موسیقی تلفیقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موسیقی تلفیقی گونه‌ای از موسیقی است که حاصل تلفیق دو یا چند فرهنگ موسیقایی می‌باشد که همواره تلاش در به هم رساندن موسیقی در دهکده جهانی موسیقی را دارا می‌باشد به عنوان مثال می‌توان به تلفیق موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی کلاسیک که در اینجا بعنوان نمونه می‌توان به البوم (مولانا و باخ) اثر داود آزاد یا تلفیق موسیقی اصیل آذربایجان با موسیقی جز که توسط عزیز مصطفی زاده در آذربایجان صورت می‌گیرد، اشاره کرد.

همچنین عباس مهرپویا،حامدنیک پی،محسن نامجو، از آغازگران موسیقی تلفیقی در ایران بودند.[۱] مهرپویا از دهه ۴۰ به بعد آهنگ های بسیار متفاوتی را با نوای ساز سیتار با صدا و سبک خاص خویش ارایه کرد، او در زمان خود تنها نوازنده چیره دست سیتار درایران بود و با تسلطی که بر آن داشت، کوشید که نوای این ساز را با نوای سازهای دیگر تلفیق ساخته و ملودی های تازه ای را خلق نماید،و از آن به عنوان کوکتل موسیقی یا موسیقی تلفیقی یاد می شود، که مهرپویا از پیشگامان آن در ایران بود.همچنین حامدنیک پی نقش مؤثری برای شکل گیری موسیقی تلفیقی در ایران داشت.<ref name="web">وب سایت رسمی مهرپویا: زندگی نامه ، موسیقی ، جهانگردی و گالری مهرپویا

پانویس[ویرایش]