ناصروندان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ناصروندان حکومتی در بیه‌پیش، شرق گیلان، بودند که پیرو مذهب تسنن بودند. آنان با تأسیس دودمان کیاییان استیلایشان را از دست دادند.

از واپسین حاکمان این خاندان امیر نوپاشا بود که با کناره‌گیری پدرش، امیره محمد، حاکم ناحیهٔ رانکوه شد. همزمان پسرعموی نوپاشا، به نام امیرجهان، در لاهیجان تخت داشت.

منابع[ویرایش]

  • پرتو، افشین. «زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فکری برپایی فرمانروایی کیاییان». نخستین همایش ملی ایران‌شناسی (تهران: بنیاد ایران‌شناسی)، خرداد ۱۳۸۱.