می‌روند.

فناوری‌های رأی گیری الکترونیکی می‌تواند شامل موارد ذیل باشد:

  • کارت پانچ
  • سامانه‌های رأی گیری اسکن نوری
  • باجه‌های رأی گیری ویژه:
- سامانه‌های رأی گیری الکترونیکی خوداتکا با قابلیت ذخیرهٔ مستقیم
- سامانه‌های DRE

از دیگر فناوری‌هایی که در رأی گیری الکترونیکی به کار گرفته می‌شوند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

به طور کلی، رأی گیری الکترونیکی را می‌توان به دو نوع اصلی تقسیم‌بندی کرد:

  1. رأی گیری الکترونیکی که به صورت فیزیکی توسط نمایندگان دولتی یا مقامات مستقل انتخاباتی نظارت می‌شوند. (به عنوان مثال دستگاه‌های رأی گیری الکترونیکی در ایستگاه‌های رأی گیری)؛
  2. رأی گیری الکترونیکی از راه دور که در آن رأی گیری تنها با حضور رأی دهنده انجام می‌پذیرد، و به صورت فیزیکی توسط نمایندگان دستگاه‌های دولتی نظارت نمی‌شود (به عنوان مثال رأی دهی شخص از طریق کامپیوتر شخصی، تلفن همراه و یا ارتباط تصویری از طریق اینترنت).

فناوری رأی گیری الکترونیک می‌تواند شمارش آراء مأخوذه را تسریع بخشد و قابلیت دسترسی رأی دهندگان معلول، به انتخابات را بهینه کند. با این وجود، همچنان بحث و جدل‌هایی بر سر آن وجود دارد که رأی گیری الکترونیکی و مخصوصاً روش رأی گیری DRE می‌تواند تقلب در انتخابات را تسهیل نماید.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]