نئوفولک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نئوفولک
ریشه‌های سبکی
ریشه‌های فرهنگی
دهه ۱۹۸۰، انگلستان
سازهای موسیقی
محبوبیت عمومی اندک، بیشتر در اروپا
مشتق‌ها اینداستریال مارشی
سایر مطالب
موسیقی پست-اینداستریال - فریک فولک

نئوفولک (انگلیسی: Neofolk) شاخه ای از موسیقی تجربی برگرفته از موسیقی فولک است که از دل جریان‌های پست-اینداستریال زاده شد. موسیقی نئوفولک می‌تواند تماماً آکوستیک یا آمیزه‌ای از سازبندی آکوستیک با همراهی پیانو، سازهای زهی و عناصر موسیقی تجربی و موسیقی اینداستریال باشد.

موسیقی‌دانان نئوفولک معمولاً ارتباط تنگاتنگی با سبک‌های نئوکلاسیک و اینداستریال مارشی (Martial Industrial) برقرار می‌کنند.

تاریخ[ویرایش]

اصطلاح نئوفولک ، در دهه ی 80 میلادی و در گروه های نخبه و غیرعوام موسیقی برای اشاره به موسیقی ای که تحت تاثیر داگلس پی ، تونی ویکفورد و دیوید تیبت شکل گرفته بود به کار گرفته شد. [۱]

موسیقی فولک آمریکایی و انگلیسی شبیه به آن چه که بعد ها ، نئوفولک نامیده شد ، از مدت ها قبل به خصوص از دهه ی 60 میلادی وجود داشت و خوانندگانی همچون لئونارد کوهن تاثیر زیادی بر این پدیدآورندگان این ژانر موسیقی گذاشته بودند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Webb, Peter. Exploring the Networked Worlds of Popular Music: Milieu Cultures. Routledge, 2007. ISBN ‎9780415956581. 
  2. Neumann-Braun, Klaus und Axel Schmidt. Die Welt der Gothics: Spielräume düster konnotierter Transzendenz. VS Verlag für Sozialwissenschaften, 2008-04-24. ISBN ‎9783531158808.