وارداوار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
وارداوار در ارمنستان

وارداوار یا وارتاوار (به زبان ارمنی Վարդավառ - به زبان لاتین Vardavar)، (به زبان ارمنی، پایتساراگربوتیون- Պայծառակերպություն)، یکی از جشن‌های مهم کلیسای حواری ارمنی و از جشن‌های مشترک آشوریان و ارمنیان است.

ریشه نام وارداوار[ویرایش]

یکی از کهن‌ترین جشنهای مشترک آشوریان و ارمنیان می‌باشد که آشوریان آنرا نوسردیل یا نوسرد می‌گویند. بیشتر محققانی که اعیاد پیش از مسیحیت ارمنیان را بررسی کرده‌اند، جشن وارداوار را جشن مربوط به الهه آستقیک می‌دانند.

«وارتاپت ملیک پاشایان» در «کتاب پرستش ایزد بانو آناهید، چاپ ایروان ۱۹۶۸ میلادی» می‌نویسد:

«وارداوار در زبان سانسکریت به معنی وارت (آب)، وار (پاشیدن) و شستن است. بدین سان وارداوار به معنی آب پاشی است.»

«غوند آلیشان» واژه وارداوار را از ریشه وارد می‌داند و با جشن آستقیک در پیوند می‌بیند.

«ارمنیان با گفتن و جشن گرفتن وارداوار در پایان سال، در روزهای افزوده که آغاز ماه آگوست است و در فلات ارمنستان هنوز خنکی بهاران وجود دارد، خود را وقف آستقیک می‌کردند.»

جشن آستقیک[ویرایش]

ارمنیان به هنگام برگزاری جشن آستقیک به آن ایزدبانو گل نثار می‌کردند. در روایتی گفته می‌شود که گل سرخ قبلاً به رنگ سفید بوده‌است، سپس روزی که خار گل سرخ پای آستقیک را زخمی کرد و خون او بر گل چکید، گل رنگ عوض کرد و دیگر همیشه به رنگ سرخ است. از پرندگان نیز کبوتر به او منسوب بوده چون بنابر روایات کتبی در روز برگزاری جشن وارداوار که مخصوص اوست، بنابر عادت کبوتر هوا می‌کردند. در آن روز به او گل سرخ هدیه می‌کردند، و در آن روز مردم به همدیگر آب می‌پاشیدند.

باستان شناسان در حفاریهایی که در نقاط مختلف ارمنستان (سوان، آراگاتس و گارنی) به عمل آوردند، تندیسهای مار و ماهی کشف کردند. ارمنیان به این گونه تندیسها «ویشاب» می‌گویند. مار و ماهی در ارمنستان باستان سمبل آب بود.

جشن وارداوار در کلیسای ارمنی[ویرایش]

دگرگونی سیما (به ارمنی:آیلاگربوتیون) یا درخشندگی سیمای مسیح (به ارمنی:پایتساراگربوتیون)، یکی از جشن‌های مهم کلیسا است که (وارداوار) نیز می‌نامند و یکی از پنج جشن بزرگ کلیسای ارمنی است. گریگور روشنگر فرمود که به جای این جشن بزرگ اساطیر، جشن درخشندگی سیمای مسیح بر فراز کوه طبریه را قرار دهند.

انجیل‌ها، دگرگونی سیمای عیسی را این گونه شرح می‌دهند:

«عیسی به همراه پطرس، یعقوب پسر زبدی و یوحنا از شهر دور می‌شود و برای نیایش به کوه می‌رود؛ و در حالی که عیسی نیایش می‌کرد، نور خورشید درخشنده شد و جامه اش چون برف سپید شد. اندکی بعد، موسی و الیاس نیز نمایان شدند و با او سخن گفتند. چهره عیسی چنان درخشان و نورانی شد که سراسر کوه را غرق در نور کرد. حواریون از این درخشندگی از خواب سنگین بیدار شدند و چهره درخشان استاد خود و آن دو کس را دیدند که عیسی با آنان به گرمی سخن می‌گفت. پتروس حواری بهت زده و دستپاچه جرات یافت که سکوت را بشکند و بگوید:استاد، خوب است که ما این‌جا بمانیم. او پیشنهاد کرد که سه سایبان فراهم کنند. در آن دم، ابری روشن آنان را فرو پوشاند و حواریون وحشت زده به زمین افتادند. از میان پرتوهای نور بانگی رمزآلود شنیده شد:او پسر عزیز من است، و من از او خشنودم. او را فرمانبرداری کنید. عیسی به حواریون نزدیک شد و گفت:برخیزید،نترسید. حواریون آهسته به بالا نگریستند و تنها استاد خود را دیدند.»

آواز دینی آن روز در ستایش دگرگونی سیمای مسیح بر فراز کوه طبریه است. این که این آواز دینی «قانون سال نخست وارداوار» نام دارد و به نام یکی از جشن‌های دوران باستان ارمنیان است. در آواز دینی آمده‌است:

«بر فراز کوه با دگرگونی سیمایت نشان دادی نیروی خداوندی ات را، تو را ستایش می‌کنیم، ای پرتو مینوی.»

«پرتو فره تو را نشان دادی و با درخششی چون خورشید آفریدگان را روشن کردی، تو را می ستاییم ای پرتو مینوی. با درخشش سهمگین شاگردانت را بیمناک کردی، در رخوتی شگرف، به عشق فره خدایی ات، تو را می ستاییم، ای پرتو مینوی.»

تاریخ برگزاری جشن[ویرایش]

سال روز
۲۰۲۰ ۱۹ ژوئیه
۲۰۱۹ ۲۸ ژوئیه
۲۰۱۸ ۸ ژوئیه
۲۰۱۷ ۲۳ ژوئیه
۲۰۱۶ ۳ ژوئیه
۲۰۱۵ ۱۲ ژوئیه
۲۰۱۴ ۲۷ ژوئیه
۲۰۱۳ ۷ ژوئیه
۲۰۱۲ ۱۵ ژوئیه
۲۰۱۱ ۳۱ ژوئیه
۲۰۱۰ ۱۱ ژوئیه

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Yerevan, 2011

Vardavar or Vartavar (Armenian: Վարդավառ) is an Armenian festival in Armenia where people of social groups drench each other with water.

Origin

Although now a Christian tradition, celebrating the transfiguration of Jesus Christ (the Feast of the Transfiguration), Vardavar's history dates back to pagan times. The ancient festival is traditionally associated with the goddess Astghik, who was the goddess of water, beauty, love and fertility. The festivities associated with this religious observance of Astghik were named “Vartavar” because Armenians offered her roses as a celebration (vart means "rose" in Armenian and var mean "rise"), this is why it was celebrated in the harvest time.

Date

Vardavar is generally celebrated 98 days (14 weeks) after Easter in the republic. In some regions, however, it is held on different days, and traditions differ too.

Vardavar Celebration Days
year day
2024 July 7
2023 July 16
2022 July 24
2021 July 11
2020 July 19
2019 July 28
2018 July 08
2017 July 23
2016 July 03
2015 July 12
2014 July 27
2013 July 07
2012 July 15
2011 July 31
2010 July 11

Festival

The water festival in the center of Yerevan, 2014

During the day of Vardavar, people from a wide array of ages are allowed to douse strangers with water. It is common to see people pouring buckets of water from balconies on unsuspecting people walking below them. The festival is very popular among children as it is one day where they can get away with pulling pranks. It is also a means of refreshment on the usually hot and dry summer days of July or late June.

Federation of Youth Clubs of Armenia (FYCA) each year organizes the "Vardavar International Festival" which is cognitive, educational, cultural festival. Every year it takes place in medieval monastery of Geghard and old pagan temple of Garni. The festival aims to present the Armenian national and traditional culture.

In addition to the celebrations, the traditional ceremony of splashing water on each other and the blessings of the youth, the Armenian folk songs are also included and performed by the Nairyan Vocal Ensamble. The Vardavar holiday theme pavilions represent the traditions and handmade works of different regions of Armenia[1].

Gallery

References

External links