مدار الکتریکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مدار الکتریکی یا تورکار الکتریکی از به هم پیوستن قطعات الکتریکی غیرفعال (مقاومت، خازن، القاگر، لامپ، دیود و …) یا قطعات فعال (ترانزیستور و …) یا ترکیبی از آن دو پدید می‌آید؛ چنانکه دست کم یک مسیر بسته را ایجاد کنند تا جریان الکتریکی بتواند در این مسیر بسته جاری شود.

اگر قطعات تشکیل دهنده مدار، الکتریکی باشند، مدار الکتریکی یا گَردراه الکتریکی[۱] نامیده می‌شود و اگر برخی از قطعات، الکتریکی و برخی الکترونیکی باشند، مدار الکترونیکی است.

مدارهای الکتریکی خطی نوعی از این مدارها هستند که از یک منبع جریان یا ولتاژ و عناصر خطی همانند مقاومت تشکیل می شوند. جهت تحلیل این مدارها می توان از روش‌هایی چون پاسخ فرکانسی و تبدیل لاپلاس استفاد کرد.

هر مدار الکتریکی از مؤلفه‌های زیر تشکیل شده‌است:

  1. یک منبع تغذیۀ مانند باتری یا مولد
  2. سیم‌ها یا نوارهای ارتباط دهندهٔ مدار، که از یک مادهٔ رسانای الکتریسیته خوب مانند مس ساخته می‌شوند.
  3. قطعات مداری همچون خازن، مقاومت، القاگر، دیود، ترانزیستور و …

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • «Electronic Circuits or diagram». KitARM. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۱.
  1. «An Etymological Dictionary of Astronomy and Astrophysics - 1». dictionary.obspm.fr. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۰۳.