ماهیچه‌های بیرونی چشم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ماهیچه‌های بیرونی چشم
Lateral orbit nerves chngd.jpg
جزئیات
ریشهAnnulus of Zinn، فک بالا و استخوان پروانه‌ای
پیوستTarsal plate of upper پلک، چشم
سرخرگسرخرگ چشمی، lacrimal artery، infraorbital artery، anterior ciliary arteries،
superior and inferior orbital veins
عصب محیطیعصب حرکتی چشمی، عصب قرقره‌ای و عصب دورکننده
حرکتSee table
شناسه‌ها
لاتینMusculi externi bulbi oculi
MeSHD009801
TA98A04.1.01.001
TA22041
FMA49033

به شش ماهیچه‌ای که حرکت چشم را تنظیم می‌کنند به همراه یک ماهیچه به نام ماهیچه بالابرنده پلک بالا که بالاکشیدن پلک را تنظیم می‌کند ماهیچه‌های بیرونی چشم یا ماهیچه‌های برون‌چشمی (انگلیسی: Extraocular muscles‎) یا عضلات خارج چشمی گفته می‌شود.

ماهیچه‌های اصلی بیرونی چشم عبارتند از ۴ عضله راست (رکتوس) و دو عضله مایل. ماهیچه‌های راست چهار ماهیچه هستند که از حلقه احاطه‌کننده عصب بینائی (حلقه زین) منشأ می‌گیرند و در چهار جهت در قدام استوای کره چشم به آن متصل می‌شوند.

ماهیچه‌های مایل شامل هستند از بر دو عضلهٔ مایل فوقانی و مایل تحتانی که مایل فوقانی بلندترین و نازک‌ترین عضله خارجی چشم است. مبدأ مایل فوقانی از بالا و داخل سوراخ اپتیک می‌باشد. در جلو، تندون آن در غلاف سینوویال از قرقره می‌گذرد و در خلف استوای کره چشم، زیر رکتوس فوقانی متصل می‌شود. عضله مایل تحتانی از سمت نازال کاسه چشم منشأ گرفته از زیر رکتوس تحتانی گذشته در خلف استوای کره چشم (درست در زیر ناحیه ماکولا) متصل می‌شود. در وضعیت اولیه نگاه محول عضلات رکتوس عمودی و محور عضلات مایل با محور بینائی به‌ترتیب زوایای ۲۳ و ۵۴–۵۱ درجه‌ای می‌سازند. فاشیای عضلات خارج چشمی در محل اتصال در امتداد کپسول تنون قرار می‌گیرند. عضلات مایل فوقانی و رکتوس خارجی به‌ترتیب از اعصاب تروکلئار (زوج IV) و ابدوسنس (زوج VI) و سایر عضلات از عصب اکولوموتور (زوج III) عصب می‌گیرند. خون‌گیری عضلات خارج چشمی از شاخه‌های شریان افتالمیک می‌باشد.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]