نیروی محرکه الکتریکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نیروی محرکه الکتریکی،[۱] که معمولاً با نماد ε نمایش داده می‌شود، به ولتاژی گفته می‌شود که توسط یک باتری یا نیروی مغناطیسی (بر اساس قانون فارادی که بیان می‌کند یک میدان مغناطیسی متغیر با زمان، جریان الکتریکی القا می‌کند) تولید می‌گردد. واحد نیروی محرکه الکتریکی ولت است.[۲]

به عبارت دیگر، نیروی محرکه الکتریکی مقدار انرژی‌ای است که مولد به یک واحد بار الکتریکی می‌دهد تا به واسطۀ آن انرژی، واحد بار الکتریکی بتواند در مدار جاری شود.[۳]

مقاومت‌های موجود در مدار می‌توانند این انرژی را گرفته و تبدیل به گرما یا سایر صورت‌های انرژی بنمایند.

نام نیروی محرکه الکتریکی (Electromotive force) اشتباه است زیرا این کمیت بیانگر مقدار انرژی(نه نیرو) برای هر واحد بار است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. نیروی محرک الکتریکی واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای electromotive force در انگلیسی است. «فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان: 1376 تا 1385 (بخش لاتین)». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ص. ۷۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ اوت ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۱.
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Electromotive force». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۱.
  3. «کمیت‌های الکتریکی و واحدهای آن‌ها». تاسیسات برق. شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران. ۱۳۸۵. شابک ۹۶۴۰۵۰۹۹۸۱. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)

کتاب فیزیک سال سوم دبیرستان فصل 3