هاینریش هرتز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هاینریش هرتز
Heinrich Rudolf Hertz.jpg
متولد ۲۲ فوریهٔ ۱۸۵۷
هامبورگ، کنفدراسیون آلمان
مرگ ۱ ژانویهٔ ۱۸۹۴ (۳۶ سال)
بن، امپراتوری آلمان
بیماری سرطان استخوان
ملیت آلمان
رشته فعالیت فیزیک، مهندسی الکترونیک
محل کار دانشگاه کیل
مؤسسه فناوری کارلسروهه
دانشگاه بن
دانش‌آموختهٔ دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
دانشگاه هومبولت برلین
استاد راهنما هرمان فون هلمهولتز
دلیل شهرت تابش الکترومغناطیسی
اثر فوتوالکتریک
امضا
امضای هاینریش هرتز

هاینریش رودلف هرتز یا هاینریش رودلف هرتس (به آلمانی: Heinrich Rudolf Hertz) (زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۸۵۷ - درگذشتهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۸۹۴) فیزیک‌دان آلمانی بود. هرتز در شهر هامبورگ، آلمان به دنیا آمد. به خاطر او یکای هرتز در دستگاه بین‌المللی یکاها (SI) در نظر گرفته شده‌است. او اولین کسی بود که وجود امواج الکترومغناطیسی را ثابت کرد.

پدرش گوستاو فردیناند هرتز (دیوید گوستاو هرتز) (۱۸۲۷–۱۹۱۴)، که از دین یهودیت به مسیحیت تغییر دین داده بود، با یک بانوی مسیحی به نام آنا الیزابت پفِفِرکُرن (Anna Elisabeth Pfefferkorn) ازدواج کرد. مادرش فرزند یک پزشک و پدرش در هامبورگ مشاور بود. او در زمانی که در هامبورگ به مدرسه می‌رفت، استعداد زیادی در زمینهٔ علم و یادگیری زبان‌های عربی و سانسکریت نشان داد. او در رشته‌های فیزیک و مهندسی در شهرهای برلین، مونیخ، و درسدن ادامه تحصیل داد. در دانشگاه، او زیر نظر استادانی مانند هرمان فون هلمهولتز تحصیل کرد. در سال ۱۸۸۰ مدرک دکترا گرفت، ولی تا سال ۱۸۸۳، هنگامی که خود به استادیِ فیزیک نظری در دانشگاه کیل درآمد، دانشجوی هلمهولتز باقی ماند. در سال ۱۸۸۵ استاد دانشگاه کارلسروهه شد؛ جایی که امواج الکترومغناطیسی را کشف کرد.

هواشناسی[ویرایش]

هرتس همیشه علاقهٔ عمیقی به علم هواشناسی داشت، و شاید این علاقه به خاطر ارتباط با ویلهلم فون بتسولد،[۱] استاد آزمایشگاه هرتز در دانشگاه صنعتی مونیخ، به وجود آمده بوده باشد. به هر صورت، او خود کمک قابل توجهی در این زمینه نکرد به جز چند مورد که بیشتر جنبهٔ تفریحی داشت؛ به هلمهولتس در برلین کمک کرد که شامل تحقیقاتی در زمینهٔ تبخیر مایعات، و ساخت یک نوع جدید رطوبت‌سنج می‌شد.

تمبر یادبود هاینریش هرتز، انتشار در ۱۹۵۷، جمهوری فدرال آلمان

او در ضمن تحقیقات بسیار خود به مبانی علومی رسید که خود یا آنها را نادیده گرفت یا این نتایج را اشتباه اعلام کرد، ولی همین اکتشافاتی که او آنها را اشتباه قلمداد می‌کرد، بعدها از سوی دیگران توجیه شد و اکنون بسیار مهم تلقی می‌شوند؛ مانند سازوکار رادارها و امواج بی‌سیم و بسیاری دیگر. خود او در این زمینه گفته‌است: «من فکر نمی‌کنم که امواج بی‌سیمی که من کشف کردم هیچ استفادهٔ عملی داشته باشد.» در صورتی که ما امروزه استفادهٔ غیرقابل انکاری از این امواج می‌کنیم.

درگذشت[ویرایش]

او در سال ۱۸۹۲ به بیماری سرطان استخوان مبتلا شد و با اینکه چند بار تحت عمل جراحی قرار گرفت دست آخر در سن ۳۷ سالگی در گذشت. به افتخار او نام یکی از دهانه‌های آتشفشان‌های ماه را که در طرف دیگر ماه است، به نام وی نامیدند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Wilhelm von Bezold

http://en.wikipedia.org/wiki/Heinrich_Rudolf_Hertz