زلالیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زلالیه
Schematic diagram of the human eye en.svg
Schematic diagram of the human eye.
جزئیات
شناسه‌ها
لاتینhumor aquosus
مشD001082
تی‌اِی۹۸A15.2.06.002
تی‌اِی۲6791
اف‌ام‌اِی58819

زلالیه مایع شفافی است که بین قرنیه و عدسی چشم قرار دارد و فضای جلوی عدسی را پر می‌کند. زلالیه از مویرگ‌ها ترشح می‌شود و مواد غذایی و اکسیژن را برای عدسی و قرنیه فراهم می‌کند؛زیرا آنها فقط سلول دارند نه رگ های خونی و دلیل نداشتن رگهای خونی این است که اگر بود،نور به خوبی عبور نمیکرد.بنابراین نیازمند به غذا هستند که مایع زلالیه آن را تامین می کنند.


زلالیه نیز مواد دفعی را نیز جمع‌آوری کرده و از طریق خون دفع می‌کند. این مایع که گرانروی بسیار کمی دارد، به طور دائم (حدوداً هر سه ساعت) تصفیه و تجدید می‌شود.

زلالیه همراه با زجاجیه فشار درونی چشم را ثابت نگاه می‌دارند و شکل کره‌ای چشم را حفظ می‌کنند. در صورتی که در تصفیهٔ زلالیه اختلال به وجود بیاید و مایع به همان سرعتی که ترشح می‌شود بازجذب نشود، فشار چشم افزایش یافته و فرد دچار آب سیاه می‌شود که ممکن است به کوری منجر شود.

۹۹٫۶٪ زلالیه را آب تشکیل می‌دهد. علاوه بر آن، ویتامین C، گلوکز، اسید لاکتیک، سدیم و کلر؛ و نیز مقدار کمی پروتئین و اسید آمینه در زلالیه وجود دارد.

منابع[ویرایش]

  • «ویکی‌پدیای فرانسوی». دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۰۹.