مدار (برق)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مدار در دانش مهندسی برق عبارت است از هر مسیر بسته‌ای که بستر عبور جریان الکتریکی یا شارش باشد. با این تعریف مدار می‌تواند گرافی متشکل از رساناها و عناصر نیمه‌هادی و نیم‌رسانا باشد که مسیر عبور جریان است. مدار همچنین با این تعریف می‌تواند مسیر بسته‌ای باشد که شار الکتریکی یا مغناطیسی را از درون خود گذر می‌دهد.

مدارها بر حسب دامنهٔ کارکرد به دو دسته تقسیم می‌شوند. مدارهایی با ابعاد فیزیکی بسیار کوچک‌تر از طول موج کاری و مدارهایی با ابعاد در همان حدود. باید توجه داشت که مدارهای نافشرده ممکن است شکل ظاهری بسته نداشته باشند؛ اما باید توجه کرد که حتی یک آنتن تلسکوپی متصل به یک رادیو جزیی از یک مدار است که به شیوهٔ دیگری تعبیر می‌شود.

انواع مدار برحسب حوزهٔ کاربرد عبارتند از:

منابع[ویرایش]

  • حافظی مطلق، ناصر. "الکترونیک کاربردی، جلد نحست: آزمایشگاه الکترونیک1". نگاران سبز، مشهد: 1391. شابک: 978-600-90536-5-0