نت ایست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در موسیقی ایرانی نت ایست یا خاتمه،[۱] نتی است که ملودی روی آن ختم می‌شود. نت ایست در بیشتر دستگاه‌ها و گوشه‌ها، با نت شاهدِ آن دستگاه یا گوشه یکی است، اما در برخی، این دو نت با هم تفاوت دارند.

در موسیقی عربی، نت پایه مقام‌ها عموماً نت ایست نیز هست.[en ۱]

نت خاتمه[ویرایش]

ایست در اجرای موسیقی ردیفی می‌تواند موقتی یا نهایی باشد. ایست نهایی منتهی به نت ایستی می‌شود که به آن «نت خاتمه» نیز گفته می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فخرالدینی، فرهاد (۱۳۹۴). تجزیه و تحلیل و شرح ردیف موسیقی ایران. تهران: نشر معین. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۱۶۵-۰۹۸-۰.
  • علیزاده، حسین (۱۳۷۹). دستور تار و سه‌تار دورهٔ متوسطه. تهران: مؤسسه فرهنگی هنری ماهور. شابک ۹۶۴-۶۴۰۹-۷۰-۹.
  • Marcus, Scott Lloyd (1989). Arab Music Theory in the Modern Period. Los Angeles, CA: University of California, Los Angeles.