زجاجیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
زجاجیه
Schematic diagram of the human eye en.svg
نگاره‌ای مختصر از چشم انسان.
جزئیات
لاتین humor vitreus
شناسه‌ها
واژگان آناتومی A15.2.06.008%20Entity%20TA98%20EN.htm A15.2.06.014، A15.2.06.008
اف‌ام‌اِی 67388
واژگان کالبدشناسی


زجاجیه مادهٔ ژله‌ای و شفافی است که فضای پشت عدسی چشم را پر کرده‌است؛ و توسط برخی از سلول‌های شبکیه تولید می‌شود. این ماده ۹۰٪ حجم چشم را تشکیل می‌دهد و ۹۵٪ ترکیب آن آب، و باقی انواع نمک‌ها و گلوکز است. ضریب شکست زجاجیه ۱٫۳۴ است.

زجاجیه باعث حفظ شکل کروی چشم می‌شود، و همراه با زلالیه فشار درون چشم را ثابت نگاه می‌دارد. به علاوه، زجاجیه لایهٔ نازک شبکیه را بر روی مشیمیه فشار می‌دهد و آن را در جای خود ثابت می‌کند. همچنین، زجاجیه با جذب بخشی از پرتوهای فرابنفش، از شبکیه محافظت می‌کند.

مایع زجاجیه، دارای ترکیبی مشابه مایع نخاعی و سرم است و در عین حال پس از مرگ از آلودگی‌های خون، باکتری‌ها و اتولیز جسد، نسبتا مصون است. مایع زجاجیه به ویژه به علت نمونه‌گیری ساده و بدون نیاز به کالبدگشایی از نمونه‌های مورد توجه در پزشکی قانونی‏ است.[۱]

سطح پتاسیم زجاجیه در کودکان بسیار سریع‌تر از بالغین افزایش‏ می‌یابد، به همین علت تعیین زمان مرگ در کودکانی که با استفاده از منحنی‌های بالغین انجام گرفته باشد، بیش از زمان مرگ واقعی آن‌ها است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. مقدم، فایقه: ارزش غلظت پتاسیم مایع زجاجیه در تعیین زمان مرگ. در: مجله «پزشکی قانونی». مرداد و شهریور ۱۳۷۴ - شماره ۵.
  2. همان منبع.