لکه زرد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لکه زرد
جزئیات
لاتین macula lutea
شناسه‌ها
فهرست گری p.1015
سرعنوان پزشکی Macula+Lutea
دورلندز
/السویر
m_01/12509252
واژگان آناتومی A15.2.04.021
اف‌ام‌اِی 58637
واژگان کالبدشناسی
(1)عدسی (4)زلالیه (5)قرنیه (6)مردمک (7)عنبیه (8)ماهیچه‌های مژکی (9)مشیمیه (10)صلبیه (11)شبکیه (12)لکهٔ زرد (13)نقطهٔ کور (14)عصب بینایی و مویرگ‌های خونی (15)زجاجیه

لکهٔ زرد یا ماکولا (به انگلیسی: Macula) بخشی از شبکیه است که بیشترین حساسیت به نور را دارد و موجب دید مستقیم و واضح می‌شود. لکه زرد برای کارهای دقیق مثل خواندن و رانندگی لازم است.

این لکه با شکل بیضوی حاوی رنگدانه‌های زرد و در نزدیکی مرکز شبکیه است. گودی مرکزی (fovea) که بیشترین تراکم یاخته‌های مخروطی چشم را داراست در لکهٔ زرد قرار دارد. یاخته‌های مخروطی گونه‌ای از یاخته‌های گیرندهٔ نور هستند که به مغز توانایی دیدن رنگ‌ها و جزئیات ظریف اشیا را می‌دهند و بیشتر در نور قوی تحریک می‌شوند. بنابراین، این بخش که در انتهای چشم و در راستای مردمک قرار دارد، در دقت و تیزبینی چشم نقش دارد. قطر لکهٔ زرد حدود ۲ میلی‌متر است.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

دژنراسیون ماکولا شبکیه

منابع[ویرایش]